Stefnum hátt

Nú er runninn upp sá tími að við Akureyringar verðum að stíga á stokk og strengja þess heit að vinna næstu árin skipulega að því að efla bæinn okkar og stækka svo um munar. Þá duga engin vettlingatök, hik og ótti við breytingar. Ekki er lengur í boði að horfa aðgerðarlaus á að Akureyri færist sífellt neðar á lista yfir stærstu bæi landsins. Láta síðan eins og sú óheillaþróun sé eitthvað náttúrulögmál sem ekkert sé hægt að gera við en gráta þess í stað döpur örlög. Auðvitað er þetta mikil áskorun og ekki annað í boði en að tefla nokkuð djarft hvort heldur er átt við ný atvinnutækifæri, sem geta borgað hæstu laun, nýjar fjárfestingar, skipulag, skóla- og menningarmálefni, að ekki sé talað um fegurð bæjarins og aðlaðandi umhverfi. Allt þetta er undir ef okkur bæjarbúum á að takast næstu ár og áratugi að snúa vörn í sókn og fjölga íbúum að einhverju marki og gera Akureyri að raunverulegri höfuðborg landsbyggðarinnar.

Sjálfur vænti ég þess að ný bæjarstjórn láti verða sitt fyrsta verk að koma þessari þróun í gang, móta framtíðarsýn með 50 til 100 þúsund manna byggð, draga upp það helsta sem þarf að gera næstu árin til þess að sýnin verði að veruleika og tryggja fjármagn til að hefjast handa af krafti og ákveðni. Þarna erum við að tala um tugi milljarða króna sem bærinn tæki að láni og gæti síðan nýtt til að byggja upp sjálfur eða lána öðrum til að láta verkin tala í samræmi við framtíðarskipulagið sem þá ætti að liggja fyrir. Sem betur fer er bærinn okkar í það góðu áliti að fjármagn ætti að fást á Evrukjörum og þá er ekkert því til fyrirstöðu að hefjast handa á hinum ýmsu sviðum.

Verkefnin eru fjölbreytt og krefjandi en jafnframt áhugaverð fyrir unga fólkið sem nú tekur við keflinu í bæjarstjórnini okkar. Skipulagsmálin þurfa ekki eingöngu að vera til umræðu eins og undanfarin ár heldur skiptir sköpum að fylgja þeim eftir og láta verkin tala. Miðbærinn er og verður hjarta bæjarins og þar horfir margt til bóta. Hvernig stendur til dæmis á því að Skátagilið í miðjum bænum er í átakanlegri niðurníðslu? Þar eru sjálfsprottnar njólatorfur, órækt í grasinu og svo hættulegur malarstígur með gömlu og snúnu vatnsröri sem á að gegna hlutverki handriðs. Þarna gæti verið sannkallaður yndisreitur með fallegum stígum og jafnvel tröppum, vel skipulagður garður sem liðast upp brekkuna vestur að Brekkugötu með blómum, vel hirtum trjám og listaverkum. Svo er hægur vandi að útbúa svæði neðst í brekkunni þar sem notalegt væri að setjast niður, spjalla saman og fylgjast með gangandi fólki á götunni fyrir neðan

eða stunda þar söng og hljóðfæraslátt af ýmsu tagi. Eftir stendur spurningin: Eftir hverju er beðið að gera eitthvað jákvætt þarna?

Þessu til viðbótar þarf á næstu árum að endurnýja gamla íþróttasvæðið fyrir norðan Hólabrautina. Það er ekkert smáverkefni að breyta því í góðri samvinnu við bæjarbúa. Þegar hönnun svæðisins liggur fyrir hefjast svo framkvæmdir og þá verður búið að tengja gamla miðbæinn og Glerártorgið. Úr verður ein glæsileg heild þar sem mannlíf, viðskipti og hverskonar atvinnustarfsemi blómstra í ört stækkandi bæ. Ef ekki verður farið strax í þetta verkefni er mikil hætta á að gamla íþróttasvæðið grotni niður og verði okkur til vansæmdar. Því verður auðvitað forðað með stefnufastri vinnu væntanlegrar bæjarstjórnar sem veit að hik er sama og tap í þessum efnum eins og svo mörgu sem horfir til framfara í samfélaginu okkar góða.

Þannig væri hægt að halda áfram að telja upp nauðsynlega uppbyggingu sem auðvitað kostar sitt en hér verður látið staðar numið. Aðalatriðið er að setja markið hátt, vinna markvisst og afla fjár til að koma hlutunum í framkvæmd. Annars gerist fátt og við gleymum okkur í sjálfumgleði og drögumst enn frekar aftur úr öðrum bæjum þessa lands. Enginn vill bera ábyrgð á slíkri niðurlægingu en þá dugar heldur ekki að sitja hér, horfa í gaupnir sér og láta nægja að dást að því sem vel hefur tekist í bænum sem er auðvitað margt og merkilegt.

Staðreyndin er sú að við erum að dragast aftur úr og þess vegna verðum við að rísa upp með nýrri bæjarstjórn og hefja öfluga framfarasókn sem leiðir til þess að bærinn stækkar umtalsvert næstu árin og allt mann- og menningarlíf verður með miklum blóma.

Höfundur skipar 22. Sæti S-listans á Akureyri.