Einelti er veruleikabrenglun Matthildur Björnsdóttir skrifar 1. júlí 2024 13:30 Hvaðan kom sú hugmynd að það væru bara tvær gerðir af mannverum? Það er sérkennilegt að hugsa um og lesa um atlögur að einstaklingum sem eru séðir sem „öðru-vísi“ enn þann dag í dag. Eru verða fyrir því sem í dag er kallað einelti. Orð og hugtak sem ég heyrði ekki sem barn og unglingur á Íslandi. Það virtist bara eiga að vera séð sem eðlileg hegðun í gangi lífsins og myndi ekki skaða þann sem yrði fyrir því. Nú er næg þekking komin um að það að verða fyrir slíkum munnlegum eða öðrum árásum skapar slæma hluti í líkamanum samkvæmt þekkingu Thomas Hubl og margra annarra fræðinga sem hafa komist að því að slík reynsla fer á hraðferð inn í taugakerfin. Ég verð að nota orðið mengun um það sem endar þarna inni, af því að vanvirðingin á mannverunni í þeim orðum er ekki holl fyrir taugakerfin. Ég var ein af þeim sem var séð þannig, bara vegna of fárra sentimetra upp. Ég hef alltaf haft samkennd með öðrum sem verða fyrir slíkum árásum fyrir hluti sem þeir höfðu enga hönd í að skapa eða vera. Þau fæddust og fæðast eins og þau eru, og er allskonar. Það sem ég man sterkast eftir um vitund um þekkta manneskju sem fékk það einelti og fordóma, var þegar Hörður Torfason kom út sem samkynhneigður á sjöunda áratugnum. Hann var sá fyrsti sem kom út með það á Íslandi, og sýndi mikið hugrekki í að láta alla þjóðina vita það. Svo áttaði hann sig því miður á því eftir mikið einelti að hann gæti ekki verið lengur á landinu eftir það, sem var vegna allra fordómanna. Þau sem sjá sig þurfa að demba slíku á aðra, þurfa að opna hugann og setja sig í þau spor einstaklinga sem þeim líkar ekki að sjá. Hugsa hvernig þeim sjálfum myndi líða við að fá slíkt á sig og í. Að skilja og læra að sætta sig við að það eru ekki allir með sama útlit. Né fæðast allir með fullkominn líkama. Þegar ég var ung heyrði ég presta í útvarpi lofa að guð sæi um að halda öllum börnum öruggum og elskuðum. Nú veit heimurinn að það hefur því miður aldrei verið satt að slík barnapía sé veruleiki. Það hefur því miður ekki verið tilfellið. En góðar kringumstæður samt séð um að margir voru heppnir. Svo er listinn langur yfir þau sem fæðast með Down heilkenni, eða vatnshöfuð eða aðra fötlun allt hluti af því sem genin í líkömum mannkyns senda áfram í næstu kynslóð en enginn veit hvers vegna það er þannig. Einstaklingar fæðast án útlims og útlima, blind, heyrnarlaus og með aðra fötlunarsjúkdóma. Svo að þannig má lengi telja um það sem mannkyni er gefið að lifa við. Og það gerist, hvort sem því líkar betur eða ver. Þar bætast svo afleiðingar slysa sem gera marga að fjölfötluðum einstaklingum. Í marga áratugi voru allir sem höfðu eitthvað annað en þessa einföldu hönnun skaparans sett í felur í stofnun eða barn með einhver öðruvísi einkenni aldrei tekin út fyrir dyr. Ég sá unga stjúlku inni á heimili og var sagt að hún hefði aldrei verið tekin úr húsi vegna smánar og skammar. Þeir einstaklingar sem finna sig samkynhneigða þurfa greinilega enn þann dag í dag tíma í sér til að safna kjarki til að deila því með fjölskyldu sinni, þjóð og heiminum. Ég kynntist tveim karlkyns fæddum einstaklingum einum á vinnustað og öðrum á ferðalagi sem var frá öðru landi sem voru samkynhneigðir, en vinnufélaginn náði því miður aldrei að ná því sem hefði þurft til að tjá sig til að koma út. Ég veit ekki neitt um unga manninn frá öðru landi varðandi það atriði. Ég mat það að hann var ljúfur einstaklingur og notalegt að tala við hann og það var allt sem skipti máli. Ég upplifði þessa einstaklinga vera með annarskonar hormóna uppskrift og voru þeir algerir ljúflingar að vera samvistum við. Ég heyrði svo á Dr Phil að það væri búið að staðfesta að kyn upplifun væri skráð eða víruð í heilann og þá við fæðingu. Það er ekki eitthvað sem fólk velur í hugdettu. Það er strembin andleg ferð fyrir flesta að átta sig á því að vera samkyn-hneigð eða í röngum líkama. Sú staðreynd að kristni sá samkynhneigða vera svikara og að eðli þeirra væri rangt voru með vanþekkingu á skaparanum og sköpun. Stofnunin vildi neita þeirri staðreynd að einstaklingar sem fæðast þannig, lifa þann veruleika hvort sem þeim hjá þeirri stofnun líki það vel eða illa. Þau viðhorf presta þá, voru ekki í anda Jesú eða skaparans. Þeir sköpuðu mikil tilfinningaleg tjón með viðhorfum sínum og myndu sumir hafa endað líf sitt af því að þeir upplifðu höfnun úr öllum áttum. Og líka frá þeim sem sáu sig sem fulltrúa Jesú. Og væru í stöðu sem átti að veita öllum ljúfmennsku og uppörvun í lífsbaráttunni. Einelti er greinilega ekki allt gegn samkynhneigðum. Eiga þau sem upplifa sig hafa fæðst í röngum líkama sem er kallað kynskiptingur eða trans oft erfitt með að fá algert samþykki samfélags, af því að sumir háttsettir einstaklingar vilja ekki trúa slíku. En af hverju kom skaparinn ekki með kynfæri sem væru rétt fyrir öll tilfelli upplifunar um kyn? Ég sá Compass þátt um það hér í Adelaide í gær 30.júni.2024 um og með viðtali við ungan mann frá miðausturlöndum að ræða við móður sína um það. Móður sem hafði tekið sinn tíma að meðtaka þann veruleika í syni sínum. Það voru margir einstaklingar með það og önnur kynama atriði frá miðausturlöndum sem komu hingað af því að þau höfðu ekki getað komið út þar. Þau eru frjáls um það í Ástralíu, og var viðurkennt fyrir nokkrum árum síðan. Sköpun hefur því miður aldrei verið algjörlega fullkomin Hvernig dettur einhverri mannveru í hug að sköpun og skapari sé það takmarkaður í hugmyndaflugi sínu. Að það kerfi og afl setji mannverur á jörðu með þá hugsun og hugmynd að það séu eða væru bara tvær útgáfur. Útgáfur mannvera eru eins mismunandi og mannverur eru margar. Svo gerist það líka einstaka sinnum að tveir líkamar í móðurkviði verða samgrónir. Sú gena-ráðstöfun getur verið með margskonar móti. Sumir fæðast með efri hluta líkama sinna fyrir sig, en neðri hlutinn fyrir neðan mitti er einn hluti svo að það er ógerlegt að aðskilja þá. Ég sá tvær konur í þáttum Oprah Whinfrey fæddar þannig að þær höfðu ekki verið aðskildar með uppskurði enda þá það gamlar að það hafi ekki verið nein þekking til slíks og kannski ekki hægt heldur. Höfuðin sneru í sitt hvora áttina svo að þær sáu hvor aðra ekki nema í spegli. Þó að nútíma tækni í læknisfræði geri mögulegt að aðskilja suma þeirra og það er gert, að þá deila sumir of miklu af líkamshlutum og líffærum til að hægt sé að aðskilja þá. En ég hef bara séð slíkt í sama kyni. Svo að þau neyðast til að lifa lífinu þannig. Hvernig svo sem höfuðin snúa, eða hvernig þau neyðast til að deila líffærum eins og blöðru og öðru, krefst auðvitað aðlögunar í huga á ótal sviðum. Svo voru tvær stelpur sem tengdust á toppi höfða þeirra svo að það var engin leið fyrir þær að lifa þannig. Og voru aðskildar. Stundum deyja blessaðir einstaklingarnir sem hafa fæðst þannig af því að það sem var inni í líkömum eða bara eitt og ekki hægt að gera neitt meira. Hugsa sér foreldra sem fá slíkt verkefni, og þá að þurfa að taka ákvörðun um að aðskilja þau. Þó að sum gætu lifað sátt þannig, en foreldrar skilja mikilvægi í að hver mannvera fái sjálfstæði. Og þá að börnin lifi með útkomuna af aðgerðinni. Hver ástæðan sé fyrir að gen tveggja nýrra líkama í byggingu verði þannig er mikil spurning. Atriði sem vísindin muni vonandi læra með meiri tækni í að skoða fóstrin í móðurlífi. Og að ákvarðanir væru teknar í framhaldi af því. Ég veit ekki til að slíkt hafi gerst á Íslandi. Eða er það ástand eitthvað karma sem er þó ekki orð eða hugtak í kristni. En er í Buddhisma og Hinduisma. Eða af hverju fór sál inn við getnað sem yrði annað kyn en sálin taldi sig verða. Við munum ábyggilega ekki finna það út á næstunni hvernig slíku sé háttað ofan frá. Svo verðum við að skilja að skaparinn er listrænn og er endalaust að veita meira af öllu mögulegu til mannkyns. Sumt er því miður að bjóða upp á að slæmar sálir vilja gera hræðilega hluti, eins og eru að gerast í heiminum í dag. Í stríðum og stórum skemmdum á byggingum og ólýsanlegu tjóni í mannverum. Stundum dettur mér í hug að skaparinn hafi ákveðið að skapa tilraun með bæði jörð og mannverur og sjá hverju mannverur myndu áorka með jörðina og hversu lengi jörðin gæti tekið því sem mannverur ákvæðu? Svo er önnur hlið á að vera öðru-vísi sem er skemmtileg. Það að ég notast við hjólastól sem er af því að ég upplifði föll afturábak í heilt ár árið 2011. Ástand sem læknar sinntu ekki en settu mig í síaukna hættu fyrir frekari fötlun. Enginn hefur áreitt mig fyrir það á neinn hátt. Hinsvegar hafa margir boðið mér aðstoð til að ýta mér í verslunarmiðstöðinni þegar ég bakka gegn straumi fólks að koma úr hinni áttinni. Ég var fljót að læra eftir að fara í hjólastólinn, að það er mun auðveldara að fara aftur á bak upp halla rampa og halla í verslunarmiðstöðinni. Það er svo mikið auðveldara með stærri hjólin fyrst. Sem þá þýðir að ég bakka upp þá halla og rampa sem vekur athygli margra. Það eru oft englar í þessari verslunarmiðstöð sem bjóðast til að ýta mér upp hallann þegar þau sjá mig fara afturábak. Sum hafa jafnvel ýtt mér alla leið út á stoppistöðina fyrir strætó þegar ég var á leið þangað. Ég nota mest strætó til að koma og fara þangað til að hitta vini eða fara í bíó sem er frítt fyrir okkur þau gömlu, og síðan þeir fengu allir rampa. Svo að þó að ég sé með hvíta húð þá er það röddin eða hreimurinn sem vekur forvitni sumra, en samt mest eldri kynslóðar. Þetta eru allt atriði jákvæðrar athygli frá áhugasömum samborgurum sem vilja læra meira, í stað þess að ráðast á með gagnrýni. Höfundur hefur verið búsettur í lengri tíma í Ástralíu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Matthildur Björnsdóttir Mest lesið Ekki allir menn. En hvar eru allir karlarnir? Diljá Ámundadóttir Zoëga Skoðun Guð eða gæðavísar? Hvað er að gerast innan SÁÁ? Kristín I. Pálsdóttir Skoðun Þegar skuldir færa völdin til Brussel Erna Bjarnadóttir Skoðun Lengi býr að fyrstu gerð Sigurður Páll Jónsson Skoðun Umhverfi byggt af umhyggju Helga Guðrún Vilmundardóttir,Sigríður Maack,Jóhanna Höeg Sigurðardóttir Skoðun Er ekki rjóminn bestur? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun Kæru borgarfulltrúar Haraldur Þorgeirsson,Ásta Kristrún Ólafsdóttir Skoðun Mælum fyrst – hækkum svo Guðmundur Björnsson Skoðun Góð lífskjör og öflugt atvinnulíf í Fjarðabyggð Haraldur Líndal Haraldsson Skoðun Hver kennir okkur að hugsa? Sigrún Ólafsdóttir,Rannveig Björk Þorkelsdóttir,Ingibjörg Ágústsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Umhverfi byggt af umhyggju Helga Guðrún Vilmundardóttir,Sigríður Maack,Jóhanna Höeg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætti gjafakort að renna út? Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Góð lífskjör og öflugt atvinnulíf í Fjarðabyggð Haraldur Líndal Haraldsson skrifar Skoðun Uppbyggingarsjóður: Oft fyrsta já-ið sem kemur góðum hugmyndum af stað Díana Jóhannsdóttir,Örlygur Hnefill Örlygsson skrifar Skoðun Þakkir til kennara frá ráðherra Inga Sæland skrifar Skoðun Leigubremsa innleidd á Íslandi! Kristján Þórður Snæbjarnarson skrifar Skoðun Ríkisstjórnin á að vita betur Indriði Einar Reynisson skrifar Skoðun Geta allir aukið tekjur? Jón Jósafat Björnsson skrifar Skoðun Ekki allir menn. En hvar eru allir karlarnir? Diljá Ámundadóttir Zoëga skrifar Skoðun Mælum fyrst – hækkum svo Guðmundur Björnsson skrifar Skoðun Þegar skuldir færa völdin til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Er ekki rjóminn bestur? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Opið bréf til ráðherra Helgi Felixson skrifar Skoðun Lengi býr að fyrstu gerð Sigurður Páll Jónsson skrifar Skoðun Áhrif framþróunar í gervigreind á landslag netöryggisveikleika Arnar Freyr Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað einkennir góðan vinnustað? Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Ákall vegna athugasemdakerfis Guðrún Elísa Friðbjargardóttir Sævarsdóttir skrifar Skoðun Pútín, Kalíngrad og Ísland Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun SÁÁ Ingibergur Þorkelsson skrifar Skoðun Það er svo margt gott að gerast í skólunum – Skrifað á alþjóðadegi kennara Dagný Gísladóttir skrifar Skoðun Guð eða gæðavísar? Hvað er að gerast innan SÁÁ? Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Kæru borgarfulltrúar Haraldur Þorgeirsson,Ásta Kristrún Ólafsdóttir skrifar Skoðun Hver kennir okkur að hugsa? Sigrún Ólafsdóttir,Rannveig Björk Þorkelsdóttir,Ingibjörg Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hver eru rökin fyrir margföldum áfengissköttum á við nágrannalöndin? Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Sonur minn fær ekki 10. bekk aftur Ásdís Björg Gestsdóttir skrifar Skoðun Hugleiðingar um nútímasamfélag og hvernig það birtist í kennslustofunni Sigrún Fjóla Hilmarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju á fötlun mín að þýða minna frelsi á mínu eigin heimili? Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Streita og kulnun Dávur í Dali skrifar Skoðun Innantómt hjóm við hátíðlegt tækifæri? Guja Sandholt skrifar Skoðun Mildum höggið Ingibjörg Isaksen skrifar Sjá meira
Hvaðan kom sú hugmynd að það væru bara tvær gerðir af mannverum? Það er sérkennilegt að hugsa um og lesa um atlögur að einstaklingum sem eru séðir sem „öðru-vísi“ enn þann dag í dag. Eru verða fyrir því sem í dag er kallað einelti. Orð og hugtak sem ég heyrði ekki sem barn og unglingur á Íslandi. Það virtist bara eiga að vera séð sem eðlileg hegðun í gangi lífsins og myndi ekki skaða þann sem yrði fyrir því. Nú er næg þekking komin um að það að verða fyrir slíkum munnlegum eða öðrum árásum skapar slæma hluti í líkamanum samkvæmt þekkingu Thomas Hubl og margra annarra fræðinga sem hafa komist að því að slík reynsla fer á hraðferð inn í taugakerfin. Ég verð að nota orðið mengun um það sem endar þarna inni, af því að vanvirðingin á mannverunni í þeim orðum er ekki holl fyrir taugakerfin. Ég var ein af þeim sem var séð þannig, bara vegna of fárra sentimetra upp. Ég hef alltaf haft samkennd með öðrum sem verða fyrir slíkum árásum fyrir hluti sem þeir höfðu enga hönd í að skapa eða vera. Þau fæddust og fæðast eins og þau eru, og er allskonar. Það sem ég man sterkast eftir um vitund um þekkta manneskju sem fékk það einelti og fordóma, var þegar Hörður Torfason kom út sem samkynhneigður á sjöunda áratugnum. Hann var sá fyrsti sem kom út með það á Íslandi, og sýndi mikið hugrekki í að láta alla þjóðina vita það. Svo áttaði hann sig því miður á því eftir mikið einelti að hann gæti ekki verið lengur á landinu eftir það, sem var vegna allra fordómanna. Þau sem sjá sig þurfa að demba slíku á aðra, þurfa að opna hugann og setja sig í þau spor einstaklinga sem þeim líkar ekki að sjá. Hugsa hvernig þeim sjálfum myndi líða við að fá slíkt á sig og í. Að skilja og læra að sætta sig við að það eru ekki allir með sama útlit. Né fæðast allir með fullkominn líkama. Þegar ég var ung heyrði ég presta í útvarpi lofa að guð sæi um að halda öllum börnum öruggum og elskuðum. Nú veit heimurinn að það hefur því miður aldrei verið satt að slík barnapía sé veruleiki. Það hefur því miður ekki verið tilfellið. En góðar kringumstæður samt séð um að margir voru heppnir. Svo er listinn langur yfir þau sem fæðast með Down heilkenni, eða vatnshöfuð eða aðra fötlun allt hluti af því sem genin í líkömum mannkyns senda áfram í næstu kynslóð en enginn veit hvers vegna það er þannig. Einstaklingar fæðast án útlims og útlima, blind, heyrnarlaus og með aðra fötlunarsjúkdóma. Svo að þannig má lengi telja um það sem mannkyni er gefið að lifa við. Og það gerist, hvort sem því líkar betur eða ver. Þar bætast svo afleiðingar slysa sem gera marga að fjölfötluðum einstaklingum. Í marga áratugi voru allir sem höfðu eitthvað annað en þessa einföldu hönnun skaparans sett í felur í stofnun eða barn með einhver öðruvísi einkenni aldrei tekin út fyrir dyr. Ég sá unga stjúlku inni á heimili og var sagt að hún hefði aldrei verið tekin úr húsi vegna smánar og skammar. Þeir einstaklingar sem finna sig samkynhneigða þurfa greinilega enn þann dag í dag tíma í sér til að safna kjarki til að deila því með fjölskyldu sinni, þjóð og heiminum. Ég kynntist tveim karlkyns fæddum einstaklingum einum á vinnustað og öðrum á ferðalagi sem var frá öðru landi sem voru samkynhneigðir, en vinnufélaginn náði því miður aldrei að ná því sem hefði þurft til að tjá sig til að koma út. Ég veit ekki neitt um unga manninn frá öðru landi varðandi það atriði. Ég mat það að hann var ljúfur einstaklingur og notalegt að tala við hann og það var allt sem skipti máli. Ég upplifði þessa einstaklinga vera með annarskonar hormóna uppskrift og voru þeir algerir ljúflingar að vera samvistum við. Ég heyrði svo á Dr Phil að það væri búið að staðfesta að kyn upplifun væri skráð eða víruð í heilann og þá við fæðingu. Það er ekki eitthvað sem fólk velur í hugdettu. Það er strembin andleg ferð fyrir flesta að átta sig á því að vera samkyn-hneigð eða í röngum líkama. Sú staðreynd að kristni sá samkynhneigða vera svikara og að eðli þeirra væri rangt voru með vanþekkingu á skaparanum og sköpun. Stofnunin vildi neita þeirri staðreynd að einstaklingar sem fæðast þannig, lifa þann veruleika hvort sem þeim hjá þeirri stofnun líki það vel eða illa. Þau viðhorf presta þá, voru ekki í anda Jesú eða skaparans. Þeir sköpuðu mikil tilfinningaleg tjón með viðhorfum sínum og myndu sumir hafa endað líf sitt af því að þeir upplifðu höfnun úr öllum áttum. Og líka frá þeim sem sáu sig sem fulltrúa Jesú. Og væru í stöðu sem átti að veita öllum ljúfmennsku og uppörvun í lífsbaráttunni. Einelti er greinilega ekki allt gegn samkynhneigðum. Eiga þau sem upplifa sig hafa fæðst í röngum líkama sem er kallað kynskiptingur eða trans oft erfitt með að fá algert samþykki samfélags, af því að sumir háttsettir einstaklingar vilja ekki trúa slíku. En af hverju kom skaparinn ekki með kynfæri sem væru rétt fyrir öll tilfelli upplifunar um kyn? Ég sá Compass þátt um það hér í Adelaide í gær 30.júni.2024 um og með viðtali við ungan mann frá miðausturlöndum að ræða við móður sína um það. Móður sem hafði tekið sinn tíma að meðtaka þann veruleika í syni sínum. Það voru margir einstaklingar með það og önnur kynama atriði frá miðausturlöndum sem komu hingað af því að þau höfðu ekki getað komið út þar. Þau eru frjáls um það í Ástralíu, og var viðurkennt fyrir nokkrum árum síðan. Sköpun hefur því miður aldrei verið algjörlega fullkomin Hvernig dettur einhverri mannveru í hug að sköpun og skapari sé það takmarkaður í hugmyndaflugi sínu. Að það kerfi og afl setji mannverur á jörðu með þá hugsun og hugmynd að það séu eða væru bara tvær útgáfur. Útgáfur mannvera eru eins mismunandi og mannverur eru margar. Svo gerist það líka einstaka sinnum að tveir líkamar í móðurkviði verða samgrónir. Sú gena-ráðstöfun getur verið með margskonar móti. Sumir fæðast með efri hluta líkama sinna fyrir sig, en neðri hlutinn fyrir neðan mitti er einn hluti svo að það er ógerlegt að aðskilja þá. Ég sá tvær konur í þáttum Oprah Whinfrey fæddar þannig að þær höfðu ekki verið aðskildar með uppskurði enda þá það gamlar að það hafi ekki verið nein þekking til slíks og kannski ekki hægt heldur. Höfuðin sneru í sitt hvora áttina svo að þær sáu hvor aðra ekki nema í spegli. Þó að nútíma tækni í læknisfræði geri mögulegt að aðskilja suma þeirra og það er gert, að þá deila sumir of miklu af líkamshlutum og líffærum til að hægt sé að aðskilja þá. En ég hef bara séð slíkt í sama kyni. Svo að þau neyðast til að lifa lífinu þannig. Hvernig svo sem höfuðin snúa, eða hvernig þau neyðast til að deila líffærum eins og blöðru og öðru, krefst auðvitað aðlögunar í huga á ótal sviðum. Svo voru tvær stelpur sem tengdust á toppi höfða þeirra svo að það var engin leið fyrir þær að lifa þannig. Og voru aðskildar. Stundum deyja blessaðir einstaklingarnir sem hafa fæðst þannig af því að það sem var inni í líkömum eða bara eitt og ekki hægt að gera neitt meira. Hugsa sér foreldra sem fá slíkt verkefni, og þá að þurfa að taka ákvörðun um að aðskilja þau. Þó að sum gætu lifað sátt þannig, en foreldrar skilja mikilvægi í að hver mannvera fái sjálfstæði. Og þá að börnin lifi með útkomuna af aðgerðinni. Hver ástæðan sé fyrir að gen tveggja nýrra líkama í byggingu verði þannig er mikil spurning. Atriði sem vísindin muni vonandi læra með meiri tækni í að skoða fóstrin í móðurlífi. Og að ákvarðanir væru teknar í framhaldi af því. Ég veit ekki til að slíkt hafi gerst á Íslandi. Eða er það ástand eitthvað karma sem er þó ekki orð eða hugtak í kristni. En er í Buddhisma og Hinduisma. Eða af hverju fór sál inn við getnað sem yrði annað kyn en sálin taldi sig verða. Við munum ábyggilega ekki finna það út á næstunni hvernig slíku sé háttað ofan frá. Svo verðum við að skilja að skaparinn er listrænn og er endalaust að veita meira af öllu mögulegu til mannkyns. Sumt er því miður að bjóða upp á að slæmar sálir vilja gera hræðilega hluti, eins og eru að gerast í heiminum í dag. Í stríðum og stórum skemmdum á byggingum og ólýsanlegu tjóni í mannverum. Stundum dettur mér í hug að skaparinn hafi ákveðið að skapa tilraun með bæði jörð og mannverur og sjá hverju mannverur myndu áorka með jörðina og hversu lengi jörðin gæti tekið því sem mannverur ákvæðu? Svo er önnur hlið á að vera öðru-vísi sem er skemmtileg. Það að ég notast við hjólastól sem er af því að ég upplifði föll afturábak í heilt ár árið 2011. Ástand sem læknar sinntu ekki en settu mig í síaukna hættu fyrir frekari fötlun. Enginn hefur áreitt mig fyrir það á neinn hátt. Hinsvegar hafa margir boðið mér aðstoð til að ýta mér í verslunarmiðstöðinni þegar ég bakka gegn straumi fólks að koma úr hinni áttinni. Ég var fljót að læra eftir að fara í hjólastólinn, að það er mun auðveldara að fara aftur á bak upp halla rampa og halla í verslunarmiðstöðinni. Það er svo mikið auðveldara með stærri hjólin fyrst. Sem þá þýðir að ég bakka upp þá halla og rampa sem vekur athygli margra. Það eru oft englar í þessari verslunarmiðstöð sem bjóðast til að ýta mér upp hallann þegar þau sjá mig fara afturábak. Sum hafa jafnvel ýtt mér alla leið út á stoppistöðina fyrir strætó þegar ég var á leið þangað. Ég nota mest strætó til að koma og fara þangað til að hitta vini eða fara í bíó sem er frítt fyrir okkur þau gömlu, og síðan þeir fengu allir rampa. Svo að þó að ég sé með hvíta húð þá er það röddin eða hreimurinn sem vekur forvitni sumra, en samt mest eldri kynslóðar. Þetta eru allt atriði jákvæðrar athygli frá áhugasömum samborgurum sem vilja læra meira, í stað þess að ráðast á með gagnrýni. Höfundur hefur verið búsettur í lengri tíma í Ástralíu.
Umhverfi byggt af umhyggju Helga Guðrún Vilmundardóttir,Sigríður Maack,Jóhanna Höeg Sigurðardóttir Skoðun
Hver kennir okkur að hugsa? Sigrún Ólafsdóttir,Rannveig Björk Þorkelsdóttir,Ingibjörg Ágústsdóttir Skoðun
Skoðun Umhverfi byggt af umhyggju Helga Guðrún Vilmundardóttir,Sigríður Maack,Jóhanna Höeg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Uppbyggingarsjóður: Oft fyrsta já-ið sem kemur góðum hugmyndum af stað Díana Jóhannsdóttir,Örlygur Hnefill Örlygsson skrifar
Skoðun Áhrif framþróunar í gervigreind á landslag netöryggisveikleika Arnar Freyr Guðmundsson skrifar
Skoðun Það er svo margt gott að gerast í skólunum – Skrifað á alþjóðadegi kennara Dagný Gísladóttir skrifar
Skoðun Hver kennir okkur að hugsa? Sigrún Ólafsdóttir,Rannveig Björk Þorkelsdóttir,Ingibjörg Ágústsdóttir skrifar
Skoðun Hver eru rökin fyrir margföldum áfengissköttum á við nágrannalöndin? Ólafur Stephensen skrifar
Skoðun Hugleiðingar um nútímasamfélag og hvernig það birtist í kennslustofunni Sigrún Fjóla Hilmarsdóttir skrifar
Skoðun Af hverju á fötlun mín að þýða minna frelsi á mínu eigin heimili? Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar
Umhverfi byggt af umhyggju Helga Guðrún Vilmundardóttir,Sigríður Maack,Jóhanna Höeg Sigurðardóttir Skoðun
Hver kennir okkur að hugsa? Sigrún Ólafsdóttir,Rannveig Björk Þorkelsdóttir,Ingibjörg Ágústsdóttir Skoðun