Á­huga­verðir tímar kalla á á­huga­verðan for­seta

Ég er hluti af framboðsherferð á Íslandi sem er að reyna að gera Snæfellsjökul að næsta forseta Íslands. Við erum teymi af umhverfisverndarsinnum, listamönnum, lögfræðingum, vísindamönnum, lögfræðingum og áhugasömum borgurum sem gera sér grein fyrir gríðarlegu mikilvægi þess að leiðtogar okkar setji réttindi náttúrunnar í forgang, sem er megin áhersla framboðsins. Kosningastjóri okkar, Dr. Angela Snæfellsjökuls Rawlings, hefur lánað kennitölu sína til að fylgja skrifræðiskerfi landsins. Angela Snæfellsjökuls starfar sem hluti af jöklakór; þau eru ekki persónulega í framboði til forseta. Þegar þú lest þetta er ekki víst að Snæfellsjökiull hafi tryggt sér allar þær tilnefningar sem þarf til að komast í atkvæðagreiðslu. En rétt eins og varanleg arfleifð Snæfellsjökuls mun barátta okkar fyrir réttindum náttúrunnar halda áfram að standa höllum fæti og vera vonarljós fyrir þá sem lofað var betri framtíð en nú er í boði.

Sem ungur maður sem hefur verið mjög virkur í umhverfisvernd hef ég upplifað stöðuga gremju vegna þess hve stjórnvöld á heimsvísu hafa lítið gert til að bregðast við umhverfiskrísunni. Ég er vanur að vera ekki tekinn alvarlega, og að finna fyrir því að fólk sé bara að þykjast hlusta á hugmyndir mínar og sjónarmið. Stundum fær ég að heyra að hugmyndir mínar séu of róttækar, eða að það að breyta því hvernig við lifum sé útópísk hugmynd. Ég er ekki ósammála því að það sé útópískt, en hvers vegna ættu við ekki að gera okkar besta til að skapa besta mögulega heim fyrir allt og alla - sérstaklega þegar það er nauðsynlegt? Baráttan fyrir nýrri stjórnarskrá sem viðurkennir mikilvægi íslenskrar náttúru hefur nú þegar sýnt að Íslendingar eru ekki hræddir við að þora að láta sig dreyma, og vilja þeirra til að taka afstöðu þegar hagsmunir þeirra og gildi hafa verið sniðgengin aftur og aftur. Og með nýrri, óstöðugri ríkisstjórn sem sýnir engar vísbendingar um að hafa hagsmuni Íslendinga eða náttúrunnar í huga, er þetta einmitt augnablikið til að prófa eitthvað nýtt aftur, eins og framboðið Snæfellsjökul fyrir forseta sýnir.

Eins og við lýstum á blaðamannafundi okkar nýlega þá hvetur forsetaframboð Snæfellsjökuls okkur til samfélagslegrar vitundar og samtals um hugmyndina um Réttindi náttúrunnar, og til þess að stjórnvöld á Íslandi geri það að stefnu sinni að réttindi náttúrunnar verði viðurkennd. Á síðustu fimmtán árum hafa stjórnvöld og samfélög víða um heim skapað lagaleg fordæmi fyrir því að binda réttindi náttúrunnar í lög - lönd eins og Ekvador, Bólivía, Nýja Sjáland, Spánn og Kanada.

Markmiðið er ekki að segja Íslendingum hvað þeir ættu eða ættu ekki gera. Markmiðið er að koma náttúrunni og náttúruvernd aftur inn í umræðuna um í framtíðaráætlanir okkar.

Eins og kom fram á blaðamannafundinum okkar: 

„Snæfellsjökull hefur haft ríkisborgararétt sem íslenskt eldfjall á tímabili sem nemur um það bil 25% af æviskeiði þessarar eyju, og sem jökull í allan þann tíma sem íslensk þjóðarvitund hefur verið til. Snæfellsjökull var þannig ríkisborgari þúsundum árum áður en landnám hófst, áður en Alþingi var stofnað og áður en fyrstuforsetakosningarnar áttu sér stað."

Á tímum þar sem loftslagsbreytingar og aðrar umhverfiskrísur eru á ógnarhraða að breyta heiminum og landslaginu í kringum okkur, hvers vegna ættum ekki að reyna að halda í einhverskonar stöðugleika og skapa heim sem verndar það sem er okkur kærast? Það er mín skoðun að það sé ekki réttlátt að vanrækja öldungana okkar, sérstaklega þá sem hafa verið uppspretta innblásturs (Kristnihald undir Jökli, A Journey to the Center of the Earth, og ótal önnur listaverk) og visku sem hefur mótað íslenskan anda. Þó að Snæfellsjökull tali ekki íslensku, eru áhrifin sem rödd hans hefur haft á Ísland og Íslendinga óneitanleg-rödd sem ég heyrði hátt og skýrt í framboðsheimsókn okkar að jöklinum á dögunum. Ef Snæfellsjökull væri forseti, hvað myndi þér finnast um það að stuðla beint að því að þagga í forsetanum?

Nokkrir alþjóðlegir fjölmiðlar hafa fjallað um herferðina, þar á meðal BBC, Guardian og staðbundna fjölmiðla, til dæmis í Hollandi, Póllandi, Indlandi, Suður-Afríku Frakklandi og Austurríki. Það kemur á óvart að þetta umfjöllunarstig endurspeglast ekki á staðnum, sérstaklega í ljósi þess hversu innifalið og sérstaða þessarar herferðar er. Til dæmis er allt efni okkar á samfélagsmiðlum sett fram á fjórum tungumálum: íslensku, ensku, pólsku og spænsku. Þetta endurspeglar áherslu okkar á fjölbreytileika og inngildingu, sem við sjáum ekki hjá öðrum framboðum. Framboðskapphlaupið hefur færst í aukana undanfarið með ótrúlegum fjölda frambjóðenda, þar á meðal Katrín Jakobsdóttir fyrrverandi forsætisráðherra, stjórnmálafræðingurinn Baldur Þórhallsson, og fyrrverandi borgarstjórinn og grínistinn Jón Gnarr, en að okkar mati býður Snæfellsjökull upp á mjög raunhæfan (jafnvel þó við höfum þurft að bregðast við því að sum taki framboðið ekki alvarlega) og einstakan valkost sem myndi koma með eitthvað nýtt inn í íslensk stjórnmál. Með því að verða næsti forseti and/ or being granted legal personhood by the Icelandic people, myndi jökullinn styrkja rödd þeirra sem mest verða fyrir áhrifum af loftslagshamförunum, og verða innblástur fyrir samstilltar aðgerðir til að vernda plánetuna fyrir framtíðarkynslóðir. Eins og ég lýsti fyrir ofan, snýst framboðið ekki bara um að breyta hlutum og koma nýrri hugsun að, heldur um það að halda í það sem gerir Ísland að Íslandi.

Höfundur er hluti af Snæfellsjökull fyrir forseta.

I am part of a campaign in Iceland that is trying to make Snæfellsjökull the next president of Iceland. We are a team of environmental activists, artists, lawyers, scientists, legal eagles, and concerned citizens recognizing the pressing need for leadership that prioritizes the rights of nature, which is the central point of the campaign. Kosningastjóri okkar Dr. Angela Snæfellsjökuls Rawlings hefur lánað Snæfellsjökli kennitölu sína til að fylgja skrifræðiskerfi landsins okkar. Angela Snæfellsjökuls starfar sem hluti af jöklakór; þau eru ekki persónulega í framboði til forseta. By the time you are reading this, Snæfellsjökiull may not have secured all of the nominations needed to make it to the ballot. But, just like the enduring legacy of Snæfellsjökull, our campaign for the rights of nature will continue to stand tall and as a beacon of hope for those who were promised a better future than what is currently on offer.

As a youth who has been very involved in environmental activism, I have experienced constant frustration with global inaction on environmental issues. I am used to not being taken seriously, or feeling like people were only pretending to listen to my ideas and viewpoints. Occasionally, I hear that my ideas are too radical, or that changing the way we live our lives is utopian. I do not disagree that it is utopian, but why should we not do our best to create the best possible world for everyone and everything--especially when it is necessary? The movement for a new constitution that would recognize the importance of Icelandic nature already showed that Icelanders are not afraid of daring to dream, of their willingness to take a stand when their interests and values have been let down time and time again. And, with a new, unstable government that shows no evidence of having the best interests of Icelanders or nature at heart, this is exactly the moment to try something new again, as represented by Snæfellsjökull fyrir foreseta.

As we noted in our recent press conference: “Forsetaframboð Snæfellsjökuls hvetur okkur til samfélagslegrar vitundar og samtals um hugmyndina um Réttindi náttúrunnar, og hvetur til þess að stjórnvöld á Íslandi geri það að stefnu sinni að réttindi náttúrunnar verði Viðurkennd. Á síðustu fimmtán árum hafa stjórnvöld og samfélög víða um heim skapað lagaleg fordæmi fyrir því að binda réttindi náttúrunnar í lög - lönd eins og Ekvador, Bólivía, Nýja Sjáland, Spánn og Kanada. Forsetaframboð Snæfellsjökuls hvetur okkur til samfélagslegrar vitundar og samtals um hugmyndina um Réttindi náttúrunnar, og hvetur til þess að stjórnvöld á Íslandi geri það að stefnu sinni að réttindi náttúrunnar verði Viðurkennd.”

The point is not to tell Icelanders what they can and cannot do. The point is to bring nature and nature conservation back into our visions and plans for the future. Again, from our press conference:

Snæfellsjökull, hefur haft ríkisborgararétt sem íslenskt eldfjall á tímabili sem nemur um það bil 25% af æviskeiði þessarar eyju, og sem jökull í allan þann tíma sem íslensk þjóðarvitund hefur verið til. Snæfellsjökull var þannig ríkisborgari þúsundum árum áður en landnám hófst, áður en Alþingi var stofnað og áður en fyrstu forsetakosningarnar áttu sér stað.

As climate change and other environmental crises are rapidly changing the world and the landscape around us, why should we not try to maintain some stability and create a world that protects what we hold most near and dear? I, for one, do not believe it is fair to mistreat our elders, especially when they have been a source of inspiration (Kristnihald undir Jökli, A Journey to the Center of the Earth, and countless paintings) and wisdom that defines the Icelandic spirit. Although Snæfellsjökull does not speak Icelandic, the influence it has had on Iceland and Icelanders speaks volumes--a voice I have heard loud and clear during our recent campaign visit. If Snæfellsjökull was president, how would you feel about actively contributing to quieting the voice of your president?

The campaign has been covered by several international media outlets including the BBC, the Guardian, and local media for example in South Africa, India, and Austria. Surprisingly, this level of coverage is not being reflected locally, especially given the inclusivity and uniqueness of this campaign. For example, all of our social media and press content is communicated in four languages: Icelandic, English, Polish, and Spanish. This reflects the diversity and inclusiveness of the campaign that is not represented by other candidates. The Icelandic presidential race has heated up recently with an astonishing number of candidates, including Prime Minister Katrin Jakobsdóttir, Political Scientist Baldur Þórhallsson, and former mayor of Reykjavik/comedian/musician, Jón Gnarr, but we believe that Snæfellsjökull presents a very serious (even if we have had to overcome some Icelanders not taking the campaign seriously) and unique alternative that would bring something very new to Icelandic politics. By becoming the next president and/ or being granted legal personhood by the Icelandic people, the glacier will amplify the voices of those most affected by the climate emergency, and inspire collective action to protect the planet for future generations. As I noted above, the campaign is not only about changing things and bringing in the new, but holding on to what makes Iceland, Iceland.