„Al­var­legra og langvinnara en menn gátu logið að sjálfum sér“

Pétur Hafsteinn Pálsson er framkvæmdastjóri Vísis. Hann var gestur Kristjáns Kristjánssonar í Sprengisandi á Bylgjunni í morgun, þar sem staða fyrirtækja var rædd nú þegar óvissa ríkir um framhald byggðar í Grindavík.

„Við Grindvíkingar erum eiginlega hættir að spyrja hvern annan hvernig við höfum það, það er ekki hægt að lýsa því, segir Pétur.

„En menn eru svona aðeins að átta sig á stöðunni og um leið og það gerist þá ná menn vopnum sínum. Ég sagði einhverntímann að hörðustu naglar gráta alltaf þegar þeir hittast, maður er svona rétt kominn út úr þeim fasa að geta talað við fólk án þess að tárin falli niður kinnarnar.“

Þetta er þyngra en tárum taki.

Sáu fram á vikutöf

Þrátt fyrir að eðlilega sé aðal áhersla á íbúa í bænum og hagi þess, þurfi einnig að huga að fyrirtækjunum.

„Við sögðum strax í upphafi, það var kannski af hroka, að á meðan við sökkvum ekki í sæ, lendum ekki undir hrauni og býr í bænum þá munum við vera áfram. Ekkert af þessu er í hendi, sem lýsir kannski stöðunni,“ segir Pétur. 

Sem dæmi um sveiflurnar í rekstrinum undanfarið, nefnir Pétur dæmi um föstudaginn 12. janúar, fyrir rúmri viku. Starfsemi var að hefjast á ný og verið var að undirbúa komu starfsfólks í frystihúsið.

„Ég er varla kominn heim þegar ég er boðaður á fund á laugardegi, þar sem var búið að skipuleggja brottflutning allra úr Grindavík í þrjár vikur. En við vorum nokkuð ánægðir með þá ráðstöfun, það hefði gert það að verkum að það hefði verið farið nokkuð skipulega yfir bæinn, fyrst þar sem atvinnulífið var og minnstu skemmdirnar eru. Við sáum fram á að þetta yrði vikutöf og við gætum svo komið fyrirtækinu á þann kraft sem þarf að vera.“

Nú svo vöknum við á sunnudegi og það byrjar að gjósa. Það þekkja allir söguna eftir það, og menn eru í hálfgerðu sjokki fram eftir vikunni.

Algjör umbreyting á viðhorfi gagnvart veru í Grindavík

Pétur segir slysin tvö, annarsvegar banaslys á Grindavíkurvegi þar sem hjón létust, og vinnuslys þar sem maður féll í sprungu í bænum, auk eldgossins, hafi haft gífurleg áhrif á íbúa bæjarins. 

„Það verður bara algjör umbreyting á öllu viðhorfi gagnvart veru í Grindavík, og menn hafa áttað sig á því síðustu daga að þetta er alvarlegra og langvinnara en menn gátu logið að sjálfum sér.“

Síðustu daga hafi fyrirtækjaeigendur sett sig í stellingar og teiknað upp viðbrögð til lengri og skemmri tíma.

„Hingað til hefur það verið hægt frá degi til dags að skjótast inn, gera það sem hægt er að gera, bjarga hingað og þangað. En nú þurfa menn að fara setjast yfir hvað ætlum við að gera næstu mánuði á meðan einhver vafi er. Og ef illa fer, hvað geri ég þá, hvar ætlum við að setja okkur niður ef Grindavík er út úr myndinni?“

Þetta er orðin staðan, það er orðinn möguleiki. Menn þurfa þá að meta það, hvers virði það sé að reyna að halda einhverju smá lífi í bænum, einhverju smá ljósi.

Á meðan beðið sé eftir skýrari svörum sé aðeins hægt að gera skammtímaáætlanir. 

„Jarðfræðingar segja að þetta sé biðtími frá einu til tíu ára. Við bíðum ekkert í tíu ár. En þessi stund er komin upp að fyrirtækin þurfi að fara segja fólkinu sínu hvað það er að hugsa. Rétt eins og ríkisstjórn og ríkissjóður þurfa að fara segja fólki hvernig það ætli að bjarga því.“

Ef fyrirtækið eigi að koma sér fyrir annarsstaðar sé það kostnaðarsamt og krefjist mikils undirbúnings.

„Það er fullur vilji, en menn þurfa að að stilla sig saman, stéttarfélög, ríki, stéttarfélög, fyrirtæki, hvað ætlum við að gera? Hvert er milliplanið okkar og hvert er langtímaplanið?“

Hægt er að hlusta á viðtalið í heild sinni hér að ofan. Þar ræðir Pétur meðal annars hugmyndir um sameiningu sveitarfélaganna á Suðurnesjum.