Smalaholtskógur: Náttúruperla eða fórnarkostur skipulags, og hver á að borga? Ómar Þór Kristinsson skrifar 16. mars 2026 09:00 Nú stöndum við á krossgötum. Nýtt deiliskipulag Garðabæjar fyrir Vetrarmýri og Smalaholt boðar miklar breytingar sem munu hafa bein áhrif á eitt dýrmætasta útivistarsvæði okkar. Smalaholtið er ekki bara „landsvæði“ á teikniborði skipulagsfræðinga. Þetta er lifandi skógur sem sjálfboðaliðar í Skógræktarfélagi Garðabæjar hafa ræktað af alúð síðan 1988. Þar er að finna friðsæld, skjól og einstakt lífríki sem er bæjarbúum ómetanlegt í daglegri útivist og er algjör náttúruparadís. Í áætlunum er gert ráð fyrir að skógurinn skerðist um 17ha vegna mótunar á íþróttasvæði og byggingasvæði við Miðgarð sem mun þrengja að núverandi golfbrautum í Mýrinni. Í stað þess að endurhugsa heildarskipulagið á forsendum náttúrunnar, á að „leysa“ málið með því að ryðja elsta og þéttasta hluta Smalaholtskógar. Smalaholtið skipar sérstakan sess sem eitt af elstu og fallegustu útivistarsvæðunum í Garðabæ og nágrenni. Þótt íþróttir séu mikilvægar, þá má það ekki gerast á kostnað þeirra fáu samfelldu grænu svæða sem við eigum eftir. Þegar skógur er einu sinni fargað, tekur áratugi að endurheimta hann. Við þurfum að spyrja okkur: Er nauðsynlegt að fórna grónu skóglendi fyrir frekari mannvirkjagerð? Nýtt skipulag Garðabæjar fyrir Vetrarmýri, Golfvöllinn og Smalaholt. Þar er gert ráð fyrir vegtengingu úr Hnoðraholti inn á Öldusali – vegur sem mun gjörbreyta umferðarflæði og lífsgæðum íbúa í Þorrasölum. Íbúar Þorrasala hafa mótmælt ítrekað bæði við Garðabæ og Kópavogsbæ. Í gildi er samkomulag milli Kópavogs og Garðabæjar sem kveður á um að ef þessi vegur kæmi, yrði hann að fara í stokk. Garðabær heldur því fram að þessi vegur hafi „alltaf verið á skipulagi“, en staðreyndin er sú að í fyrsta skipulagi frá 2006 var hann hvergi að finna. Einnig ættu núverandi íbúar eiga ekki að gjalda fyrir skipulagsmistök fortíðarinnar. 17 hektarar af skógi fórnað fyrir „hina sérvöldu“ Eitt alvarlegasta skrefið í þessu nýja skipulagi er ákvörðun Garðabæjar um að eyða hátt í 17 hekturum af ræktuðum skógi sem almeningur hefur fengið að njóta til þess eins að rýma fyrir nýjum golfbrautum. Það er grátlega kaldhæðnislegt að á tímum þar sem rætt er um kolefnisbindingu og umhverfisvernd, skuli eiga að eyða allt að 90% af tæplega 40 ára gömlum skógi á þessu svæði. Skógurinn veitir skjól, dregur úr hávaða frá umferð, eykur loftgæði og stuðlarð að betri lýðheilsu manna. Svör bæjarins er að það á að „reyna að halda í sem flest tré“ skjóta skökku við þegar rýma þarf heilu golf brautirnar í þéttri skógarhlíð. Hvenær varð það forgangsmál að fórna almenningsskógi fyrir leikvöll fárra útvalda? Skógrækt er fjárfesting í framtíðinni. Við eigum að byggja upp skóglendi, ekki eyða því. Með því að fórna þessum 17 hekturum er verið að rýra verulega það litla framboð af ræktuðum skógi sem íbúar hafa aðgang að. Samhliða uppbyggingu í Hnoðraholti vaknar sú spurning: Á þessi náttúruperla að nýtast þúsundum íbúa og komandi kynslóðum, eða á hún að vera einkaleikvöllur fyrir 2.000 meðlimi GKG? Hvar liggur forgangurinn – hjá almenningi eða fámennum hópi útvalda? Hvað myndu framtíðar íbúar í Hnoðraholti vilja? Hver á að borga? Það er ljóst að þessi áform hanga saman: Til þess að leggja veginn fyrir aftan Þorrasali þarf að færa 13. braut golfvallarins upp í Smalaholtsskóg og leggja veginn úr Hnoðraholti inn á Öldusali yfir núverandi 13. Braut. Ég spyr: Eiga skattgreiðendur í Garðabæ og Kópavogi að fjármagna eyðingu skógarins og gerð nýrra golfbrauta? Ég efast stórlega um að meirihluti íbúa sé tilbúinn að borga fyrir fórn á þessari náttúruperlu. Hefur verið gerð raunhæf kostnaðaráætlun fyrir þessa framkvæmd og umhverfistmat fyrir þann náttúruskaða sem henni fylgir? Skógrækt er fjárfesting í framtíðinni. Við eigum að vernda og stækka skóglendi bæjarins. Ég skora á bæjaryfirvöld að endurskoða þessi áform. Smalaholtskógur á að fá að standa og hætt við hugmyndir um veg milli Hnoðraholts og Öldusalir – okkur og komandi kynslóðum til hagsbóta. Undirskriftasöfnun hefur verið hrint af stað vegna fyrirhugaðar vegtengingar úr Hnoðraholti inn á Öldusali. Höfundur er aðstoðarvarðstjóri hjá Isavia og ökuleiðsögumaður. p.s. Greinahöfundur hefur ekkert á móti Golf íþróttinni eða þeim sem stunda hana. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Golfvellir Garðabær Skipulag Mest lesið Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman Skoðun Skoðun Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hefur þú komið á Þjóðhátíð? Íris Róbertsdóttir skrifar Skoðun Kíkt í pakkann Júlíus Valsson skrifar Skoðun Samningurinn sem stækkar í kyrrþey Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Hvað kostar léleg umsýsla ríkissjóðs okkur í raun? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þegar gróðureldar verða að samfélagsógn Snorri Birgisson skrifar Skoðun Flestir nota gervigreind eins og leitarvél Þórdís Inga Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Sex staðreyndir um dánaraðstoð Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Aðlögun, hvaða aðlögun? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Svar við grein Per Ekström varðandi varanlegar undanþágur Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Veganismi og dýraskaði Atli Sævar Guðmundsson skrifar Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar Skoðun Tími varanlegra undanþága er liðinn Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Málefnið liggur á götunni Steindór Þórarinsson skrifar Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er betra að vita en halda? Óli Rúnar Ástþórsson skrifar Skoðun Eitt lítið og saklaust skref í einu í átt til Brussel Einar Geir Þorsteinsson skrifar Skoðun Það er ekki eftir neinu að bíða Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Þess vegna já Arnór Sighvatsson skrifar Skoðun Smá standard, takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlent vald er vesen Guðmundur Fertram Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvernig getum við stöðvað innbrotaölduna í Reykjavík? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Finnar elska ESB Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Kúnstin að naga blýanta Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Sjá meira
Nú stöndum við á krossgötum. Nýtt deiliskipulag Garðabæjar fyrir Vetrarmýri og Smalaholt boðar miklar breytingar sem munu hafa bein áhrif á eitt dýrmætasta útivistarsvæði okkar. Smalaholtið er ekki bara „landsvæði“ á teikniborði skipulagsfræðinga. Þetta er lifandi skógur sem sjálfboðaliðar í Skógræktarfélagi Garðabæjar hafa ræktað af alúð síðan 1988. Þar er að finna friðsæld, skjól og einstakt lífríki sem er bæjarbúum ómetanlegt í daglegri útivist og er algjör náttúruparadís. Í áætlunum er gert ráð fyrir að skógurinn skerðist um 17ha vegna mótunar á íþróttasvæði og byggingasvæði við Miðgarð sem mun þrengja að núverandi golfbrautum í Mýrinni. Í stað þess að endurhugsa heildarskipulagið á forsendum náttúrunnar, á að „leysa“ málið með því að ryðja elsta og þéttasta hluta Smalaholtskógar. Smalaholtið skipar sérstakan sess sem eitt af elstu og fallegustu útivistarsvæðunum í Garðabæ og nágrenni. Þótt íþróttir séu mikilvægar, þá má það ekki gerast á kostnað þeirra fáu samfelldu grænu svæða sem við eigum eftir. Þegar skógur er einu sinni fargað, tekur áratugi að endurheimta hann. Við þurfum að spyrja okkur: Er nauðsynlegt að fórna grónu skóglendi fyrir frekari mannvirkjagerð? Nýtt skipulag Garðabæjar fyrir Vetrarmýri, Golfvöllinn og Smalaholt. Þar er gert ráð fyrir vegtengingu úr Hnoðraholti inn á Öldusali – vegur sem mun gjörbreyta umferðarflæði og lífsgæðum íbúa í Þorrasölum. Íbúar Þorrasala hafa mótmælt ítrekað bæði við Garðabæ og Kópavogsbæ. Í gildi er samkomulag milli Kópavogs og Garðabæjar sem kveður á um að ef þessi vegur kæmi, yrði hann að fara í stokk. Garðabær heldur því fram að þessi vegur hafi „alltaf verið á skipulagi“, en staðreyndin er sú að í fyrsta skipulagi frá 2006 var hann hvergi að finna. Einnig ættu núverandi íbúar eiga ekki að gjalda fyrir skipulagsmistök fortíðarinnar. 17 hektarar af skógi fórnað fyrir „hina sérvöldu“ Eitt alvarlegasta skrefið í þessu nýja skipulagi er ákvörðun Garðabæjar um að eyða hátt í 17 hekturum af ræktuðum skógi sem almeningur hefur fengið að njóta til þess eins að rýma fyrir nýjum golfbrautum. Það er grátlega kaldhæðnislegt að á tímum þar sem rætt er um kolefnisbindingu og umhverfisvernd, skuli eiga að eyða allt að 90% af tæplega 40 ára gömlum skógi á þessu svæði. Skógurinn veitir skjól, dregur úr hávaða frá umferð, eykur loftgæði og stuðlarð að betri lýðheilsu manna. Svör bæjarins er að það á að „reyna að halda í sem flest tré“ skjóta skökku við þegar rýma þarf heilu golf brautirnar í þéttri skógarhlíð. Hvenær varð það forgangsmál að fórna almenningsskógi fyrir leikvöll fárra útvalda? Skógrækt er fjárfesting í framtíðinni. Við eigum að byggja upp skóglendi, ekki eyða því. Með því að fórna þessum 17 hekturum er verið að rýra verulega það litla framboð af ræktuðum skógi sem íbúar hafa aðgang að. Samhliða uppbyggingu í Hnoðraholti vaknar sú spurning: Á þessi náttúruperla að nýtast þúsundum íbúa og komandi kynslóðum, eða á hún að vera einkaleikvöllur fyrir 2.000 meðlimi GKG? Hvar liggur forgangurinn – hjá almenningi eða fámennum hópi útvalda? Hvað myndu framtíðar íbúar í Hnoðraholti vilja? Hver á að borga? Það er ljóst að þessi áform hanga saman: Til þess að leggja veginn fyrir aftan Þorrasali þarf að færa 13. braut golfvallarins upp í Smalaholtsskóg og leggja veginn úr Hnoðraholti inn á Öldusali yfir núverandi 13. Braut. Ég spyr: Eiga skattgreiðendur í Garðabæ og Kópavogi að fjármagna eyðingu skógarins og gerð nýrra golfbrauta? Ég efast stórlega um að meirihluti íbúa sé tilbúinn að borga fyrir fórn á þessari náttúruperlu. Hefur verið gerð raunhæf kostnaðaráætlun fyrir þessa framkvæmd og umhverfistmat fyrir þann náttúruskaða sem henni fylgir? Skógrækt er fjárfesting í framtíðinni. Við eigum að vernda og stækka skóglendi bæjarins. Ég skora á bæjaryfirvöld að endurskoða þessi áform. Smalaholtskógur á að fá að standa og hætt við hugmyndir um veg milli Hnoðraholts og Öldusalir – okkur og komandi kynslóðum til hagsbóta. Undirskriftasöfnun hefur verið hrint af stað vegna fyrirhugaðar vegtengingar úr Hnoðraholti inn á Öldusali. Höfundur er aðstoðarvarðstjóri hjá Isavia og ökuleiðsögumaður. p.s. Greinahöfundur hefur ekkert á móti Golf íþróttinni eða þeim sem stunda hana.
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar
Skoðun Þjóðaratkvæðagreiðslan er lýðræðisleg aðferð og lærdómsferli Þorsteinn Gunnarsson skrifar
Skoðun Finnska fordæmið – aðlögun að afnámi tollverndar eða umbreytingu stuðningskerfis? Erna Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Hverju erum við eiginlega að fórna fyrir „lægra atvinnuleysi“? Sveinn Atli Gunnarsson skrifar