Enginn á að standa einn Joanna (Asia) Mrowiec skrifar 14. maí 2026 17:20 Það er stórt skref að flytja til nýs lands. Fyrstu mánuðirnir geta verið eins og fullt starf til viðbótar við nýja vinnu. Jafnvel fólk með mikla menntun og reynslu stendur oft frammi fyrir því að vita ekki hvert á að leita. Hvar á að skrá lögheimili? Hvernig fær maður kennitölu? Hvernig skráir maður börn í skóla eða tómstundir? Hvernig virkar heilbrigðiskerfið? Spurningarnar eru margar og upphafið getur verið erfitt. Þess vegna skiptir miklu máli að sveitarfélagið sé til staðar og veiti stuðning. Enginn á að þurfa að standa einn í nýju samfélagi. Frá fyrsta degi þurfa nýir íbúar að finna að þeir séu velkomnir, öruggir og upplýstir. Aðgengi að upplýsingum og góð þjónusta eru grunnurinn að farsælli aðlögun. Góð aðlögun er hagur allra. Þegar fólk þekkir réttindi sín, skyldur og möguleika er það betur í stakk búið til að taka þátt í samfélaginu, leysa úr sínum málum og byggja upp framtíð fyrir sig og fjölskyldu sína. Fólk sem finnur til tengingar við samfélagið er líklegra til að setjast hér að til framtíðar, læra íslensku og taka virkan þátt í samfélagslífinu. Þegar ég flutti til Íslands og síðar til Fjarðabyggðar fyrir átta árum voru engin verkefni eða úrræði sem studdu innflytjendur við að aðlagast samfélaginu. Ég hef þó heyrt af slíkum verkefnum frá fyrri árum og veit hversu miklu máli þau geta skipt. Það hefði skipt mig miklu máli að hafa slíkan stuðning þegar ég var að byrja nýtt líf í nýju landi. Sú reynsla hefur mótað sýn mína á það hvað sveitarfélagið getur — og á — að gera betur. Mér tókst að læra tungumálið, kynnast menningunni og aðlagast samfélaginu vel. En allir eiga að hafa sama tækifæri til þess. Ég trúi því að flestir vilji leggja sitt af mörkum og taka virkan þátt í samfélaginu ef þeim eru gefin raunveruleg tækifæri. Við þurfum að skapa samfélag þar sem allir geta tekið þátt. Nýlega ræddi ég við Íslending í sundlauginni sem hafði áhyggjur af því að margir erlendir íbúar væru félagslega einangraðir. Þetta á líka við um börn af erlendum uppruna. Þátttaka í íþróttum og tómstundum er ein besta leiðin til að eignast vini, byggja upp sjálfstraust og finna til þess að maður tilheyri samfélaginu. Íslenskukennsla gegnir lykilhlutverki í þessu ferli. Tungumálið er lykillinn að samfélaginu og menningunni. Kennslan þarf að vera aðgengileg öllum og skipulögð þannig að hún henti raunveruleika vinnandi fólks og fjölskyldna. Á síðasta ári var fjölmenningarráð fjármagnað af sveitarfélaginu. Það var mikilvægt fyrsta skref. En án skýrs hlutverks, ábyrgðar og markmiða hefur ráðið því miður ekki náð að skila þeim árangri sem vonast var eftir. Við þurfum að tryggja að ráðið hafi skýrt hlutverk og þau verkfæri sem þarf til að gera raunverulegan mun. Samfylkingin er eini stjórnmálaflokkurinn í Fjarðabyggð sem hefur sett málefni íbúa af erlendum uppruna skýrt á dagskrá og inn í sína stefnu. Við trúum því að fjölbreytileiki styrki samfélagið okkar og að allir eigi að fá tækifæri til að blómstra og taka þátt. Tryggjum að enginn standi einn. Höfundur er í 12. sæti á lista Samfylkingarinnar og annars félagshyggjufólks í Fjarðabyggð Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Sjá meira
Það er stórt skref að flytja til nýs lands. Fyrstu mánuðirnir geta verið eins og fullt starf til viðbótar við nýja vinnu. Jafnvel fólk með mikla menntun og reynslu stendur oft frammi fyrir því að vita ekki hvert á að leita. Hvar á að skrá lögheimili? Hvernig fær maður kennitölu? Hvernig skráir maður börn í skóla eða tómstundir? Hvernig virkar heilbrigðiskerfið? Spurningarnar eru margar og upphafið getur verið erfitt. Þess vegna skiptir miklu máli að sveitarfélagið sé til staðar og veiti stuðning. Enginn á að þurfa að standa einn í nýju samfélagi. Frá fyrsta degi þurfa nýir íbúar að finna að þeir séu velkomnir, öruggir og upplýstir. Aðgengi að upplýsingum og góð þjónusta eru grunnurinn að farsælli aðlögun. Góð aðlögun er hagur allra. Þegar fólk þekkir réttindi sín, skyldur og möguleika er það betur í stakk búið til að taka þátt í samfélaginu, leysa úr sínum málum og byggja upp framtíð fyrir sig og fjölskyldu sína. Fólk sem finnur til tengingar við samfélagið er líklegra til að setjast hér að til framtíðar, læra íslensku og taka virkan þátt í samfélagslífinu. Þegar ég flutti til Íslands og síðar til Fjarðabyggðar fyrir átta árum voru engin verkefni eða úrræði sem studdu innflytjendur við að aðlagast samfélaginu. Ég hef þó heyrt af slíkum verkefnum frá fyrri árum og veit hversu miklu máli þau geta skipt. Það hefði skipt mig miklu máli að hafa slíkan stuðning þegar ég var að byrja nýtt líf í nýju landi. Sú reynsla hefur mótað sýn mína á það hvað sveitarfélagið getur — og á — að gera betur. Mér tókst að læra tungumálið, kynnast menningunni og aðlagast samfélaginu vel. En allir eiga að hafa sama tækifæri til þess. Ég trúi því að flestir vilji leggja sitt af mörkum og taka virkan þátt í samfélaginu ef þeim eru gefin raunveruleg tækifæri. Við þurfum að skapa samfélag þar sem allir geta tekið þátt. Nýlega ræddi ég við Íslending í sundlauginni sem hafði áhyggjur af því að margir erlendir íbúar væru félagslega einangraðir. Þetta á líka við um börn af erlendum uppruna. Þátttaka í íþróttum og tómstundum er ein besta leiðin til að eignast vini, byggja upp sjálfstraust og finna til þess að maður tilheyri samfélaginu. Íslenskukennsla gegnir lykilhlutverki í þessu ferli. Tungumálið er lykillinn að samfélaginu og menningunni. Kennslan þarf að vera aðgengileg öllum og skipulögð þannig að hún henti raunveruleika vinnandi fólks og fjölskyldna. Á síðasta ári var fjölmenningarráð fjármagnað af sveitarfélaginu. Það var mikilvægt fyrsta skref. En án skýrs hlutverks, ábyrgðar og markmiða hefur ráðið því miður ekki náð að skila þeim árangri sem vonast var eftir. Við þurfum að tryggja að ráðið hafi skýrt hlutverk og þau verkfæri sem þarf til að gera raunverulegan mun. Samfylkingin er eini stjórnmálaflokkurinn í Fjarðabyggð sem hefur sett málefni íbúa af erlendum uppruna skýrt á dagskrá og inn í sína stefnu. Við trúum því að fjölbreytileiki styrki samfélagið okkar og að allir eigi að fá tækifæri til að blómstra og taka þátt. Tryggjum að enginn standi einn. Höfundur er í 12. sæti á lista Samfylkingarinnar og annars félagshyggjufólks í Fjarðabyggð
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar