Hildur Björnsdóttir og bílastæðin í borginni Karólína M. Jónsdóttir skrifar 29. apríl 2026 10:03 Ég var að ræða við sjálfstæðismann um daginn um fækkun bílastæða í borginni. Hann sagði mér frá kosningaloforðum þeirra um að fjölga aftur stæðum og benti mér á grein um þetta efni í Morgunblaðinu, eftir oddvita þeirra, Hildi Björnsdóttur. Rannsókn á samkvæmni Hildur hefur verið gagnrýnd að undaförnu fyrir loðin svör og að hún segði eitt fyrir kosningar en annað þess á milli. En það er ýmislegt sagt um frambjóðendur fyrir kosningar sem á ekki við rök að styðjast og kannksi byggt á misskilningi og sögusögnum. Ég ákvað því að fara í eigin rannsóknarvinnu, finna þetta loforð oddvitans og skoða síðan hver hafi verið afstaða hennar til málsins á vettvangi borgarstjórnar. Hægt er að fletta upp á vefsíðu borgarinnar hvenær tiltekin mál hafa verið afgreidd, t.d. í skipulagsráði, borgarstjórn og borgarráði, og hvernig borgarfulltrúar hafa greitt atkvæði. Það getur verið svolítið snúið að finna þessa fundi en ég held mér hafi tekist nokkuð vel upp. Kosningaloforð Hildur Björnsdóttir, skrifaði grein í Morgunblaðið 9. apríl sl. þar sem hún fer yfir helstu kosningaloforð Sjálfstæðisflokksins í samgöngumálum. Þar er hún ansi óljós í afstöðu sinni til Borgarlínu. En um bílastæðin segir hún skilmerkilega: „Sjálfstæðisflokkurinn hyggst kollvarpa bílastæðastefnu borgarinnar svo hún mæti betur þörfum íbúa og atvinnulífs. Vinda þarf ofan af breytingum á bílastæðagjöldum í miðborg sem leiddu til þess að gjaldsvæði voru stækkuð, gjaldskrár voru hækkaðar og gjaldskyldutími lengdur. Hefur gjaldskyldan orðið að íþyngjandi miðborgarskatti sem fælir landsmenn frá því að sækja verslun og þjónustu á þetta öfluga markaðssvæði.“ Hún segir einnig: „Sjálfstæðisflokkurinn hyggst fella brott íþyngjandi kvaðir um fjölda bílastæða við nýbyggingar.." Hildur féll á prófinu Þetta eru skýr og flott loforð. Nú er bara að sjá hvort oddvitinn hafi ekki alltaf verið heil í þessari afstöðu sinni. Eftir töluverða leit og smá aðstoð komst ég að þeirri niðurstöðu að tvær tillögur hafa verið mikilvægastar fyrir takmarkanir meirihlutans á bílastæðum í borginni. Á borgarstjórnarfundi 2. mars 2021, samþykkti meirihlutinn tvö prósent fækkun bílastæða á hverju ári til frambúðar. Það nemur tæpum 600 bílastæðum á ári. Frá 2021 hefur þetta kostað borgarbúa hátt í 3000 bílastæði. Sjálfstæðismenn greiddu atkvæði gegn tillögunni í borgarstjórn, að undanskildum tveimur borgarfulltrúum þeirra, Hildi Björnsdóttur og Katrínu Atladóttur. Þær klufu sig frá hinum sex borgarfulltrúum sjálfstæðismanna í málinu, stóðu með meirihlutanum og samþykktu tillöguna. Þann 29. júní 2023, var samþykkt í Borgarráði 40 prósenta hækkun á gjöldum bílastæða. Ég held að það sé mesta hækkun á bílastæðagjöldum sem borgarstjórn Reykjavíkur hefur nokkurn tíma samþykkt. Hildur sat þann fund og ákvað að greiða ekki atkvæði gegn þessari gríðarlegu hækkun. Hún sat hjá. Það er alveg ljóst að afstaða Hildar er allt önnur á þessum tveimur fundum heldur en þau kosningaloforð sem hún setti fram í Morgunblaðinu þann 9. apríl sl.. Þetta heitir að segja eitt og gera annað. Ég hafna slíkum vinnubrögðum og kýs ekki slíka stjórnmálamenn. Höfundur er grunnskólakennari. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Bílastæði Mest lesið Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir Skoðun Gætum við haft það betra? Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun Já við fleiri verkfærum fyrir byggðir landsins Arna Lára Jónsdóttir Skoðun Það eru breyttir tímar Þóroddur Ingvarsson Skoðun Þarf fimm háskólagráður til að segja já? Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvaða samningsrammi gildir? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gullasninn Guðjón Þórir Sigfússon skrifar Skoðun Samningaviðræður um Evrópusambandsaðild, já eða nei? Magnús Tumi Guðmundsson skrifar Skoðun SFS, hagsmunir og sannleikurinn Þórólfur Matthíasson skrifar Skoðun Daði í baði Bjarnheiður Hallsdóttir skrifar Skoðun Hégómi Haukur Eggertsson skrifar Skoðun Við getum þetta sjálf – en hver græðir á því? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Þarf fimm háskólagráður til að segja já? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Já, já eða nei Þorsteinn Bergsson skrifar Skoðun Hvar má sleppa taumnum? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Um sameiginleg verðmæti og veikleika stjórnkerfisins Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Nei við hindrunum - Ákvarðanir um Ísland á Íslandi Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir skrifar Skoðun Lífeyrissjóðirnir og aðalfundur Icelandair Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Ísland og Færeyjar, yfirráð yfir auðlindum og fullveldi Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun Evrópskir hægrimenn eru Evrópusinnar Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Evrópa - frá velferð til vígvæðingar Ólöf Benediktsdóttir skrifar Skoðun Ekki láta plata þig þann 29. ágúst Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Hver á fiskinn – og hvar verða verðmætin til? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Gögnin sýna að Evrópa er langmikilvægasta markaðssvæði Íslands Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Grænland – áttu við Ísland? Damien Degeorges skrifar Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir skrifar Skoðun Vextir, verðbólga, verðtrygging og íslenska veðráttan Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Já til að sjá – áhættuspil? Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Það eru breyttir tímar Þóroddur Ingvarsson skrifar Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar Skoðun Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun ESB hefur styrkt gróðahyggju á kostnað félagshyggju Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hver ætlar að hafa augun á boltanum? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Sjá meira
Ég var að ræða við sjálfstæðismann um daginn um fækkun bílastæða í borginni. Hann sagði mér frá kosningaloforðum þeirra um að fjölga aftur stæðum og benti mér á grein um þetta efni í Morgunblaðinu, eftir oddvita þeirra, Hildi Björnsdóttur. Rannsókn á samkvæmni Hildur hefur verið gagnrýnd að undaförnu fyrir loðin svör og að hún segði eitt fyrir kosningar en annað þess á milli. En það er ýmislegt sagt um frambjóðendur fyrir kosningar sem á ekki við rök að styðjast og kannksi byggt á misskilningi og sögusögnum. Ég ákvað því að fara í eigin rannsóknarvinnu, finna þetta loforð oddvitans og skoða síðan hver hafi verið afstaða hennar til málsins á vettvangi borgarstjórnar. Hægt er að fletta upp á vefsíðu borgarinnar hvenær tiltekin mál hafa verið afgreidd, t.d. í skipulagsráði, borgarstjórn og borgarráði, og hvernig borgarfulltrúar hafa greitt atkvæði. Það getur verið svolítið snúið að finna þessa fundi en ég held mér hafi tekist nokkuð vel upp. Kosningaloforð Hildur Björnsdóttir, skrifaði grein í Morgunblaðið 9. apríl sl. þar sem hún fer yfir helstu kosningaloforð Sjálfstæðisflokksins í samgöngumálum. Þar er hún ansi óljós í afstöðu sinni til Borgarlínu. En um bílastæðin segir hún skilmerkilega: „Sjálfstæðisflokkurinn hyggst kollvarpa bílastæðastefnu borgarinnar svo hún mæti betur þörfum íbúa og atvinnulífs. Vinda þarf ofan af breytingum á bílastæðagjöldum í miðborg sem leiddu til þess að gjaldsvæði voru stækkuð, gjaldskrár voru hækkaðar og gjaldskyldutími lengdur. Hefur gjaldskyldan orðið að íþyngjandi miðborgarskatti sem fælir landsmenn frá því að sækja verslun og þjónustu á þetta öfluga markaðssvæði.“ Hún segir einnig: „Sjálfstæðisflokkurinn hyggst fella brott íþyngjandi kvaðir um fjölda bílastæða við nýbyggingar.." Hildur féll á prófinu Þetta eru skýr og flott loforð. Nú er bara að sjá hvort oddvitinn hafi ekki alltaf verið heil í þessari afstöðu sinni. Eftir töluverða leit og smá aðstoð komst ég að þeirri niðurstöðu að tvær tillögur hafa verið mikilvægastar fyrir takmarkanir meirihlutans á bílastæðum í borginni. Á borgarstjórnarfundi 2. mars 2021, samþykkti meirihlutinn tvö prósent fækkun bílastæða á hverju ári til frambúðar. Það nemur tæpum 600 bílastæðum á ári. Frá 2021 hefur þetta kostað borgarbúa hátt í 3000 bílastæði. Sjálfstæðismenn greiddu atkvæði gegn tillögunni í borgarstjórn, að undanskildum tveimur borgarfulltrúum þeirra, Hildi Björnsdóttur og Katrínu Atladóttur. Þær klufu sig frá hinum sex borgarfulltrúum sjálfstæðismanna í málinu, stóðu með meirihlutanum og samþykktu tillöguna. Þann 29. júní 2023, var samþykkt í Borgarráði 40 prósenta hækkun á gjöldum bílastæða. Ég held að það sé mesta hækkun á bílastæðagjöldum sem borgarstjórn Reykjavíkur hefur nokkurn tíma samþykkt. Hildur sat þann fund og ákvað að greiða ekki atkvæði gegn þessari gríðarlegu hækkun. Hún sat hjá. Það er alveg ljóst að afstaða Hildar er allt önnur á þessum tveimur fundum heldur en þau kosningaloforð sem hún setti fram í Morgunblaðinu þann 9. apríl sl.. Þetta heitir að segja eitt og gera annað. Ég hafna slíkum vinnubrögðum og kýs ekki slíka stjórnmálamenn. Höfundur er grunnskólakennari.
Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar