Er gott að eldast á Akranesi? Hugrún Eva Valdimarsdóttir skrifar 5. maí 2026 11:45 Í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga leggja flokkarnir áherslur á ýmis málefni eins og velferð barna, menntakerfið, atvinnumál og hér á Akranesi, ónýtar götur. Allt eru þetta mjög mikilvæg málefni. En að mínu mati mætti tala meira um eldra fólkið okkar. Svo miklu meira! Þetta er fólkið sem byggði upp okkar fallega bæ, sinntu vinnu fyrir samfélagið, eignuðust börn sem mörg hver eru búsett hér og hafa borgað sína skatta. Með öðrum orðum, þau byggðu upp samfélagið á Akranesi. Samt sem áður hefur skapast neyðarástand fyrir eldra fólk á Akranesi. Af hverju? Jú hjúkrunarheimilið Höfði annar ekki eftirspurn og heimahjúkrun er löngu sprungin. Hvenær á að stækka? Af hverju fer minn aðstandandi ekki ofar á lista? Svarið er einfalt. En samt ekki. Það eru allir á biðlistanum í nákvæmlega sömu stöðu og neyðin er gríðarleg. Fólk kvíður því að vera eitt heima hjá sér því það gæti jú alltaf eitthvað komið fyrir og þá sérstaklega á efri árum. Fólk finnur fyrir einkennum þunglyndis einfaldlega vegna skorts á félagslífi og samskiptum við annað fólk. Þetta er síðan fyrir utan allt álagið sem skapast á aðstandendur. Það eru ekki allir sem eru það hressir að þeir geta skráð sig í „sprækir Skagamenn” og vandinn leystur. Það tiltekna verkefni er vissulega frábært fyrir þá sem hafa möguleikann á að geta nýtt sér það. En hvað með öll hin? Þau sem komast ekki fram úr rúminu án aðstoðar heimahjúkrunar eða aðstandenda, þau sem geta ekki háttað sig á kvöldin án aðstoðar, þau sem eru komin með elliglöp og eru ekki lengur fær um að muna að taka lyfin sín á réttum tíma eða rétt lyf, þau sem geta ekki gengið án stuðnings göngugrindar, hvað þá hjá þeim sem eru með stiga heima hjá sér og komast ekki leiðar sinnar innan eigin húsnæðis? Hvað með fólkið sem lifir á AB-mjólk og ristuðu brauði því þau eru ekki fær um að elda sér hollan og góðan mat? Hvað með allt þetta fólk sem er því miður orðinn of stór hópur hér á Akranesi? Þau sem mesta þörfina hafa, þurfa að sækja um þá þjónustu sem í boði er - rafrænt. Þessi þjóðfélagshópur er almennt ekki með sömu tæknikunnáttu og yngri kynslóðirnar svo þau þurfa að treysta á velvild aðstandenda til að eiga möguleika á áframhaldandi lífsgæðum. Samkvæmt mannfjöldaspá Hagstofunnar fer hlutfall íbúa á vinnualdri lækkandi með árunum og hlutfall íbúa yfir 65 ára fer hækkandi, á landinu öllu en þar er Akranes auðvitað engin undantekning. Er ekki komin tími á breytingar til að halda betur utan um þennann vaxandi hóp fólks í samfélaginu okkar? Meiri félagsþjónustu? Meiri heimahjúkrun? Eða einfaldlega stækka hjúkrunarheimilið okkar til muna og skapa þannig betri lífsgæði fyrir eldra fólkið okkar og atvinnutækifæri í leiðinni? Ég flutti á Akranes því hér er gott að ala upp börn, en er gott að eldast á Akranesi? Höfundur skipar 10. sætið á lista Viðreisnar á Akranesi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Sjá meira
Í aðdraganda sveitarstjórnarkosninga leggja flokkarnir áherslur á ýmis málefni eins og velferð barna, menntakerfið, atvinnumál og hér á Akranesi, ónýtar götur. Allt eru þetta mjög mikilvæg málefni. En að mínu mati mætti tala meira um eldra fólkið okkar. Svo miklu meira! Þetta er fólkið sem byggði upp okkar fallega bæ, sinntu vinnu fyrir samfélagið, eignuðust börn sem mörg hver eru búsett hér og hafa borgað sína skatta. Með öðrum orðum, þau byggðu upp samfélagið á Akranesi. Samt sem áður hefur skapast neyðarástand fyrir eldra fólk á Akranesi. Af hverju? Jú hjúkrunarheimilið Höfði annar ekki eftirspurn og heimahjúkrun er löngu sprungin. Hvenær á að stækka? Af hverju fer minn aðstandandi ekki ofar á lista? Svarið er einfalt. En samt ekki. Það eru allir á biðlistanum í nákvæmlega sömu stöðu og neyðin er gríðarleg. Fólk kvíður því að vera eitt heima hjá sér því það gæti jú alltaf eitthvað komið fyrir og þá sérstaklega á efri árum. Fólk finnur fyrir einkennum þunglyndis einfaldlega vegna skorts á félagslífi og samskiptum við annað fólk. Þetta er síðan fyrir utan allt álagið sem skapast á aðstandendur. Það eru ekki allir sem eru það hressir að þeir geta skráð sig í „sprækir Skagamenn” og vandinn leystur. Það tiltekna verkefni er vissulega frábært fyrir þá sem hafa möguleikann á að geta nýtt sér það. En hvað með öll hin? Þau sem komast ekki fram úr rúminu án aðstoðar heimahjúkrunar eða aðstandenda, þau sem geta ekki háttað sig á kvöldin án aðstoðar, þau sem eru komin með elliglöp og eru ekki lengur fær um að muna að taka lyfin sín á réttum tíma eða rétt lyf, þau sem geta ekki gengið án stuðnings göngugrindar, hvað þá hjá þeim sem eru með stiga heima hjá sér og komast ekki leiðar sinnar innan eigin húsnæðis? Hvað með fólkið sem lifir á AB-mjólk og ristuðu brauði því þau eru ekki fær um að elda sér hollan og góðan mat? Hvað með allt þetta fólk sem er því miður orðinn of stór hópur hér á Akranesi? Þau sem mesta þörfina hafa, þurfa að sækja um þá þjónustu sem í boði er - rafrænt. Þessi þjóðfélagshópur er almennt ekki með sömu tæknikunnáttu og yngri kynslóðirnar svo þau þurfa að treysta á velvild aðstandenda til að eiga möguleika á áframhaldandi lífsgæðum. Samkvæmt mannfjöldaspá Hagstofunnar fer hlutfall íbúa á vinnualdri lækkandi með árunum og hlutfall íbúa yfir 65 ára fer hækkandi, á landinu öllu en þar er Akranes auðvitað engin undantekning. Er ekki komin tími á breytingar til að halda betur utan um þennann vaxandi hóp fólks í samfélaginu okkar? Meiri félagsþjónustu? Meiri heimahjúkrun? Eða einfaldlega stækka hjúkrunarheimilið okkar til muna og skapa þannig betri lífsgæði fyrir eldra fólkið okkar og atvinnutækifæri í leiðinni? Ég flutti á Akranes því hér er gott að ala upp börn, en er gott að eldast á Akranesi? Höfundur skipar 10. sætið á lista Viðreisnar á Akranesi.
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar