Grafið undan grunnstoð ríka samfélagsins Ragnar Þór Ingólfsson skrifar 17. september 2025 08:03 Í nýlega birtri grein skrifaði Vilhjálmur Árnason, þingmaður Sjálfstæðisflokksins, að ríkisstjórnin væri að grafa undan grunnstoð samfélagsins með því að vega að fjölskyldunni. Hann vísar þar til þriggja atriða sem eigi að lækka lífskjör fólks í landinu, og lýsir þeim sem skattahækkunum á millistéttina. Athugum nánar hvað Vilhjálmur á við. Þingmaðurinn vísar til þriggja atriða. Það fyrsta snýr að afnámi úrræðis til ráðstafa séreignarsparnað á húsnæðislán. Vilhjálmur segir að þetta úrræði hafi hjálpað ungu fólki að greiða niður húsnæðislán og dregið úr greiðslubyrði á þeim tíma þegar útgjöld eru mest – sem er rétt að vissu marki. Það sem er villandi í þessu er að þetta úrræði mun enn þá vera til staðar fyrir fyrstu kaupendur, sem maður myndi halda að væri einmitt unga fólkið sem Vilhjálmur vísar til. Það má deila um það hvort aðrir en fyrstu kaupendur ættu að fá að nýta þetta úrræði en engu að síður er þetta vægast sagt villandi framsetning á álitaefninu. Annað atriðið sem þingmaðurinn vísar til er afnám svokallaðrar „samsköttunar hjóna“. Vilhjálmur segir að þetta úrræði nýtist hjónum þegar annað foreldri er með lægri tekjur eða er tímabundið utan vinnumarkaðar vegna barna – sem er rétt að vissu marki. Það sem Vilhjálmi láðist að minnast á er að þetta úrræði nýtist eingöngu þeim þar sem annað hjóna er komið í efsta skattþrep tekjuskatts! Þetta þýðir að þessi breyting mun einungis hafa áhrif á þau hjónasambönd þar sem annað þeirra er með yfir 1.350.000 kr. í mánaðarlaun! Ekki nóg með það, þá eru áhrif þessa úrræðis mjög lítil þegar viðkomandi er lítillega yfir 1.350.000 kr. viðmiðinu, heldur sjást áhrifin fyrst þegar fólk er komið í 1.500.000-1.800.000 kr. mánaðarlaun. Það er vert að spyrja sig hvers vegna við ættum að veita einstaklingum í efsta skattþrepinu, og þeim eingöngu, sérstakan skattaafslátt? Erum við virkilega að segja að hér sé verið að vega að millistéttinni þegar við erum að tala um slík laun? Hér er reiknivél sem hægt er að styðjast við og sjá hver áhrif þessarar breytinga raunverulega eru. Fólk mun enn geta nýtt sér ónýttan persónuafslátt maka og stendur ekki til að breyta því. Það sem verið er að gera er að afnema sérstakt úrræði sem nýtist einungis fólki sem er langt frá því að vera á meðallaunum, og ætti öllum að blasa við að sé sannkallað réttlætismál. Í þriðja lagi vísar Vilhjálmur til kílómetragjalds og að það séu ógagnsæ gjöld sem „hækka kostnað sérstaklega fyrir fjölskyldur á landsbyggðinni sem treysta á bíl til daglegra ferða.“ Andstaða Vilhjálms til þessa máls er ekki síst áhugaverð þar sem það var síðasta ríkisstjórn, sem samanstóð af flokki hans, sem boðaði þessar breytingar fyrst. Sjálfur fagnaði hann tilkomu kílómetragjalds opinberlega, kallað það „sanngjarna leið“ og hvatti til þess að það yrði innleitt hratt í pontu Alþingis. Skjótt skipast veður í lofti. Burtséð frá því þá hafa verið gerðar ítarlegar greiningar á þessu gjaldi og mun það ekki koma illa niður á flestum notendum. Með tilkomu kílómetragjalds munu skattar eins og olíu- og bensíngjöld falla niður, og fólk sem ekur mest þarf að kaupa meira bensín, á lægra verði? Ekki eru olíugjöld í núverandi kerfi „landsbyggðarskattur“? Kerfið er því stillt þannig af að fólk mun í flestum tilvikum ekki sjá mun á kostnaði við rekstur bifreiðar. Í stuttu máli mun kílómetragjaldið aðallega hafa áhrif á þá sem aka um á nýjustu og sparneytustu bílunum. Fólk á eldri bílum mun ekki sjá hækkun á kostnaði við notkun ökutækisins síns. Þannig fer fram ákveðin leiðrétting vegna lækkandi bifreiðaskatta sem tæknibreytingar hafa haft í för með sér og eftir því sem verður næst komist, ríkt þverpólitísk samstaða um að þurfi að leiðrétta með einhverjum hætti. Fleiri upplýsingar um þetta má finna á þessari vefslóð: https://vegirokkarallra.is/ Markmið með grein hans Vilhjálms er að teikna upp falska mynd um hvernig ríkisstjórnin sé að vega að millistéttinni, þegar sannleikurinn er sá að með þessum breytingum er verið að taka út úrræði sem nýtast fólki sem hefur langt yfir 1.350.000 kr. í mánaðarlaun, keyrir um á nýjustu og sparneytnustu bílunum og á meira en eina fasteign. Hvort það teljist vera árás á millistéttina getið þið, kæru lesendur, velt fyrir ykkur. Það sem er raunverulega að gerast er að ríkisstjórnin er í fyrsta sinn í langan tíma að vinna að umbótum sem skila sér beint til almennings. Þar ber hæst innleiðingu á nýju örorkulífeyriskerfi, nær tvöföldun á frítekjumarki ellilífeyrisþega, umbætur á fæðingarorlofi, tenging lífeyris almannatrygginga við launavísitölu, átak í uppbyggingu á hagkvæmu húsnæði, aukin þjónusta við börn með fjölþættan vanda, stórbætt heilbrigðisþjónusta á landsbyggðinni, efling geðheilbrigðisþjónustu, efling löggæslu og stóraukin framlög til viðhalds á vegakerfinu. Fólkið fyrst, svo allt hitt. Höfundur er þingmaður Flokks fólksins. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ragnar Þór Ingólfsson Flokkur fólksins Mest lesið Við erum orðin Afríka: Hvernig íslenska elítan rændi þjóðinni Sigurður Sigurðsson Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson Skoðun Þegar ESB beitir smáþjóð ofríki Júlíus Valsson Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Á að kenna íslensku við Háskóla Íslands? Gauti Kristmannsson Skoðun 30% lækkun skiptir sveitir landsins máli Axel Sæland Skoðun Farsældarlögin: Samþætting án úrræða Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Enginn á að ýta Íslandi inn um bakdyrnar Helgi S. Karlsson Skoðun Skoðun Skoðun 82 ár frá stofnun lýðveldisins: Gleymum ekki sögu okkar Anton Guðmundsson skrifar Skoðun Kos staðfesti ekki tilvist samkomulags Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Við erum orðin Afríka: Hvernig íslenska elítan rændi þjóðinni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Skýrar línur og strangari löggjöf um vindorku Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Alvarleg og viðvarandi hernaðarógn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun 30% lækkun skiptir sveitir landsins máli Axel Sæland skrifar Skoðun Er ný fjármálaáætlun á áætlun? Birta Karen Tryggvadóttir skrifar Skoðun Á að kenna íslensku við Háskóla Íslands? Gauti Kristmannsson skrifar Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Enginn á að ýta Íslandi inn um bakdyrnar Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Þegar ESB beitir smáþjóð ofríki Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hver á stjórnsýsluna? Þórólfur Júlían Dagsson skrifar Skoðun Farsældarlögin: Samþætting án úrræða Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar Skoðun Leggjum mannréttindaráð Reykjavíkur niður Helgi Áss Grétarsson skrifar Skoðun Þegar „kerfið“ spilar vörn Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að alast upp inni í símanum Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Bumbubað Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Lífseigla gæskunnar Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hvað gerir Íslendinga einstaka? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Vel upplýst þjóð neitar að láta spila með sig Ágúst Valves Jóhannesson skrifar Skoðun Börn á krossurum á gangstéttum höfuðborgarsvæðisins Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Háannatími má ekki vera griðland fyrir leyfislausan rekstur Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hvort hefja eigi inngöngu í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Hversu rík erum við í raun? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Svona gera menn ekki Halldór Auðar Svansson skrifar Skoðun Námsefnisgerð: Nýtum það sem þegar er til Bogi Ragnarsson skrifar Sjá meira
Í nýlega birtri grein skrifaði Vilhjálmur Árnason, þingmaður Sjálfstæðisflokksins, að ríkisstjórnin væri að grafa undan grunnstoð samfélagsins með því að vega að fjölskyldunni. Hann vísar þar til þriggja atriða sem eigi að lækka lífskjör fólks í landinu, og lýsir þeim sem skattahækkunum á millistéttina. Athugum nánar hvað Vilhjálmur á við. Þingmaðurinn vísar til þriggja atriða. Það fyrsta snýr að afnámi úrræðis til ráðstafa séreignarsparnað á húsnæðislán. Vilhjálmur segir að þetta úrræði hafi hjálpað ungu fólki að greiða niður húsnæðislán og dregið úr greiðslubyrði á þeim tíma þegar útgjöld eru mest – sem er rétt að vissu marki. Það sem er villandi í þessu er að þetta úrræði mun enn þá vera til staðar fyrir fyrstu kaupendur, sem maður myndi halda að væri einmitt unga fólkið sem Vilhjálmur vísar til. Það má deila um það hvort aðrir en fyrstu kaupendur ættu að fá að nýta þetta úrræði en engu að síður er þetta vægast sagt villandi framsetning á álitaefninu. Annað atriðið sem þingmaðurinn vísar til er afnám svokallaðrar „samsköttunar hjóna“. Vilhjálmur segir að þetta úrræði nýtist hjónum þegar annað foreldri er með lægri tekjur eða er tímabundið utan vinnumarkaðar vegna barna – sem er rétt að vissu marki. Það sem Vilhjálmi láðist að minnast á er að þetta úrræði nýtist eingöngu þeim þar sem annað hjóna er komið í efsta skattþrep tekjuskatts! Þetta þýðir að þessi breyting mun einungis hafa áhrif á þau hjónasambönd þar sem annað þeirra er með yfir 1.350.000 kr. í mánaðarlaun! Ekki nóg með það, þá eru áhrif þessa úrræðis mjög lítil þegar viðkomandi er lítillega yfir 1.350.000 kr. viðmiðinu, heldur sjást áhrifin fyrst þegar fólk er komið í 1.500.000-1.800.000 kr. mánaðarlaun. Það er vert að spyrja sig hvers vegna við ættum að veita einstaklingum í efsta skattþrepinu, og þeim eingöngu, sérstakan skattaafslátt? Erum við virkilega að segja að hér sé verið að vega að millistéttinni þegar við erum að tala um slík laun? Hér er reiknivél sem hægt er að styðjast við og sjá hver áhrif þessarar breytinga raunverulega eru. Fólk mun enn geta nýtt sér ónýttan persónuafslátt maka og stendur ekki til að breyta því. Það sem verið er að gera er að afnema sérstakt úrræði sem nýtist einungis fólki sem er langt frá því að vera á meðallaunum, og ætti öllum að blasa við að sé sannkallað réttlætismál. Í þriðja lagi vísar Vilhjálmur til kílómetragjalds og að það séu ógagnsæ gjöld sem „hækka kostnað sérstaklega fyrir fjölskyldur á landsbyggðinni sem treysta á bíl til daglegra ferða.“ Andstaða Vilhjálms til þessa máls er ekki síst áhugaverð þar sem það var síðasta ríkisstjórn, sem samanstóð af flokki hans, sem boðaði þessar breytingar fyrst. Sjálfur fagnaði hann tilkomu kílómetragjalds opinberlega, kallað það „sanngjarna leið“ og hvatti til þess að það yrði innleitt hratt í pontu Alþingis. Skjótt skipast veður í lofti. Burtséð frá því þá hafa verið gerðar ítarlegar greiningar á þessu gjaldi og mun það ekki koma illa niður á flestum notendum. Með tilkomu kílómetragjalds munu skattar eins og olíu- og bensíngjöld falla niður, og fólk sem ekur mest þarf að kaupa meira bensín, á lægra verði? Ekki eru olíugjöld í núverandi kerfi „landsbyggðarskattur“? Kerfið er því stillt þannig af að fólk mun í flestum tilvikum ekki sjá mun á kostnaði við rekstur bifreiðar. Í stuttu máli mun kílómetragjaldið aðallega hafa áhrif á þá sem aka um á nýjustu og sparneytustu bílunum. Fólk á eldri bílum mun ekki sjá hækkun á kostnaði við notkun ökutækisins síns. Þannig fer fram ákveðin leiðrétting vegna lækkandi bifreiðaskatta sem tæknibreytingar hafa haft í för með sér og eftir því sem verður næst komist, ríkt þverpólitísk samstaða um að þurfi að leiðrétta með einhverjum hætti. Fleiri upplýsingar um þetta má finna á þessari vefslóð: https://vegirokkarallra.is/ Markmið með grein hans Vilhjálms er að teikna upp falska mynd um hvernig ríkisstjórnin sé að vega að millistéttinni, þegar sannleikurinn er sá að með þessum breytingum er verið að taka út úrræði sem nýtast fólki sem hefur langt yfir 1.350.000 kr. í mánaðarlaun, keyrir um á nýjustu og sparneytnustu bílunum og á meira en eina fasteign. Hvort það teljist vera árás á millistéttina getið þið, kæru lesendur, velt fyrir ykkur. Það sem er raunverulega að gerast er að ríkisstjórnin er í fyrsta sinn í langan tíma að vinna að umbótum sem skila sér beint til almennings. Þar ber hæst innleiðingu á nýju örorkulífeyriskerfi, nær tvöföldun á frítekjumarki ellilífeyrisþega, umbætur á fæðingarorlofi, tenging lífeyris almannatrygginga við launavísitölu, átak í uppbyggingu á hagkvæmu húsnæði, aukin þjónusta við börn með fjölþættan vanda, stórbætt heilbrigðisþjónusta á landsbyggðinni, efling geðheilbrigðisþjónustu, efling löggæslu og stóraukin framlög til viðhalds á vegakerfinu. Fólkið fyrst, svo allt hitt. Höfundur er þingmaður Flokks fólksins.
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun
Skoðun Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir skrifar
Skoðun Þingheimur lokar augum og eyrum Ásmundur E. Þorkelsson,Hörður Þorsteinsson ,Sigrún Guðmundsdóttir skrifar
Skoðun Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir skrifar
Skoðun Sannleikurinn um íslenska kvótakerfið: Þegar almannaeign varð að einkavæddum ránsfengi Sigurður Sigurðsson skrifar
Skoðun Ísland á auðlindir sem Danir eiga ekki – hvers vegna eru kjörin betri í Danmörku? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Dánaraðstoð: réttur fárra má ekki skaða aðra Þórhildur Kristinsdóttir,Arna Dögg Einarsdóttir,Sigurdís Haraldsdóttir,Hrönn Harðardóttir,Helga Tryggvadóttir,Guðrún Nína Óskarsdóttir Skoðun
Við byggðum varnargarða – nú þurfum við að byggja upp samfélagið Kristín María Birgisdóttir Skoðun