STRAX-D Rúnar Freyr Gíslason skrifar 17. apríl 2026 07:33 Ég fæ sömu spurninguna aftur og aftur þegar ég tala við fólk í borginni, hvort sem það eru almennir borgarar eða forsvarsfólk félagasamtaka: „Af hverju gerist ekkert í Reykjavík?“ Mál þvælast frá fundi til fundar, frá einni nefnd tilannarrar. Það er rýnt, skipulagt og greint. En þegar kemur að því að klára mál, þá stoppa þau einhvers staðar í kerfinu. Á meðan bíða borgarbúar. Foreldrar bíða eftir leikskólaplássi, fólk situr fast í umferð og skólar glíma við viðhaldsvanda sem hefði mátt leysa fyrir löngu. Ég skil vel að fólk sé búið að missa þolinmæðina. Á síðustu árum hefur borgarkerfið þanist út. Starfsmönnum Reykjavíkurborgar hefur fjölgað um tugi prósenta á fáum árum og borgin er í dag stærsti vinnustaður landsins. Auðvitað þarf stór borg öflugt starfsfólk, en því miður hefur þjónustan við borgarbúa ekki batnað í hlutfalli við stækkun kerfisins. Á sama tíma borga íbúar Reykjavíkur hæsta útsvar sem leyfilegt er og mjög há fasteignagjöld. Þetta fólk á rétt á því að borgin þeirra virki. Það má tryggja, ef rétt er á málum haldið. Ég hef reynslu af framkvæmdastjórnun þar sem hlutirnir þurfa að klárast. Þar er ekki nóg að funda, það þarf að skila niðurstöðu, ná árangri. Mér finnst að í ráðhúsinu þurfi að innleiða þá árangursdrifnu hugsun.Við þurfum að einfalda kerfið, fækka flækjustigum, taka ákvarðanir hraðar og skila árangri. Við þurfum að byggja meira og hraðar svo fólk komist í húsnæði. Við þurfum að tryggja leikskólapláss og halda betur utan um skólana okkar. Hvað ætli það séu komin mörg ár síðan Samfylkingin lofaði því að eyða biðlistunum? Muniði það? Ég giska á að börnin sem voru á fyrstu biðlistum sem Samfylkingin lofaði að eyða séu núna komin með sín eigin börn á þessa sömu biðlista. Ég rakst á auglýsingu úr borgarstjórnarkosningunum árið 2006 þar sem Dagur, fyrrverandi borgarstjóri, lofar: "Setjum Sundabraut alla leið og Öskjuhlíðagöng í forgang og útfærum Miklubraut í stokk." 2006. Og ef mig misminnir ekki, þá var þessu lofað fyrir allar kosningar fram til þessa. Núna, 20 árum eftir að loforðið var fyrst gefið, er ekki einu sinni byrjað á neinu af þessu. Við þurfum að fara að klára hlutina. Skila borgarbúum þeim árangri sem þeir eiga skilið. Ég og allt það öfluga og fólk sem skipar lista Sjálfstæðisflokksins fyrir borgarstjórnarkosningarnar 16. maí erum tilbúin að bretta upp ermar, taka til í rekstri borgarinnar og skila árangri, STRAX-D. Höfundur skipar 5. sæti á lista Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Rúnar Freyr Gíslason Sjálfstæðisflokkurinn Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir Skoðun Gætum við haft það betra? Eydís Ásbjörnsdóttir Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir Skoðun Þessir þröngsýnu ungu bændur Sunna Þórarinsdóttir Skoðun Þarftu að vita mikið um ESB til að kjósa 29. ágúst? Árný Elínborg Ásgeirsdóttir Skoðun Já við fleiri verkfærum fyrir byggðir landsins Arna Lára Jónsdóttir Skoðun Það eru breyttir tímar Þóroddur Ingvarsson Skoðun Þarf fimm háskólagráður til að segja já? Berglind Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hvaða samningsrammi gildir? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Gullasninn Guðjón Þórir Sigfússon skrifar Skoðun Samningaviðræður um Evrópusambandsaðild, já eða nei? Magnús Tumi Guðmundsson skrifar Skoðun SFS, hagsmunir og sannleikurinn Þórólfur Matthíasson skrifar Skoðun Daði í baði Bjarnheiður Hallsdóttir skrifar Skoðun Hégómi Haukur Eggertsson skrifar Skoðun Við getum þetta sjálf – en hver græðir á því? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun Þarf fimm háskólagráður til að segja já? Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Já, já eða nei Þorsteinn Bergsson skrifar Skoðun Hvar má sleppa taumnum? Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Um sameiginleg verðmæti og veikleika stjórnkerfisins Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Nei við hindrunum - Ákvarðanir um Ísland á Íslandi Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Ísland á eilífa hagsmuni en ekki eilífa bandamenn Lára Herborg Ólafsdóttir skrifar Skoðun Lífeyrissjóðirnir og aðalfundur Icelandair Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Ísland og Færeyjar, yfirráð yfir auðlindum og fullveldi Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun Evrópskir hægrimenn eru Evrópusinnar Svavar Halldórsson skrifar Skoðun Evrópa - frá velferð til vígvæðingar Ólöf Benediktsdóttir skrifar Skoðun Ekki láta plata þig þann 29. ágúst Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Skoðun Hver á fiskinn – og hvar verða verðmætin til? Baldur Johnsen skrifar Skoðun Gögnin sýna að Evrópa er langmikilvægasta markaðssvæði Íslands Gísli Hjálmtýsson skrifar Skoðun Grænland – áttu við Ísland? Damien Degeorges skrifar Skoðun Skítamixsumarið mikla Hulda Hallgrímsdóttir skrifar Skoðun Vextir, verðbólga, verðtrygging og íslenska veðráttan Árni Rúnar Þorvaldsson skrifar Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Já til að sjá – áhættuspil? Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Það eru breyttir tímar Þóroddur Ingvarsson skrifar Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar Skoðun Ef Ísland gengur í Evrópusambandið flyt ég til Danmerkur Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun ESB hefur styrkt gróðahyggju á kostnað félagshyggju Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Hver ætlar að hafa augun á boltanum? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Sjá meira
Ég fæ sömu spurninguna aftur og aftur þegar ég tala við fólk í borginni, hvort sem það eru almennir borgarar eða forsvarsfólk félagasamtaka: „Af hverju gerist ekkert í Reykjavík?“ Mál þvælast frá fundi til fundar, frá einni nefnd tilannarrar. Það er rýnt, skipulagt og greint. En þegar kemur að því að klára mál, þá stoppa þau einhvers staðar í kerfinu. Á meðan bíða borgarbúar. Foreldrar bíða eftir leikskólaplássi, fólk situr fast í umferð og skólar glíma við viðhaldsvanda sem hefði mátt leysa fyrir löngu. Ég skil vel að fólk sé búið að missa þolinmæðina. Á síðustu árum hefur borgarkerfið þanist út. Starfsmönnum Reykjavíkurborgar hefur fjölgað um tugi prósenta á fáum árum og borgin er í dag stærsti vinnustaður landsins. Auðvitað þarf stór borg öflugt starfsfólk, en því miður hefur þjónustan við borgarbúa ekki batnað í hlutfalli við stækkun kerfisins. Á sama tíma borga íbúar Reykjavíkur hæsta útsvar sem leyfilegt er og mjög há fasteignagjöld. Þetta fólk á rétt á því að borgin þeirra virki. Það má tryggja, ef rétt er á málum haldið. Ég hef reynslu af framkvæmdastjórnun þar sem hlutirnir þurfa að klárast. Þar er ekki nóg að funda, það þarf að skila niðurstöðu, ná árangri. Mér finnst að í ráðhúsinu þurfi að innleiða þá árangursdrifnu hugsun.Við þurfum að einfalda kerfið, fækka flækjustigum, taka ákvarðanir hraðar og skila árangri. Við þurfum að byggja meira og hraðar svo fólk komist í húsnæði. Við þurfum að tryggja leikskólapláss og halda betur utan um skólana okkar. Hvað ætli það séu komin mörg ár síðan Samfylkingin lofaði því að eyða biðlistunum? Muniði það? Ég giska á að börnin sem voru á fyrstu biðlistum sem Samfylkingin lofaði að eyða séu núna komin með sín eigin börn á þessa sömu biðlista. Ég rakst á auglýsingu úr borgarstjórnarkosningunum árið 2006 þar sem Dagur, fyrrverandi borgarstjóri, lofar: "Setjum Sundabraut alla leið og Öskjuhlíðagöng í forgang og útfærum Miklubraut í stokk." 2006. Og ef mig misminnir ekki, þá var þessu lofað fyrir allar kosningar fram til þessa. Núna, 20 árum eftir að loforðið var fyrst gefið, er ekki einu sinni byrjað á neinu af þessu. Við þurfum að fara að klára hlutina. Skila borgarbúum þeim árangri sem þeir eiga skilið. Ég og allt það öfluga og fólk sem skipar lista Sjálfstæðisflokksins fyrir borgarstjórnarkosningarnar 16. maí erum tilbúin að bretta upp ermar, taka til í rekstri borgarinnar og skila árangri, STRAX-D. Höfundur skipar 5. sæti á lista Sjálfstæðisflokksins í Reykjavík.
Skoðun 30 dæmi um villandi framsetningu í efnahagsgreiningu Áfram Íslands Gauti B. Eggertsson skrifar
Skoðun Er íslensk útgerð og kvótakerfi góð ástæða til að kjósa já 29. ágúst? Arndís Vala Arnfinnsdóttir skrifar