Öruggt húsnæði eru mannréttindi - líka í Hafnarfirði Ester Bíbí Ásgeirsdóttir skrifar 30. apríl 2026 09:01 Við vitum að húsnæði er mannréttindi okkar allra, ekki bara fjárfestingartæki fyrir fáa. Öruggt húsnæði er líka lykilatriði fyrir lýðheilsu og velsæld fólks og til að sporna gegn fátækt. Þetta á líka við um Hafnarfjörð og húsnæði Hafnfirðinga. Þar er ljóst að gera þarf átak í því að bæta úr húsnæðisskorti enda eru 344 Hafnfirðingar á biðlista óhagnaðardrifna leigufélagsins Bjarg til að komast í viðráðanlegt og öruggt húsnæði í Hafnarfirði. Bak við þessar tölur, sem birtar voru í nýrri greiningu ASÍ og BSRB, er alvöru fólk sem bíður eftir öruggara og viðráðanlegra húsnæði fyrir sig og fjölskyldur sínar. Fjöldinn sýnir að þörfin er mikil. Til að bæjarfélagið sinni skyldunni um að útvega íbúum sínum húsnæði við hæfi, þurfum við að efla almenna íbúðakerfið, styðja við óhagnaðardrifin leigufélög, eins og Bjarg, og tryggja að öll sveitarfélög axli ábyrgð og taki virkan þátt í uppbyggingu hagkvæms húsnæðis. Hafnarfjörður hefur gert það og staðið sig ágætlega, en fjöldi Hafnfirðinga á biðlista hjá Bjargi sýnir að það þarf að gera meira og gefa verulega í til að útvega íbúum í bænum okkar húsnæði við hæfi. Til viðbótar við það þarf að tryggja lóðir í Hafnarfirði séu til fyrir félagslegt húsnæði og haga úthlutun lóða þannig að framboð íbúða sem venjulegt fólk hefur efni á verði aukið en ekki bara framboð lóða fyrir lúxusíbúðir eða fjársterka aðila. Þannig viðurkennum við að húsnæðismálin séu eitt stærsta réttlætismál samtímans. Hafnarfjarðarbær þyrfti líka að gera breytingar á húsnæðisáætlun bæjarins með það markmið að 35% nýbygginga sé óhagnaðardrifinn. Við í Hafnarfirði getum líka tryggt meira fjármagn í uppbygginu heimila fyrir fólk með fötlun og innleitt breytta nálgun í uppbyggingu nýrra svæða með sérstöku innviðafélagi. Við getum líka aukið stuðning við leigjendur. Allt þetta er vel hægt og hefur td. nýlega verið samþykkt af sitjandi meirihluta í Reykjavík. En til þess þurfa stjórnmálaöfl að vera við stjórnvölinn í Hafnarfjarðarbæ sem leggja áherslu á að fjölga raunverulegum valmöguleikum í húsnæði fyrir Hafnfirðinga af öllum stærðum og gerðum, af öllum stéttum og með allskyns bakgrunn og fjárhagslega stöðu. Ekki bara fyrir fjársterka aðila eða fasteignabraskara. Við getum valið að halda áfram á sömu braut eða valið að fara aðra leið í anda Vinstrisins í Hafnarfirði sem setur þarfir fólks í forgang en ekki þarfir markaðarins. Það er augljóst að fókusinn hefur færst frá því að byggja fyrir fólkið sem þarfnast húsnæðis. Við þurfum að taka stjórn á húsnæðismálum og tryggja það að þeir sem byggi, miði byggingarnar að þörfum íbúa. Það er hagur okkar allra að kostnaðarliður heimila og fjölskyldna við að koma sér þak yfir höfuðið lækki en éti ekki upp allt okkar fé. Til þess þarf pólitíska sýn um að húsnæði sé raunveruleg mannréttindi okkar allra, hvaða bakgrunn sem við höfum eða hvaða tekjur við höfum. Höfundur er oddviti Vinstrisins í Hafnarfirði. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir Skoðun Gætum við haft það betra? Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun Já við fleiri verkfærum fyrir byggðir landsins Arna Lára Jónsdóttir Skoðun Það eru breyttir tímar Þóroddur Ingvarsson Skoðun Þarf fimm háskólagráður til að segja já? Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvaða samningsrammi gildir? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gullasninn Guðjón Þórir Sigfússon skrifar Skoðun Samningaviðræður um Evrópusambandsaðild, já eða nei? Magnús Tumi Guðmundsson skrifar Skoðun SFS, hagsmunir og sannleikurinn Þórólfur Matthíasson skrifar Skoðun Daði í baði Bjarnheiður Hallsdóttir skrifar Skoðun Hégómi Haukur Eggertsson skrifar Skoðun Við getum þetta sjálf – en hver græðir á því? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Þarf fimm háskólagráður til að segja já? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Já, já eða nei Þorsteinn Bergsson skrifar Skoðun Hvar má sleppa taumnum? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Um sameiginleg verðmæti og veikleika stjórnkerfisins Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Nei við hindrunum - Ákvarðanir um Ísland á Íslandi Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir skrifar Skoðun Lífeyrissjóðirnir og aðalfundur Icelandair Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Ísland og Færeyjar, yfirráð yfir auðlindum og fullveldi Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun Evrópskir hægrimenn eru Evrópusinnar Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Evrópa - frá velferð til vígvæðingar Ólöf Benediktsdóttir skrifar Skoðun Ekki láta plata þig þann 29. ágúst Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Hver á fiskinn – og hvar verða verðmætin til? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Gögnin sýna að Evrópa er langmikilvægasta markaðssvæði Íslands Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Grænland – áttu við Ísland? Damien Degeorges skrifar Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir skrifar Skoðun Vextir, verðbólga, verðtrygging og íslenska veðráttan Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Já til að sjá – áhættuspil? Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Það eru breyttir tímar Þóroddur Ingvarsson skrifar Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar Skoðun Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun ESB hefur styrkt gróðahyggju á kostnað félagshyggju Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hver ætlar að hafa augun á boltanum? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Sjá meira
Við vitum að húsnæði er mannréttindi okkar allra, ekki bara fjárfestingartæki fyrir fáa. Öruggt húsnæði er líka lykilatriði fyrir lýðheilsu og velsæld fólks og til að sporna gegn fátækt. Þetta á líka við um Hafnarfjörð og húsnæði Hafnfirðinga. Þar er ljóst að gera þarf átak í því að bæta úr húsnæðisskorti enda eru 344 Hafnfirðingar á biðlista óhagnaðardrifna leigufélagsins Bjarg til að komast í viðráðanlegt og öruggt húsnæði í Hafnarfirði. Bak við þessar tölur, sem birtar voru í nýrri greiningu ASÍ og BSRB, er alvöru fólk sem bíður eftir öruggara og viðráðanlegra húsnæði fyrir sig og fjölskyldur sínar. Fjöldinn sýnir að þörfin er mikil. Til að bæjarfélagið sinni skyldunni um að útvega íbúum sínum húsnæði við hæfi, þurfum við að efla almenna íbúðakerfið, styðja við óhagnaðardrifin leigufélög, eins og Bjarg, og tryggja að öll sveitarfélög axli ábyrgð og taki virkan þátt í uppbyggingu hagkvæms húsnæðis. Hafnarfjörður hefur gert það og staðið sig ágætlega, en fjöldi Hafnfirðinga á biðlista hjá Bjargi sýnir að það þarf að gera meira og gefa verulega í til að útvega íbúum í bænum okkar húsnæði við hæfi. Til viðbótar við það þarf að tryggja lóðir í Hafnarfirði séu til fyrir félagslegt húsnæði og haga úthlutun lóða þannig að framboð íbúða sem venjulegt fólk hefur efni á verði aukið en ekki bara framboð lóða fyrir lúxusíbúðir eða fjársterka aðila. Þannig viðurkennum við að húsnæðismálin séu eitt stærsta réttlætismál samtímans. Hafnarfjarðarbær þyrfti líka að gera breytingar á húsnæðisáætlun bæjarins með það markmið að 35% nýbygginga sé óhagnaðardrifinn. Við í Hafnarfirði getum líka tryggt meira fjármagn í uppbygginu heimila fyrir fólk með fötlun og innleitt breytta nálgun í uppbyggingu nýrra svæða með sérstöku innviðafélagi. Við getum líka aukið stuðning við leigjendur. Allt þetta er vel hægt og hefur td. nýlega verið samþykkt af sitjandi meirihluta í Reykjavík. En til þess þurfa stjórnmálaöfl að vera við stjórnvölinn í Hafnarfjarðarbæ sem leggja áherslu á að fjölga raunverulegum valmöguleikum í húsnæði fyrir Hafnfirðinga af öllum stærðum og gerðum, af öllum stéttum og með allskyns bakgrunn og fjárhagslega stöðu. Ekki bara fyrir fjársterka aðila eða fasteignabraskara. Við getum valið að halda áfram á sömu braut eða valið að fara aðra leið í anda Vinstrisins í Hafnarfirði sem setur þarfir fólks í forgang en ekki þarfir markaðarins. Það er augljóst að fókusinn hefur færst frá því að byggja fyrir fólkið sem þarfnast húsnæðis. Við þurfum að taka stjórn á húsnæðismálum og tryggja það að þeir sem byggi, miði byggingarnar að þörfum íbúa. Það er hagur okkar allra að kostnaðarliður heimila og fjölskyldna við að koma sér þak yfir höfuðið lækki en éti ekki upp allt okkar fé. Til þess þarf pólitíska sýn um að húsnæði sé raunveruleg mannréttindi okkar allra, hvaða bakgrunn sem við höfum eða hvaða tekjur við höfum. Höfundur er oddviti Vinstrisins í Hafnarfirði.
Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar