„Þetta pólýsamband er orðið að mormónahjónabandi“

Þrjú ungmenni þurfa að takast á við þær áskoranir sem fylgja þrítugsaldrinum; háskólann, vinnumarkaðinn, sambandsdrauga, rappara og glataða æskudrauma. Íslenskur veruleiki mætir óbeisluðu ímyndunarafli í 20 og eitthvað.

Leikstjóri þáttanna er Kristófer Dignus og þeir eru framleiddir af framleiðslufyrirtækinu Kontent. Arnór Björnsson, Óli Gunnar Gunnarsson og Vigdís skrifa handrit þáttanna og fara jafnframt með aðalhlutverkin. Auk þess skarta þættirnir sex frumsömdum lögum eftir hljómsveitina FLOTT en Vigdís er söngkona hennar. 

Vísir fékk að frumsýna stiklu þáttanna sem má horfa á hér að neðan. Blaðamaður heyrði jafnframt hljóðið í Óla Gunnari og Vigdísi til að forvitnast um aðdraganda þáttanna, innihaldið og þennan erfiða aldur sem er til umfjöllunar.

Stungu báðir upp á sömu manneskjunni

„Þetta byrjaði fyrir fjórum árum síðan og þá vorum við Arnór að plana að skrifa leikrit fyrir Þjóðleikhúsið. Við vorum ekki komnir með neitt almennilegt konsept en vildum fá að vinna með einhverjum öðrum,“ segir Óli Gunnar um upphaf verkefnisins.

„Við stungum báðir upp á manneskju sem við vildum vinna með. Arnór sagðist vilja vinna með geggjuðum nýjum uppistandara sem hann hafði séð. Ég sagðist vilja vinna með aðalsöngkonunni í Flott því það væri nýja uppáhaldshljómsveitin mín. Þetta sögðum við ekki vitandi að við værum að tala um sömu manneskjuna sem var Vigdís Hafliðadóttir.“ 

„Þegar við fórum og hittum hana þá bjuggumst við mjög eðlilega við því að hún myndi bara segja nei, enda uppteknasta manneskja í heiminum. Kemur í ljós að hún er uppteknust í heimi af því að hún kann ekki að segja nei. Við biðum kurteisir eftir því að hún myndi vakna einn daginn og segja: „Nei, það er komið nóg af þessu rugli, takk strákar.“ En sá dagur kom aldrei þannig við byrjuðum bara að skrifa,“ segir Óli

Þríeykið fór síðan á fund með forsvarsmönnum nýstofnaða framleiðslufyrirtækisins Kontent sem sýndu verkefninu áhuga. Þegar hópurinn tók að herja á sjónvarpsstöðvar tókst tríóinu að sannfæra forsvarsmenn Rúv um að sýna þættina.

„Það er fínt að opna sambandið stundum“

Arnór og Óli er frændur, mæður þeirra eru systur og ólust þeir því upp saman og byrjuðu báðir leiklistarferilinn á leikfjölum Gaflaraleikhússins í Hafnarfirði. Þeir sömdu saman leikritið Unglinginn árið 2013, þá fjórtán ára gamlir, og hafa síðan unnið saman að fjölmörgum verkefnum, á sviði, prenti og sjónvarpsskjánum.

Hvernig er að fá nýjan einstakling inn í hópinn eftir svona langt samstarf?

„Það er bara algjör blessun. Málið er að við Arnór, við þurfum að vinna með einhverjum nýjum. Aðallega út af því að við Arnór kunnum eiginlega aðeins of vel inn á hvor annan,“ segir Óli Gunnar.

Hvernig er að koma inn svona sem þriðja hjól?

„Það gekk bara ótrúlega vel. Arnór og Óli voru meðvitaðir um það hvað þeir þekkjast vel og pössuðu upp á að ég myndi upplifa mig sem hluta af hópnum. Dýnamíkin varð mjög hratt góð okkar á milli - það var ekkert einelti,“ segir Vigdís.

„Mér fannst þeir vera opnir fyrir minni orku. Við erum ólík, ég er miklu meira „laid back“ meðan þeir eru orkumeiri, sem kom sér mjög vel. En það var samt ekki þannig að ég þyrfti að stíga upp í þeirra orku,“ bætir hún við.

„Þeir eru mikla sjálfsöruggari en ég, það er rosalega gott að vinna með fólki sem er með gott sjálfstraust og hafa trú á sér. Ég er efahyggjukona meðan þeir eru meiri pepparar. Mér finnst við ná að bæta hvort annað upp,“ segir Vigdís.

„Það er fínt að opna sambandið stundum, alveg eins og gott hjónaband, taka smá pólý-tímabil. Við Arnór förum svo auðveldlega að rökræða hluti, það er fínt að vera með einn svona „tie-breaker“ sem kveikir aftur í sambandinu og kemur með nýjar hugmyndir,“ segir Óli Gunnar.

Það hafi tekið örstutta stund að koma öllum þremur á sömu bylgjulengd en síðan hafi allt gengið smurt fyrir sig. Þau hafa unnið náið og mikið saman síðan, búin að gera bæði leiksýningu og sjónvarpsþætti.

„Þetta pólýsamband er orðið að mormónahjónabandi. Ég á tvær eiginkonur núna, Arnór og Vigdísi,“ segir Óli sem á þess utan barnsmóður.

Allir gangi í gegnum sömu fasa þrítugsaldursins

Framleiðsla þáttanna hefur tekið svo mikinn tíma að í millitíðinni er Óli búinn að eignast barn og þríeykið búið að semja og sýna gamanleikritið Ekki hugmynd sem fjallar líka um ungt fólk að takast á við það að verða fullorðinn. Þó efnistökin séu svipuð er formið ólíkt, 20 og eitthvað fylgir eftir þremur persónum meðan sýningin samanstendur af sketsum.

Þú ert aðeins eldri en strákarnir, orðin þrjátíu og eitthvað, varstu að ausa úr þínum viskubrunni?

„Ég var tuttugu og eitthvað þegar við byrjuðum. Svo tekur þetta allt of langan tíma og ég sagði: „Við verðum að fara að klára þetta. Þetta er farið að vera vandræðalegt.“,“ segir Vigdís.

„En ég var einhvern tímann búin að greina þrítugsaldurinn í ólíka fasa. Við vorum eiginlega öll lent í sama fasa: allir búnir með nám, orðnir svolítið settlaðir og svo er Óli kominn með barn,“ bætir hún við.

„Fasar Vigdísar voru góður leiðarvísir og okkur fannst eins og allir gengju í gegnum þessa fasa, bara á mismunandi tímabilum,“ segir Óli Gunnar.

„Það urðu skemmtilegar umræður um ólík tímabil þrítugsaldursins. Það koma ólíkar áskoranir eftir því hvað þú ert að díla við. Fyrst er það þegar þú ert leitandi og veist ekki hvað þú vilt gera. Síðan ertu kannski í búbblu í háskólanum þar sem er ákveðinn stöðugleiki í lífinu en þá kannski vakna aðrar spurningar. Svo kemur ný óvissa þegar þú ert búinn með nám,“ segir Vigdís.

Er ekki óhætt að segja að þetta sé stærsta verkefni ykkar hingað til, allavega hvað varðar stærð leikhóps og fjármagn?

„Við Arnór skrifuðum, lékum og leikstýrðum þáttunum Meikar ekki sens fyrir klink hjá Sjónvarpi Símans árið 2020. Þar vorum við í öllum deildum, búningum, leikmyndahönnun og framleiðslu en við lærðum rosalega margt af Meikar ekki sens,“ segir Óli.

„Þó þetta sé saga með karakterum þá er veruleikinn oft brotinn upp, lög og skrítnar aðstæður kynntar inn. Það er kannski líkt með þessu en annars er þetta gjörólíkt. Við erum líka orðnir aðeins eldri,“ bætir hann við.

„Mér finnst eiginlega ótrúlegt að hafa gert þetta svona eftir á. Það er líka svo fyndið hvað þetta er teygt yfir langt tímabil, þetta er ekki sama „kick-ið“ og þegar maður æfir uppistand og heldur sýningu. Maður veit ekki endanlega viðbrögð ennþá,“ segir Vigdís.

„Ef allir hata þessa þætti þurfum við bara að flytja úr landi“

Þættirnir verða síðan loksins frumsýndir í kvöld, eru sex talsins og birtast vikulega næstu vikurnar. Það sé spennandi en skrítið að sýna eitthvað sem hefur tekið svona langan tíma að gera.

„Ég er ekki búin að fatta að þetta sé að gerast, ég er ekki með eitthvað svona „thrill“. Auðvitað er maður forvitinn en ég er líka komin á þennan stað að: „Við gerðum okkar besta, þetta var skemmtilegt ferli og nú bara gerist eitthvað sem ég hef takmarkaða stjórn á.“ Þetta er smá eins og þegar maður gefur út lag, maður sér hvort það fái mikla hlustun en þú veist ekkert beint hvað einhverjum út í bæ finnst,“ segir Vigdís.

„Það er svo erfitt með svona grín, það getur verið hættulegt að bíða. Er einhver að fara að segja sama brandara og er í seríunni? Erum við að reffa í eitthvað körrent sem verður það kannski ekki lengur þegar við sýnum þættina. Okkur klæjaði alveg í fingurna að fá að sýna þetta í sjónvarpi,“ segir Óli.

Ekki nóg með að skrifa þættina og leika í þeim heldur sá Óli einnig um að klippa þættina með Stefaníu Thors og leikstýra tónlistarmyndböndunum í seríunni. Það hafi því verið nóg að gera síðasta sumar, allt í senn var hann að leggja lokahönd á þættina, æfa Ekki hugmynd og svo bættist barn í mixið.

„Við klárum tökur snemma í ágúst, ég eignast barn 14. ágúst og fæ fæðingarorlof út ágúst. Í september byrjum við síðan að klippa þættina og æfa Ekki hugmynd. Algjört helvíti en mjög gaman. Ef annað hvort verkefnið hlýtur verðlaun þá myndi ég þakka kærustunni minni Eydísi langmest fyrir að vera ótrúlega stuðningsrík meðan ég var að vinna eins og hundur,“ segir Óli.

Fyrir utan að sýna þættina á næstu vikum er tríóið enn að sýna gamanleikritið Ekki hugmynd í Borgarleikhúsinu.

Hvað tekur svo við?

„Við eigum nokkrar sýningar eftir núna í apríl. Maður veit ekki hvað gerist svo. Það væri náttúrulega mjög gaman að gera aðra seríu en það mun örugglega taka svo langan tíma að hún mun heita 30 og eitthvað. Það verður bara að koma í ljós en ef allir hata þessa þáttaröð þá þurfum við bara að flytja úr landi,“ segir Vigdís.

„Ég er að fara í frí á Spáni í maí, kærkomið frí og ætla að reyna að njóta þess áður en ég fer að pæla í næsta verkefni,“ segir Óli.