Eitt samtal getur breytt deginum Alda Björk Harðardóttir skrifar 5. maí 2026 11:31 Í samfélagi þar sem mikill hraði er á öllu er auðvelt að gleyma hversu miklu máli einföld mannleg samskipti skipta. Félagsleg tengsl hafa afgerandi áhrif á heilsu og vellíðan og því skiptir miklu að hlúa að þeim. Félagsverkefni Rauða krossins miða að því að styrkja og efla félagslega þátttöku einstaklinga og hópa. Fyrir marga er dagurinn hljóður og einmanalegur, en stundum þarf ekki nema eitt samtal til að breyta því. Félagsverkefni Rauða krossins snýst um að tengja fólk saman, þar sem sjálfboðaliðar gefa klukkustund á viku af tíma sínum í eitt ár. Verkefnið felst ekki í stórum aðgerðum eða flóknum verkefnum, heldur í einföldum augnablikum sem skipta miklu máli. Kaffibolli, göngutúr eða símtal getur haft djúpstæð áhrif á þann sem fær stuðninginn. Fyrir þá sem njóta félagsskaparins, svokallaðir gestgjafar, getur heimsóknin dregið úr einmanaleika og aukið lífsgæði. Tilhlökkun fyrir heimsókn getur orðið mikilvægur þáttur í daglegu lífi og hjálpað til við að vinna gegn vanlíðan, einangrun og langvarandi einmanaleika. Rannsóknir sýna að félagsleg einangrun getur haft neikvæð áhrif á bæði líkamlega og andlega heilsu. Fyrir þann sem fær vin er það oft einfaldlega tilfinningin að einhver hugsi til þeirra sem skiptir mestu máli. Í könnun sem nýlega var gerð meðal gestgjafa kom meðal annars fram mikilvægi þess að finna tilgang í lífinu og hafa eitthvað við að vera. Með þátttöku í félagsverkefnum Rauða krossins er unnið markvisst gegn þessari einangrun og stuðlað að sterkara og hlýrra samfélagi. Verkefnið er ekki síður gefandi fyrir sjálfboðaliðana sjálfa. Það býður upp á tækifæri til að kynnast nýju fólki, læra af lífsreynslu annarra og finna ánægjuna af því að hjálpa. Sjálfboðaliðastarf styrkir einstaklinga á margvíslegan hátt, eykur sjálfstraust, veitir aukna lífsánægju og dýpkar samfélagsvitund. Allir hafa eitthvað fram að færa og eru sjálfboðaliðar okkar á öllum aldri og úr öllum hópum samfélagsins. Einn sjálfboðaliði orðaði það svo: „Ég held að þetta sé mjög gefandi fyrir okkur báðar. Það hefur myndast einstakt samband. Þetta er eitt af því sem gefur mér góðan tilgang…“ Sjálfboðaliðar í verkefninu fá góða þjálfun áður en störf hefjast, sem og reglulega eftirfylgni, stuðning og fræðslu. Ánægja þátttakenda er mikil en 98% sjálfboðaliða mæla með þátttöku í verkefninu. Það þarf ekki alltaf mikið til að hafa áhrif. Höfundur er verkefnastjóri félagsverkefna hjá Rauða krossinum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Tækni- og hugverkaiðnaður eykur stöðugleika hagkerfisins Erla Tinna Stefánsdóttir,Ingólfur Bender skrifar Skoðun Hvað vita þingmenn um hvalveiðar? Valgerður Árnadóttir skrifar Skoðun Verður Vogi lokað? Rósa Guðbjartsdóttir skrifar Skoðun Hvað eruð þið að gera í ÖBÍ? Elísa Ósk Línadóttir skrifar Skoðun Hvern á verkfallið að bíta? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun NPA er ekki verðlaun fyrir samþykkta hegðun Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samdráttur í losun Íslands – en ekki kerfisbreyting Sigurpáll Ingibergsson skrifar Skoðun Við tryggjum ekki lýðræðið eftir á Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Veit hið opinbera hvað virkar? Karl Steinar Óskarsson skrifar Skoðun Evrópa Henry Alexander Henrysson skrifar Skoðun Skeifan í smjörinu Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þetta reddast: en hvað ef það reddast ekki? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Málshraðasögur 2. hluti — Forsjármál Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Á rafmagnskrossara á göngustíg á hundrað og þaðan inn í eilífðina Davíð Bergmann skrifar Skoðun Er afleiðingin orsök? Hjálmtýr Heiðdal skrifar Skoðun Uppsagnir í Stjórnarráðinu Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Sigurganga málaflokka Flokks fólksins Jónína Björk Óskarsdóttir skrifar Skoðun Getureglan og froðan Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Rætin Rót í þrettán ár Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Hvernig lögum við fegurðarskyn okkar að orkuskiptabyltingunni? Páll Jakob Líndal skrifar Skoðun Frítt í strætó í dag Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Sjá meira
Í samfélagi þar sem mikill hraði er á öllu er auðvelt að gleyma hversu miklu máli einföld mannleg samskipti skipta. Félagsleg tengsl hafa afgerandi áhrif á heilsu og vellíðan og því skiptir miklu að hlúa að þeim. Félagsverkefni Rauða krossins miða að því að styrkja og efla félagslega þátttöku einstaklinga og hópa. Fyrir marga er dagurinn hljóður og einmanalegur, en stundum þarf ekki nema eitt samtal til að breyta því. Félagsverkefni Rauða krossins snýst um að tengja fólk saman, þar sem sjálfboðaliðar gefa klukkustund á viku af tíma sínum í eitt ár. Verkefnið felst ekki í stórum aðgerðum eða flóknum verkefnum, heldur í einföldum augnablikum sem skipta miklu máli. Kaffibolli, göngutúr eða símtal getur haft djúpstæð áhrif á þann sem fær stuðninginn. Fyrir þá sem njóta félagsskaparins, svokallaðir gestgjafar, getur heimsóknin dregið úr einmanaleika og aukið lífsgæði. Tilhlökkun fyrir heimsókn getur orðið mikilvægur þáttur í daglegu lífi og hjálpað til við að vinna gegn vanlíðan, einangrun og langvarandi einmanaleika. Rannsóknir sýna að félagsleg einangrun getur haft neikvæð áhrif á bæði líkamlega og andlega heilsu. Fyrir þann sem fær vin er það oft einfaldlega tilfinningin að einhver hugsi til þeirra sem skiptir mestu máli. Í könnun sem nýlega var gerð meðal gestgjafa kom meðal annars fram mikilvægi þess að finna tilgang í lífinu og hafa eitthvað við að vera. Með þátttöku í félagsverkefnum Rauða krossins er unnið markvisst gegn þessari einangrun og stuðlað að sterkara og hlýrra samfélagi. Verkefnið er ekki síður gefandi fyrir sjálfboðaliðana sjálfa. Það býður upp á tækifæri til að kynnast nýju fólki, læra af lífsreynslu annarra og finna ánægjuna af því að hjálpa. Sjálfboðaliðastarf styrkir einstaklinga á margvíslegan hátt, eykur sjálfstraust, veitir aukna lífsánægju og dýpkar samfélagsvitund. Allir hafa eitthvað fram að færa og eru sjálfboðaliðar okkar á öllum aldri og úr öllum hópum samfélagsins. Einn sjálfboðaliði orðaði það svo: „Ég held að þetta sé mjög gefandi fyrir okkur báðar. Það hefur myndast einstakt samband. Þetta er eitt af því sem gefur mér góðan tilgang…“ Sjálfboðaliðar í verkefninu fá góða þjálfun áður en störf hefjast, sem og reglulega eftirfylgni, stuðning og fræðslu. Ánægja þátttakenda er mikil en 98% sjálfboðaliða mæla með þátttöku í verkefninu. Það þarf ekki alltaf mikið til að hafa áhrif. Höfundur er verkefnastjóri félagsverkefna hjá Rauða krossinum.
Skoðun Tækni- og hugverkaiðnaður eykur stöðugleika hagkerfisins Erla Tinna Stefánsdóttir,Ingólfur Bender skrifar
Skoðun Umferðartafir á höfuðborgarsvæðinu – Hver er staðan og hvert stefnir? Þórarinn Hjaltason skrifar
Skoðun Er ekki kominn tími til að endurskoða íslenska kjarasamningamódelið? Þórir Garðarsson skrifar