Fyrir og eftir Kópavogsmódelið

Fyrir Kópavogsmódelið vorum við hjónin með dóttur okkar á leikskóla í Kópavogi. En áður en hún komst inn á leikskóla vorum við í miklum vandræðum með að finna pláss hjá dagmömmu. Konan mín var byrjuð að vinna aftur í fullu starfi, ég að klára fæðingarorlofið og þegar nokkrir dagar voru eftir af orlofinu voru dagvistunarmálin ennþá í lausu lofti.

Það var því mikill léttir þegar við fengum skyndilega pláss hjá dagmömmu sem gat tekið dóttur okkar inn, en þó aðeins hálfan daginn. Við tók ákveðið púsluspil með pössunarpíum, ömmum og öfum. Eftir hálft ár af þessu fyrirkomulagi fékk dóttir okkar úthlutað leikskólaplássi, þá 16 mánaða gömul. Það var mikið fagnaðarefni fyrir okkur hjónin og fjölskylduna alla.

Fyrsti veturinn gekk nokkuð áfallalaust. Stöku tölvupóstar frá leikskólastjóranum um að sækja fyrr annað slagið og nokkrar lokanir hér og þar, en ekkert sérstaklega íþyngjandi. Markmið leikskólans var að láta rask á starfseminni bitna sem minnst á yngstu börnunum.

Veturinn á eftir – veturinn áður en Kópavogsmódelið var innleitt – var staðan miklu verri. Við vorum aftur komin í endalaust púsluspil. Endalausar lokanir vegna manneklu og veikinda og stöðugir póstar þar sem foreldrar voru beðnir um að sækja fyrr. Starfsfólkinu var mikil vorkunn, mönnunin var slæm, veikindin voru mikil og álagið ekki boðlegt. Einn morguninn þegar ég mætti með dóttur mína að leikskólanum var allt læst. Ég hafði ekki fengið neina tilkynningu, en á hurðinni hékk miði: „Lokað í dag vegna veikinda“.

Eftir að Kópavogsmódelinu var komið á legg hefur ekki verið einn einasti lokunardagur vegna manneklu eða veikinda. Ég hef ekki fengið einn einasta póst þar sem foreldrar eru hvattir til að sækja börnin sín fyrr. Við hjónin erum bæði í fullu starfi í dag og ég þarf ekki lengur að vinna á kvöldin til að brúa bilið. Fjölskyldan á fleiri gæðastundir saman og dóttir okkar blómstrar á leikskólanum.

Kópavogsmódelið hefur dregið úr sóun í kerfinu, stytt dvalartíma barna - sem var með þeim lengsta í Evrópu - og stórbætt mönnunin. Ég get ekki betur séð en allir sem starfa á leiksólanum séu ánægðir með þessar breytingar. Það sem skiptir mestu máli er að börnum líði vel í leikskólanum og foreldrar í Kópavogi geta nú treyst á góða þjónustu alla daga. Fyrir það er ég þakklátur. Ég man vel hvernig ástandið var áður og ég held að það langi engan til baka.

Höfundur er tveggja barna faðir í Kópavogi.