Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar 5. apríl 2026 15:31 Páskarnir í Ísafjarðarbæ, tími til að hlúa að líkama, sál og samveru Páskarnir eru tími til að hægja á sér, vera með fjölskyldu og vinum og njóta þess sem við höfum hér. Birtan er að koma til baka, fólk kemur saman og bærinn lifnar við. Í hraðskreiðum heimi er samveran ein af dýrmætustu gjöfum sem við getum gefið hvort öðru. Gott sveitarfélag skapar rými fyrir þetta, opnar útivistarslóðir, leiksvæði og viðburði sem sameinast um allar kynslóðir. Við sem búum hérna vitum hvað við höfum. Samfélag þar sem fólk þekkir hvert annað, þar sem við höldum um hvort annað og þar sem við getum treyst á nágrannann. Á þessum páskum var það sérstaklega gaman að sjá hve margt var í boði, hvert kvöld eitthvað að gera fyrir alla fjölskylduna, dagarnir fullir af lífi, skíðum og viðburðum. Þetta er ekki sjálfsagt. Þetta er eitthvað sem við höfum byggt upp saman. Menning sem lífæð Menning er ekki lúxus. Hún er hluti af því að líða vel og vera hluti af samfélagi. Rannsóknir sýna að þátttaka í menningarviðburðum stuðlar að betri andlegri heilsu, eykur tilfinningu fyrir að tilheyra og eflir samábyrgð. Þetta er eitthvað sem þarf að vernda og efla, ekki taka sem gefið. Sjálfboðastarf, hjartað í samfélaginu Skíðavikan og Aldrei fór ég suður ganga ekki upp án fjölda sjálfboðaliða sem gefa af sér tíma og orku, ekki vegna launa heldur vegna ástar á bænum sínum. Þetta er það sem gerir Ísafjarðarbæ sérstakan. Við eigum að þekkja þetta framlag og hlúa að þessari menningu svo hún haldi áfram að þróast. Lýðheilsa byrjar hjá okkur Heilsa okkar tengist beint umhverfinu sem við búum í. Hér í Ísafjarðarbæ geta börnin okkar hlaupið út á morgnana með frelsið í höndunum, við þekkjum nágrannann og vitum að einhver heldur um okkur ef á reynir. Náttúran er rétt fyrir utan dyrnar og kyrrðin gefur okkur andardrátt sem erfitt er að finna annarsstaðar. Þetta er ekki lítið. Þetta er lýðheilsa, bæði líkamleg og andleg, og við eigum að fara vel með það sem við höfum. Takk fyrir páskana fyrir vestan. Höfundur er í 2. sæti Viðreisnar í Ísafjarðarbæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Sif Huld Albertsdóttir Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir Skoðun Halldór 12.09.2026 Halldór Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Sjá meira
Páskarnir í Ísafjarðarbæ, tími til að hlúa að líkama, sál og samveru Páskarnir eru tími til að hægja á sér, vera með fjölskyldu og vinum og njóta þess sem við höfum hér. Birtan er að koma til baka, fólk kemur saman og bærinn lifnar við. Í hraðskreiðum heimi er samveran ein af dýrmætustu gjöfum sem við getum gefið hvort öðru. Gott sveitarfélag skapar rými fyrir þetta, opnar útivistarslóðir, leiksvæði og viðburði sem sameinast um allar kynslóðir. Við sem búum hérna vitum hvað við höfum. Samfélag þar sem fólk þekkir hvert annað, þar sem við höldum um hvort annað og þar sem við getum treyst á nágrannann. Á þessum páskum var það sérstaklega gaman að sjá hve margt var í boði, hvert kvöld eitthvað að gera fyrir alla fjölskylduna, dagarnir fullir af lífi, skíðum og viðburðum. Þetta er ekki sjálfsagt. Þetta er eitthvað sem við höfum byggt upp saman. Menning sem lífæð Menning er ekki lúxus. Hún er hluti af því að líða vel og vera hluti af samfélagi. Rannsóknir sýna að þátttaka í menningarviðburðum stuðlar að betri andlegri heilsu, eykur tilfinningu fyrir að tilheyra og eflir samábyrgð. Þetta er eitthvað sem þarf að vernda og efla, ekki taka sem gefið. Sjálfboðastarf, hjartað í samfélaginu Skíðavikan og Aldrei fór ég suður ganga ekki upp án fjölda sjálfboðaliða sem gefa af sér tíma og orku, ekki vegna launa heldur vegna ástar á bænum sínum. Þetta er það sem gerir Ísafjarðarbæ sérstakan. Við eigum að þekkja þetta framlag og hlúa að þessari menningu svo hún haldi áfram að þróast. Lýðheilsa byrjar hjá okkur Heilsa okkar tengist beint umhverfinu sem við búum í. Hér í Ísafjarðarbæ geta börnin okkar hlaupið út á morgnana með frelsið í höndunum, við þekkjum nágrannann og vitum að einhver heldur um okkur ef á reynir. Náttúran er rétt fyrir utan dyrnar og kyrrðin gefur okkur andardrátt sem erfitt er að finna annarsstaðar. Þetta er ekki lítið. Þetta er lýðheilsa, bæði líkamleg og andleg, og við eigum að fara vel með það sem við höfum. Takk fyrir páskana fyrir vestan. Höfundur er í 2. sæti Viðreisnar í Ísafjarðarbæ.
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar