390.000 hektarar af landbúnaðarlandi breytast í skóg og votlendi: Landbúnaður næsta stóra loftslagsverkefni Dana Eyþór Eðvarðsson skrifar 9. mars 2026 15:01 Það má læra margt af Danmörku þegar kemur að loftslagsmálum. Samkvæmt alþjóðlega samanburðarlistanum Climate Change Performance Index (CCPI) er Danmörk í fjórða sæti yfir þau ríki heims sem standa sig best í loftslagsmálum. Í raun situr landið efst á listanum þar sem fyrstu þrjú sætin eru skilin eftir auð. Ástæðan er sú að sérfræðingar CCPI telja að engin þjóð hafi enn náð árangri sem samræmist að fullu markmiðum Parísarsamkomulagsins. Árangur Dana í loftslagsmálum byggir á markvissri stefnu sem nær til nánast allra geira hagkerfisins. Losun gróðurhúsalofttegunda hefur dregist saman um tæp 45% frá árinu 1990 á sama tíma og hagkerfið hefur vaxið og lífskjör aukist. Mikill árangur hefur náðst í orkukerfinu með uppbyggingu vindorku, í samgöngum með orkuskiptum og í iðnaði með aukinni orkunýtni. Nú beinist athyglin í auknum mæli að landbúnaði. Landbúnaður næsta stóra verkefnið Landbúnaður er í dag einn stærsti losunarþáttur Danmerkur (11-12 milljónir tonna CO₂-ígilda) og stendur fyrir um þriðjung af heildarlosun landsins. Um 60% lands Danmerkur er nýtt til landbúnaðar og landbúnaður og matvælaiðnaður skapar 20-25% af heildarútflutningi landsins. Umbreyting landbúnaðar í Danmörku á sér langan aðdraganda. Í áratugi hefur köfnunarefni frá landbúnaði (aðallega svínabúum) haft mjög neikvæð áhrif á vötn og strandsjó landsins. Mikil pólitísk átök hafa verið um áburðarreglur og umhverfismál sem leiddu að lokum til þess að stjórnvöld, bændur og atvinnulíf gerðu hið svokallaða Græna þríhliða samkomulag (Den Grønne Trepart) árið 2024. Hér er um að ræða eitt umfangsmesta loftslagssamkomulag sem gert hefur verið um landbúnað í Evrópu. Samkomulagið felur meðal annars í sér kolefnisverð á landbúnað, stórfellda endurheimt votlendis, breytingar á landnotkun og aukna kolefnisbindingu í jarðvegi. Það gerir bændum einnig kleift að fá bætur fyrir að taka land úr ræktun og fá greitt fyrir að draga úr losun og auka kolefnisbindingu, til dæmis með endurheimt votlendis, skógrækt og breyttri landnotkun. Markmiðið er að draga verulega úr losun og um leið styðja við umbreytingu landbúnaðarins þannig að hann verði sjálfbærari og áfram samkeppnishæfur. Jafnframt er ætlunin að draga úr langvarandi vandamálum vegna köfnunarefnis frá landbúnaði. Samkvæmt hinu Græna þríhliða samkomulagi stefna dönsk stjórnvöld að því að breyta um 390.000 hekturum af landbúnaðarlandi. Þar af eiga 250.000 hektarar að verða nýr skógur og 140.000 hektarar votlendi. Þetta samsvarar um 10% af ræktuðu landi Danmerkur. Stefna Dana er ekki að framleiða minna af mat heldur að umbreyta landbúnaðinum þannig að hann dragi úr losun, verndi náttúruna og skapi meiri verðmæti með minni umhverfisáhrifum. Stuðningur frá Evrópusambandinu Til viðbótar við stuðning danska ríkisins nýtur þessi umbreyting einnig stuðnings frá Evrópusambandinu í gegnum sameiginlega landbúnaðarstefnu sambandsins, Common Agricultural Policy (CAP). Þar er veittur fjárhagslegur stuðningur til að hjálpa bændum að breyta landnotkun, fjárfesta í nýrri tækni og draga úr umhverfisáhrifum framleiðslunnar. Þessi nálgun endurspeglar ákveðna stefnumótandi hugsun. Í stað þess að líta á loftslagsaðgerðir og náttúruvernd sem ógn við landbúnaðinn eru þær nýttar sem tæki til að umbreyta greininni og gera hana sjálfbærari til framtíðar. Bændur eru teknir með í breytingarnar og fá stuðning til að laga reksturinn að nýjum aðstæðum. Stærsta loftslagsáskorun Íslands Hér á Íslandi er bein losun frá landbúnaði um 14-15% af heildarlosun gróðurhúsalofttegunda. Myndin breytist hins vegar verulega þegar framræst land er tekið með í reikninginn. Allt framræst votlendi (þótt ekki allt sé nýtt til landbúnaðar) losar um 6,3 milljónir tonna CO₂-ígilda á ári, sem samsvarar um 55-60% af heildarlosun landsins. Þegar þetta er lagt saman verður ljóst að landbúnaður og landnotkun eru langstærsta loftslagsáskorun Íslands. Þar liggja jafnframt stærstu möguleikarnir til samdráttar í losun. Mögulegur stuðningur við umbreytingu íslensks landbúnaðar Þessi þróun er einnig áhugaverð í ljósi þeirrar umræðu sem nú stendur yfir á Íslandi um mögulegar aðildarviðræður við Evrópusambandið. Ef Ísland færi í slíkar viðræður væri eðlilegt að landbúnaður yrði eitt af lykilmálunum. Evrópusambandið rekur í dag umfangsmesta stuðningskerfi landbúnaðar í heiminum í gegnum CAPþar sem milljarðar evra renna árlega til bænda og til umbreytingar í landnotkun. Á undanförnum árum hefur þessi stefna í auknum mæli beinst að loftslagsmálum, náttúruvernd og sjálfbærri landnotkun. Í gegnum CAP hafa mörg Evrópulönd fengið fjárhagslegan stuðning til að endurheimta votlendi, breyta ræktunarlandi, auka skógrækt og draga úr losun frá landbúnaði. Þannig hefur kerfið verið notað til að styðja við umbreytingu landbúnaðar á sama tíma og bændum er tryggður fjárhagslegur stöðugleiki. Dæmi um þetta má finna víða í Evrópu. Í Finnlandi hefur stuðningur úr CAP verið nýttur til að greiða bændum fyrir að breyta landnotkun á kolefnisríkum jarðvegi og endurheimta votlendi. Á Írlandi hafa bændur fengið greiðslur fyrir að bæta ástand jarðvegs og draga úr losun frá nautgriparækt. Í Póllandi hefur CAP verið lykiltæki í umbreytingu landbúnaðar eftir að landið gekk í Evrópusambandið, meðal annars með fjárfestingum í nýrri tækni og sjálfbærari landnotkun. Fyrir Ísland, þar sem stærsta loftslagsáskorunin tengist landnotkun og framræstu votlendi, gæti slíkt kerfi opnað nýja möguleika. Þannig væri möguleiki á að fá fjármagn úr CAP til stórra verkefna í endurheimt votlendis, kolefnisbindingu og umbreytingu landbúnaðar á svipaðan hátt og nú er verið að gera í nokkrum nágrannalöndum okkar. Það væri stórt skref í rétta átt. Greinarhöfundur er í loftslagshópnum París 1,5 sem berst fyrir því að Íslandi leggi sitt af mörkum til að takast á við loftslagsvandann. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Eyþór Eðvarðsson Mest lesið Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Sjá meira
Það má læra margt af Danmörku þegar kemur að loftslagsmálum. Samkvæmt alþjóðlega samanburðarlistanum Climate Change Performance Index (CCPI) er Danmörk í fjórða sæti yfir þau ríki heims sem standa sig best í loftslagsmálum. Í raun situr landið efst á listanum þar sem fyrstu þrjú sætin eru skilin eftir auð. Ástæðan er sú að sérfræðingar CCPI telja að engin þjóð hafi enn náð árangri sem samræmist að fullu markmiðum Parísarsamkomulagsins. Árangur Dana í loftslagsmálum byggir á markvissri stefnu sem nær til nánast allra geira hagkerfisins. Losun gróðurhúsalofttegunda hefur dregist saman um tæp 45% frá árinu 1990 á sama tíma og hagkerfið hefur vaxið og lífskjör aukist. Mikill árangur hefur náðst í orkukerfinu með uppbyggingu vindorku, í samgöngum með orkuskiptum og í iðnaði með aukinni orkunýtni. Nú beinist athyglin í auknum mæli að landbúnaði. Landbúnaður næsta stóra verkefnið Landbúnaður er í dag einn stærsti losunarþáttur Danmerkur (11-12 milljónir tonna CO₂-ígilda) og stendur fyrir um þriðjung af heildarlosun landsins. Um 60% lands Danmerkur er nýtt til landbúnaðar og landbúnaður og matvælaiðnaður skapar 20-25% af heildarútflutningi landsins. Umbreyting landbúnaðar í Danmörku á sér langan aðdraganda. Í áratugi hefur köfnunarefni frá landbúnaði (aðallega svínabúum) haft mjög neikvæð áhrif á vötn og strandsjó landsins. Mikil pólitísk átök hafa verið um áburðarreglur og umhverfismál sem leiddu að lokum til þess að stjórnvöld, bændur og atvinnulíf gerðu hið svokallaða Græna þríhliða samkomulag (Den Grønne Trepart) árið 2024. Hér er um að ræða eitt umfangsmesta loftslagssamkomulag sem gert hefur verið um landbúnað í Evrópu. Samkomulagið felur meðal annars í sér kolefnisverð á landbúnað, stórfellda endurheimt votlendis, breytingar á landnotkun og aukna kolefnisbindingu í jarðvegi. Það gerir bændum einnig kleift að fá bætur fyrir að taka land úr ræktun og fá greitt fyrir að draga úr losun og auka kolefnisbindingu, til dæmis með endurheimt votlendis, skógrækt og breyttri landnotkun. Markmiðið er að draga verulega úr losun og um leið styðja við umbreytingu landbúnaðarins þannig að hann verði sjálfbærari og áfram samkeppnishæfur. Jafnframt er ætlunin að draga úr langvarandi vandamálum vegna köfnunarefnis frá landbúnaði. Samkvæmt hinu Græna þríhliða samkomulagi stefna dönsk stjórnvöld að því að breyta um 390.000 hekturum af landbúnaðarlandi. Þar af eiga 250.000 hektarar að verða nýr skógur og 140.000 hektarar votlendi. Þetta samsvarar um 10% af ræktuðu landi Danmerkur. Stefna Dana er ekki að framleiða minna af mat heldur að umbreyta landbúnaðinum þannig að hann dragi úr losun, verndi náttúruna og skapi meiri verðmæti með minni umhverfisáhrifum. Stuðningur frá Evrópusambandinu Til viðbótar við stuðning danska ríkisins nýtur þessi umbreyting einnig stuðnings frá Evrópusambandinu í gegnum sameiginlega landbúnaðarstefnu sambandsins, Common Agricultural Policy (CAP). Þar er veittur fjárhagslegur stuðningur til að hjálpa bændum að breyta landnotkun, fjárfesta í nýrri tækni og draga úr umhverfisáhrifum framleiðslunnar. Þessi nálgun endurspeglar ákveðna stefnumótandi hugsun. Í stað þess að líta á loftslagsaðgerðir og náttúruvernd sem ógn við landbúnaðinn eru þær nýttar sem tæki til að umbreyta greininni og gera hana sjálfbærari til framtíðar. Bændur eru teknir með í breytingarnar og fá stuðning til að laga reksturinn að nýjum aðstæðum. Stærsta loftslagsáskorun Íslands Hér á Íslandi er bein losun frá landbúnaði um 14-15% af heildarlosun gróðurhúsalofttegunda. Myndin breytist hins vegar verulega þegar framræst land er tekið með í reikninginn. Allt framræst votlendi (þótt ekki allt sé nýtt til landbúnaðar) losar um 6,3 milljónir tonna CO₂-ígilda á ári, sem samsvarar um 55-60% af heildarlosun landsins. Þegar þetta er lagt saman verður ljóst að landbúnaður og landnotkun eru langstærsta loftslagsáskorun Íslands. Þar liggja jafnframt stærstu möguleikarnir til samdráttar í losun. Mögulegur stuðningur við umbreytingu íslensks landbúnaðar Þessi þróun er einnig áhugaverð í ljósi þeirrar umræðu sem nú stendur yfir á Íslandi um mögulegar aðildarviðræður við Evrópusambandið. Ef Ísland færi í slíkar viðræður væri eðlilegt að landbúnaður yrði eitt af lykilmálunum. Evrópusambandið rekur í dag umfangsmesta stuðningskerfi landbúnaðar í heiminum í gegnum CAPþar sem milljarðar evra renna árlega til bænda og til umbreytingar í landnotkun. Á undanförnum árum hefur þessi stefna í auknum mæli beinst að loftslagsmálum, náttúruvernd og sjálfbærri landnotkun. Í gegnum CAP hafa mörg Evrópulönd fengið fjárhagslegan stuðning til að endurheimta votlendi, breyta ræktunarlandi, auka skógrækt og draga úr losun frá landbúnaði. Þannig hefur kerfið verið notað til að styðja við umbreytingu landbúnaðar á sama tíma og bændum er tryggður fjárhagslegur stöðugleiki. Dæmi um þetta má finna víða í Evrópu. Í Finnlandi hefur stuðningur úr CAP verið nýttur til að greiða bændum fyrir að breyta landnotkun á kolefnisríkum jarðvegi og endurheimta votlendi. Á Írlandi hafa bændur fengið greiðslur fyrir að bæta ástand jarðvegs og draga úr losun frá nautgriparækt. Í Póllandi hefur CAP verið lykiltæki í umbreytingu landbúnaðar eftir að landið gekk í Evrópusambandið, meðal annars með fjárfestingum í nýrri tækni og sjálfbærari landnotkun. Fyrir Ísland, þar sem stærsta loftslagsáskorunin tengist landnotkun og framræstu votlendi, gæti slíkt kerfi opnað nýja möguleika. Þannig væri möguleiki á að fá fjármagn úr CAP til stórra verkefna í endurheimt votlendis, kolefnisbindingu og umbreytingu landbúnaðar á svipaðan hátt og nú er verið að gera í nokkrum nágrannalöndum okkar. Það væri stórt skref í rétta átt. Greinarhöfundur er í loftslagshópnum París 1,5 sem berst fyrir því að Íslandi leggi sitt af mörkum til að takast á við loftslagsvandann.
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar