Hvernig sam­fé­lag er Kópa­vogur?

Samfélagið sem við búum í er framlenging af okkur sjálfum. Bærinn okkar endurspeglar gildin okkar. Mín reynsla af Kópavogsbúum er að þeim er annt um bæinn sinn og nærumhverfi. Þeir eru almennt lausir við ofstæki, vilja bara hafa hlutina í lagi og að vandað sé til verka. Bæjarbragur, hóflega þétt byggð og græn svæði skiptir fólk máli.

En Kópavogsbúum er líka annt um aðra Kópavogsbúa. Þeir vilja styðja þau sem þurfa stuðning og eru ekki feimnir við að stíga fram og taka ábyrgð þegar á reynir. Fólk er ekki sátt þegar það heyrir að það hafi verið tekin ákvörðun um að stytta ekki biðlista eftir þjónustu við fötluð börn og aldraða. Það er ekki hrifið af því að kostnaði sé velt yfir á barnafólk og það skilur að ef Kópavogur og Ísland á að dafna áfram þurfum við að létta undir með fjölskyldum.

Kópavogsbúar vilja gera vel við eldri borgara. Þeir skilja að með hækkandi meðalaldri þarf að hugsa til framtíðar ef okkur á að takast að tryggja fólkinu sem byggði þetta land mannsæmandi ævikvöld. Þeim er meinilla við tilhugsunina um að fólk gangi eitt og einmana í gegnum sín síðustu ár. Kópavogsbúum rennur blóðið til skyldunnar í húsnæðismálum og finnst óásættanlegt að bærinn þeirra neiti að taka þátt í uppbyggingu húsnæðis fyrir venjulegt vinnandi fólk sem er á vergangi á húsnæðismarkaði.

Laugardaginn þann 16. maí kjósum við um framtíð Kópavogs til næstu fjögurra ára. En við kjósum líka um hvernig samfélag Kópavogur er og á að vera. Kjósum því nýja forgangsröðun, þar sem við látum okkur hvert annað varða og forgangsröðum í þágu þjónustu við íbúa. Þar sem við léttum undir með barnafjölskyldum, hlúum að fólkinu sem byggði landið og pössum upp á bæinn sem við elskum. Kjósum Samfylkinguna 16. maí.

Höfundur er oddviti Samfylkingarinnar í Kópavogi.