Í bið­röð til að komast til Pól­lands: „Það er eins og það sé heims­endir“

Undirrituð náði sambandi við Ket Rozanovu, sem á íslenska vini, fyrst á föstudagsmorgun. Ket hafði þá verið í bílaröð við landamærin að Póllandi frá því um klukkan fjögur um nóttina. Hún hafði lagt af stað frá heimaborg sinni Chernigov, sem er um 150 km norður af Kænugarði, klukkan tíu kvöldið áður.

Ket er í för með kærasta sínum og þriggja ára dóttur hans en mikil óvissa er um hvort hann komist yfir höfuð yfir til Póllands. Öllum karlmönnum frá 18 til sextugs hefur verið bannað að yfirgefa landið og þeir verið kvaddir í herinn. Þá ríkir mikil óvissa hjá parinu hvort, ef hann fær ekki að fara yfir til Póllands, Ket geti tekið stúlkuna með sér þar sem hún er ekki móðir stúlkunnar. 

Um klukkan fimm síðdegis á föstudag svaraði Ket skilaboðum blaðamanns eftir að hafa ekki verið í sambandi síðan á hádegi. Hún hafði þá verið sofandi, í fyrsta sinn í fjörutíu klukkustundir. Þá voru þau þremenningarnir staddir um fimmtán kílómetra frá landamærum Póllands, í langri bílaröð. Yfirvöld í Póllandi telja að nú hafi rúmlega 100 þúsund Úkraínumenn komið yfir landamærin frá innrás Rússa á aðfaranótt fimmtudags. 

„Núna segir fólk í röðinni að við komumst ekki yfir á morgun, við þurfum að bíða í fjóra daga eftir að komast yfir,“ sagði Ket í samtali við fréttamann á föstudag. 

Í gær, laugardag, heyrðist ekkert frá Ket. Allan daginn virtist hún ekki í netsambandi og nú í morgun bárust fyrstu skilaboðin frá Ket í rúman sólarhring

„Góðan daginn elskuleg, fyrirgefðu að ég svaraði ekki. Ég var ekki í netsambandi,“ baðamanni til mikillar gleði, enda óvissan um afkomu fólksins gríðarleg. 

Þessa stundina er Ket um þrjá kílómetra frá landamærum Póllands. Hún segir íbúa svæðisins hafa verið mjög hjálpsama, þeir hafi opnað heimili sín og gefi flóttafólkinu mat og vistir. 

„Fullt af fólki er að hjálpa okkur. Þau gefa okkur te, kaffi og einhvern mat. Þetta er mjög gott fólk,“ segir Ket. 

„Í morgun heyrði ég þrjár sprengingar. Húsnæði úkraínska hersins var sprengt. Við erum ekki örugg hér.“

Aðspurð segir hún kærasta sinn binda vonir við að komast yfir til Póllands með dóttur sína. Úkraínsk yfirvöld hafi gefið það út að ógiftir karlmenn, sem eigi börn, geti yfirgefið landið. Þau séu samt ekki viss.

„Ég mun auðvitað taka hana ef það er hægt en það er óvíst, ég er ekki mamma hennar og hef engin gögn sem sýna tengsl mín við hana. Við vonum að hann geti farið yfir með dóttur sinni,“ segir Ket. 

„Hún heldur stöðugt utan um krossinn sem hún ber um hálsinn. Það er eins og hún skilji að við þurfum hjálp Guðs. Við erum öll svo þreytt.“

Hún bindur nú vonir um að þau komist yfir til Póllands á morgun. Fleira og fleira fólk í röðinni sé þó farið að yfirgefa bíla sína og ganga til Póllands. 

„Það er fljótlegra en á bíl,“ segir Ket. „Það er eins og sé heimsendir.“