Athugasemdir við villandi samanburði Viðskiptaráðs um sorphirðu Guðmundur B. Friðriksson skrifar 8. maí 2026 16:00 Viðskiptaráð birti 7. maí sl. samantekt með villandi samanburði sem þörf er á að leiðrétta. Eftirfarandi eru nokkur atriði sem vert er að vekja athygli á varðandi samanburð Viðskiptaráðs um sorphirðu: ·Í samanburði Viðskiptaráðs á kostnaði er verið að bera saman heimili á höfuðborgarsvæðinu með tvær tvískiptar tunnur – aðra fyrir pappír og plast og hina fyrir blandaðan úrgang og matarleifar. oEingöngu um 7,5% heimila í Reykjavík eru með þessa tunnusamsetningu, um 4500 tvískiptar tunnur fyrir pappír og plast eru við heimili í Reykjavík en íbúðir í Reykjavík eru um 60.200. Þessi tunnusamsetning er eingöngu við sérbýlishús og lítinn hluta þeirra og gefur því enga mynd af samanburði hirðukostnaðar sveitarfélaga sem borin eru saman. oÍ Reykjavík eru tvískipt sorpílát verðlögð um 20% hærra en önnur ílát af sömu stærð þar sem tímafrekt er að losa þau – sorpið situr gjarnan fast í þeim og eingöngu er hægt að losa eitt ílát í einu. Þessi verðlagning er í samræmi við leiðbeiningar sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu um ákvörðun hirðugjalda. Reykjavík er hins vegar eina sveitarfélagið sem leggur á í samræmi við leiðbeiningarnar. Viðskiptaráð velur því hér að bera saman lítinn hluta hirðugjalda sem er villandi samanburður. Árlegur meðalkostnaður á heimili í Reykjavík vegna sorphirðu við heimili og á grenndar- og endurvinnslustöðvum er um 60.800 kr. en ekki 85.000 kr. eins og Viðskiptaráð heldur fram. Reykjavíkurborg er með þéttasta net grenndargáma af sveitarfélögum á höfuðborgarsvæðinu. Íbúar vilja hafa gámana nærri sér og sveitarfélaginu ber að hafa þá í nærumhverfi skv. lögum um meðhöndlun úrgangs. Þjónustustig grenndargáma er því hærra í Reykjavík en öðrum sveitarfélögum. Viðskiptaráð ber það ekki saman, eingöngu kostnað. Fákeppni ríkir á markaði sorphirðu. Um nokkurt skeið voru eingöngu tvö fyrirtæki sem buðu í sorphirðu sveitarfélaga höfuðborgarsvæðinu. Hirða heimilisúrgangs er skylduverkefni sveitarfélaga skv. lögum um meðhöndlun úrgangs. Óskynsamlegt að færa alla hirðu í útboð á þannig markaði. Reykjavíkurborg bauð út hirðu á pappírstunnum árið 2007 en fékk verkefnið aftur í fangið við bankahrunið þar sem verktakinn treysti sér ekki til að sinna því. Sama hefur gerst hjá sveitarfélögum erlendis, nýlega í Osló þegar tveir þjónustuaðilar fóru í þrot á skömmum tíma og sveitarfélagið neyddist til að taka við þjónustunni. Osló ætlar ekki að bjóða alla hirðuna út að nýju. Í Svíþjóð eru æ fleiri sveitarfélög að hefja rekstur eigin sorphirðu, m.a. til að auka gæði þjónustunnar og sveigjanleika í sífellt flóknara rekstrarumhverfi úrgangsstjórnunar. Að bjóða út alla hirðu við heimili í Reykjavík og glata þekkingunni sem hefur skapast á verkefninu væri óskynsamlegt. Reykjavíkurborg býður út hirðu frá stofnunum og starfstöðum Reykjavíkurborgar og borgin skiptir sér ekki af hirðu hjá atvinnurekstri enda ekki verkefni sveitarfélagsins. Þjónusta við grenndargáma – leiga og losun, er einnig boðin út. Það er því ekki þannig að öll hirða í borginni sé á höndum borgarinnar. Í samantekt Viðskiptaráðs heldur ráðið því fram að hirðukostnaður á Akureyri hafi stórlækkað við útvistun á sorphirðu. Varasamt er að álikta sem svo að lækkunin hafi eingöngu stafað af útvistun þjónustunnar. Meðal annars fór Akureyrarbær í umfangsmikla kerfisbreytingu á sorphirðu samhliða útvistuninni – hirðutíðni var breytt, hirða með sorptunnum og grenndarstöðvar komu í stað pokahirðu og framhlaðningsgámar voru settir við fjöleignarhús í stað sorppoka. Könnun sem Viðskiptaráð vitnar til og Vísir birtir í frétt ásamt mynd af fullum sorpílátum í Reykjavík er frá árinu 2023 þegar verið var að gera umfangsmiklar breytingar á sorphirðu í borginni. Nýleg könnun sýnir að 62% íbúa eru ánægðir með sorphirðu í Reykjavík, 12% óánægðir. Íbúar virðast því almennt ánægðir með sorphirðu í borginni, þjónustustigið er gott og kostnaður á hvert heimili er síst hærri í Reykjavík en nágrannasveitarfélögum. Höfundur er umhverfisverkfræðingur og starfar sem skrifstofustjóri skrifstofu umhverfisgæða hjá Reykjavíkurborg. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sorphirða Mest lesið Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Tækni- og hugverkaiðnaður eykur stöðugleika hagkerfisins Erla Tinna Stefánsdóttir,Ingólfur Bender skrifar Skoðun Hvað vita þingmenn um hvalveiðar? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Verður Vogi lokað? Rósa Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir skrifar Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samdráttur í losun Íslands – en ekki kerfisbreyting Sigurpáll Ingibergsson skrifar Skoðun Við tryggjum ekki lýðræðið eftir á Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Veit hið opinbera hvað virkar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Evrópa Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Skeifan í smjörinu Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta reddast: en hvað ef það reddast ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Getureglan og froðan Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Hvernig lögum við fegurðarskyn okkar að orkuskiptabyltingunni? Páll Jakob Líndal skrifar Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Sjá meira
Viðskiptaráð birti 7. maí sl. samantekt með villandi samanburði sem þörf er á að leiðrétta. Eftirfarandi eru nokkur atriði sem vert er að vekja athygli á varðandi samanburð Viðskiptaráðs um sorphirðu: ·Í samanburði Viðskiptaráðs á kostnaði er verið að bera saman heimili á höfuðborgarsvæðinu með tvær tvískiptar tunnur – aðra fyrir pappír og plast og hina fyrir blandaðan úrgang og matarleifar. oEingöngu um 7,5% heimila í Reykjavík eru með þessa tunnusamsetningu, um 4500 tvískiptar tunnur fyrir pappír og plast eru við heimili í Reykjavík en íbúðir í Reykjavík eru um 60.200. Þessi tunnusamsetning er eingöngu við sérbýlishús og lítinn hluta þeirra og gefur því enga mynd af samanburði hirðukostnaðar sveitarfélaga sem borin eru saman. oÍ Reykjavík eru tvískipt sorpílát verðlögð um 20% hærra en önnur ílát af sömu stærð þar sem tímafrekt er að losa þau – sorpið situr gjarnan fast í þeim og eingöngu er hægt að losa eitt ílát í einu. Þessi verðlagning er í samræmi við leiðbeiningar sveitarfélaga á höfuðborgarsvæðinu um ákvörðun hirðugjalda. Reykjavík er hins vegar eina sveitarfélagið sem leggur á í samræmi við leiðbeiningarnar. Viðskiptaráð velur því hér að bera saman lítinn hluta hirðugjalda sem er villandi samanburður. Árlegur meðalkostnaður á heimili í Reykjavík vegna sorphirðu við heimili og á grenndar- og endurvinnslustöðvum er um 60.800 kr. en ekki 85.000 kr. eins og Viðskiptaráð heldur fram. Reykjavíkurborg er með þéttasta net grenndargáma af sveitarfélögum á höfuðborgarsvæðinu. Íbúar vilja hafa gámana nærri sér og sveitarfélaginu ber að hafa þá í nærumhverfi skv. lögum um meðhöndlun úrgangs. Þjónustustig grenndargáma er því hærra í Reykjavík en öðrum sveitarfélögum. Viðskiptaráð ber það ekki saman, eingöngu kostnað. Fákeppni ríkir á markaði sorphirðu. Um nokkurt skeið voru eingöngu tvö fyrirtæki sem buðu í sorphirðu sveitarfélaga höfuðborgarsvæðinu. Hirða heimilisúrgangs er skylduverkefni sveitarfélaga skv. lögum um meðhöndlun úrgangs. Óskynsamlegt að færa alla hirðu í útboð á þannig markaði. Reykjavíkurborg bauð út hirðu á pappírstunnum árið 2007 en fékk verkefnið aftur í fangið við bankahrunið þar sem verktakinn treysti sér ekki til að sinna því. Sama hefur gerst hjá sveitarfélögum erlendis, nýlega í Osló þegar tveir þjónustuaðilar fóru í þrot á skömmum tíma og sveitarfélagið neyddist til að taka við þjónustunni. Osló ætlar ekki að bjóða alla hirðuna út að nýju. Í Svíþjóð eru æ fleiri sveitarfélög að hefja rekstur eigin sorphirðu, m.a. til að auka gæði þjónustunnar og sveigjanleika í sífellt flóknara rekstrarumhverfi úrgangsstjórnunar. Að bjóða út alla hirðu við heimili í Reykjavík og glata þekkingunni sem hefur skapast á verkefninu væri óskynsamlegt. Reykjavíkurborg býður út hirðu frá stofnunum og starfstöðum Reykjavíkurborgar og borgin skiptir sér ekki af hirðu hjá atvinnurekstri enda ekki verkefni sveitarfélagsins. Þjónusta við grenndargáma – leiga og losun, er einnig boðin út. Það er því ekki þannig að öll hirða í borginni sé á höndum borgarinnar. Í samantekt Viðskiptaráðs heldur ráðið því fram að hirðukostnaður á Akureyri hafi stórlækkað við útvistun á sorphirðu. Varasamt er að álikta sem svo að lækkunin hafi eingöngu stafað af útvistun þjónustunnar. Meðal annars fór Akureyrarbær í umfangsmikla kerfisbreytingu á sorphirðu samhliða útvistuninni – hirðutíðni var breytt, hirða með sorptunnum og grenndarstöðvar komu í stað pokahirðu og framhlaðningsgámar voru settir við fjöleignarhús í stað sorppoka. Könnun sem Viðskiptaráð vitnar til og Vísir birtir í frétt ásamt mynd af fullum sorpílátum í Reykjavík er frá árinu 2023 þegar verið var að gera umfangsmiklar breytingar á sorphirðu í borginni. Nýleg könnun sýnir að 62% íbúa eru ánægðir með sorphirðu í Reykjavík, 12% óánægðir. Íbúar virðast því almennt ánægðir með sorphirðu í borginni, þjónustustigið er gott og kostnaður á hvert heimili er síst hærri í Reykjavík en nágrannasveitarfélögum. Höfundur er umhverfisverkfræðingur og starfar sem skrifstofustjóri skrifstofu umhverfisgæða hjá Reykjavíkurborg.
Skoðun Tækni- og hugverkaiðnaður eykur stöðugleika hagkerfisins Erla Tinna Stefánsdóttir,Ingólfur Bender skrifar
Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar
Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar