Horn í síðu fyrirtækjareksturs Diljá Matthíasardóttir skrifar 2. apríl 2026 15:30 Nú er framkomin fjármálaáætlun ríkisstjórnar Samfylkingar, Viðreisnar og Flokks fólksins fyrir árin 2027 til 2031 og þar kennir ýmissa grasa. Einfalt væri að skrifa grein um hin ýmsu áform sem í henni eru að finna og snerta ferðaþjónustu og aðrar atvinnugreinar með einum eða öðrum hætti. Aftur á móti er maður nú ansi hugsi yfir þeirri stöðu sem fyrirtæki landsins eru sett í, sí og æ. Þar sem framganga stjórnvalda virðist vera orðin einn veigamesti óvissuþátturinn í rekstri fyrirtækja á Íslandi. Í tilfelli ferðaþjónustunnar hafa á umliðnum árum breytingar á sköttum og gjöldum dunið á atvinnugreininni, ýmist beint og óbeint, flestar án eðlilegs fyrirvara. Má þar meðal annars nefna hækkanir á gistináttaskatti og áfengisgjaldi, tilkomu innviðagjalds á farþega skemmtiferðaskipa, álagt kílómetragjald og hækkun vörugjalda af ökutækjum. Þá eru ónefnd áform núverandi ríkisstjórnar að taka upp auðlindagjald fyrir aðgang ferðamanna að náttúruperlum Íslands og það nýjasta að hækka virðisaukaskattshlutfallið á baðlón. Það er ekki eitt, það er allt og þess ber að geta að ferðaþjónustan er alls ekki eina atvinnugrein landsins sem hefur átt við ramman reip að draga þegar kemur að breytingum stjórnvalda á álögum. Auknar álögur ekki svarið Það er hlutverk stjórnvalda að skapa fyrirtækjum fyrirsjáanlegt og hagkvæmt rekstrarumhverfi hverju sinni. Möguleikar og tækifæri atvinnugreina til verðmætasköpunar og frekari framþróunar ráðast að miklu leyti af því rekstrarumhverfi sem þær búa við. Staðreyndin er sú að óvissa er horn í síðu fyrirtækjareksturs, hún takmarkar fyrirsjáanleika og kemur í veg fyrir að fyrirtæki geti gert raunhæfar áætlanir til framtíðar. Það er langt í frá sjálfsagt að fólk leggi allt sitt undir og taki þá áhættu sem felst í því að stofna og reka fyrirtæki. Oft og tíðum virðist það því miður gleymast að verðmætasköpunin og þau framúrskarandi lífskjör sem hér fyrirfinnast verða ekki til í tómarúmi. Markmið stjórnvalda um hallalaus fjárlög eru góð og gild hins vegar liggur fyrir að þeim eru aðrar leiðir færar en að auka álögur. Það er ótækt að fyrirtækjarekendur þurfi á ári hverju að búa við óþarfa óvissu um hvaða skatt stjórnvöldum dettur í hug að leggja á eða hækka næst. Næg er sú ytri óvissa sem steðjar að og enginn veit hvað morgundagurinn ber í skauti sér. Það er eðlileg krafa fyrirtækja að óska eftir meiri fyrirsjáanleika frá stjórnvöldum, auknar álögur geta ekki alltaf verið svarið. Höfundur er hagfræðingur Samtaka ferðaþjónustunnar. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ferðaþjónusta Mest lesið Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir Skoðun Skoðun Skoðun Þrjú lögregluembætti – á hvaða forsendum? Björn Bjarki Þorsteinsson skrifar Skoðun Ríkisútvarpið og hlutverk þess Freyja Þórisdóttir skrifar Skoðun Leyndinni loks aflétt Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Vaxtabætur hverfa þegar vextirnir bíta mest Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Hugrenningar í kjölfar sýknudóms í Landsrétti Helgi Gunnlaugsson skrifar Skoðun Þegar unga kynslóðin missir trúna á framtíðina Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Ættarnöfn í nýju ljósi: álit umboðsmanns Alþingis Marteinn Jónasson skrifar Skoðun Hvar var rannsóknarblaðamennskan? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Er náttúrupassinn áhættunnar virði? Valdís María Smáradóttir skrifar Skoðun Keisarinn er ekki í fötum! Hjördís Guðný Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Gíraffaheilkennið þvert á flokka Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Verstfirðir eða Bestfirðir? Erna Lea Bergsteinsdóttir skrifar Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar Skoðun Hversu marga dökka sérðu á myndinni? Óskar Steinn Ómarsson skrifar Skoðun Ritskoðun fjölmiðlanefndar? Hallmundur Albertsson skrifar Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar Skoðun Fleyg ummæli á Alþingi! Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Leikskóli á að vera réttur allra barna Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Ísland þarf að breyta um takt í netöryggismálum Unnur Kristín Sveinbjarnardóttir skrifar Skoðun Hvenær varð uppruni að skýringu á öllu? Jasmina Vajzović Crnac skrifar Skoðun Heilbrigðisvottorð fyrir nýtt samband? Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Þegar enginn veit hvað er til í ísskápnum Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Unga fólkið borgar tvisvar – efnahagur foreldra skiptir sköpum Sigurður Stefánsson skrifar Skoðun Stærsta gjöfin gæti verið líffæragjöf Sunna G. Sigurðardóttir skrifar Skoðun Málþroskaþjófar og misskilin góðmennska Hallfríður Þórarinsdóttir skrifar Skoðun Þegar konur komast ekki upp á skoðunarbekkinn Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Góðvild er ekki stefna Elliði Vignisson skrifar Skoðun Frumkvöðlar dagsins eru skattgreiðendur framtíðarinnar Arnar Bjarnason skrifar Skoðun Verða íslenskar afurðir „Made in Europe“? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hvernig samfélagi viltu búa í? Jóna Björk Sigurjónsdóttir skrifar Sjá meira
Nú er framkomin fjármálaáætlun ríkisstjórnar Samfylkingar, Viðreisnar og Flokks fólksins fyrir árin 2027 til 2031 og þar kennir ýmissa grasa. Einfalt væri að skrifa grein um hin ýmsu áform sem í henni eru að finna og snerta ferðaþjónustu og aðrar atvinnugreinar með einum eða öðrum hætti. Aftur á móti er maður nú ansi hugsi yfir þeirri stöðu sem fyrirtæki landsins eru sett í, sí og æ. Þar sem framganga stjórnvalda virðist vera orðin einn veigamesti óvissuþátturinn í rekstri fyrirtækja á Íslandi. Í tilfelli ferðaþjónustunnar hafa á umliðnum árum breytingar á sköttum og gjöldum dunið á atvinnugreininni, ýmist beint og óbeint, flestar án eðlilegs fyrirvara. Má þar meðal annars nefna hækkanir á gistináttaskatti og áfengisgjaldi, tilkomu innviðagjalds á farþega skemmtiferðaskipa, álagt kílómetragjald og hækkun vörugjalda af ökutækjum. Þá eru ónefnd áform núverandi ríkisstjórnar að taka upp auðlindagjald fyrir aðgang ferðamanna að náttúruperlum Íslands og það nýjasta að hækka virðisaukaskattshlutfallið á baðlón. Það er ekki eitt, það er allt og þess ber að geta að ferðaþjónustan er alls ekki eina atvinnugrein landsins sem hefur átt við ramman reip að draga þegar kemur að breytingum stjórnvalda á álögum. Auknar álögur ekki svarið Það er hlutverk stjórnvalda að skapa fyrirtækjum fyrirsjáanlegt og hagkvæmt rekstrarumhverfi hverju sinni. Möguleikar og tækifæri atvinnugreina til verðmætasköpunar og frekari framþróunar ráðast að miklu leyti af því rekstrarumhverfi sem þær búa við. Staðreyndin er sú að óvissa er horn í síðu fyrirtækjareksturs, hún takmarkar fyrirsjáanleika og kemur í veg fyrir að fyrirtæki geti gert raunhæfar áætlanir til framtíðar. Það er langt í frá sjálfsagt að fólk leggi allt sitt undir og taki þá áhættu sem felst í því að stofna og reka fyrirtæki. Oft og tíðum virðist það því miður gleymast að verðmætasköpunin og þau framúrskarandi lífskjör sem hér fyrirfinnast verða ekki til í tómarúmi. Markmið stjórnvalda um hallalaus fjárlög eru góð og gild hins vegar liggur fyrir að þeim eru aðrar leiðir færar en að auka álögur. Það er ótækt að fyrirtækjarekendur þurfi á ári hverju að búa við óþarfa óvissu um hvaða skatt stjórnvöldum dettur í hug að leggja á eða hækka næst. Næg er sú ytri óvissa sem steðjar að og enginn veit hvað morgundagurinn ber í skauti sér. Það er eðlileg krafa fyrirtækja að óska eftir meiri fyrirsjáanleika frá stjórnvöldum, auknar álögur geta ekki alltaf verið svarið. Höfundur er hagfræðingur Samtaka ferðaþjónustunnar.
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun
Skoðun Íslenskunám í starfi er sameiginleg ábyrgð Rebekka Levin,Heiða Björk Vignisdóttir skrifar
Skoðun Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson skrifar
Hefur eftirlitsstofnun ríkisins misst sjónar á velferð barna? Anna Margrét Hrólfsdóttir,Elsa Dögg Benjamínsdóttir,Fríður Pétursdóttir,Guðlaugur Kristmundsson,María Dröfn Egilsdóttir,Sigurgeir B. Þórisson Skoðun