Deila Atla Rafns og Persónuverndar komin á byrjunarreit

Atla Rafni var sem kunnugt er sagt upp störfum í Borgarleikhúsinu og höfðaði mál á hendur Leikfélagi Reykjavíkur. Eftir tveggja ára baráttu fyrir dómi fékk Atli Rafn dæmdar 1,5 milljónir króna í miskabætur vegna uppsagnarinnar.

Atli Rafn stefndi leikfélaginu árið 2019 vegna ólögmætrar uppsagnar hjá Borgarleikhúsinu og ærumeiðinga eftir að hann var sakaður um kynferðislega áreitni. Hann fór fram á alls 13 milljónir í bætur.

Landsréttur taldi að Atli Rafn hefði þurft að stefna ekki aðeins Persónuvernd heldur einnig Leikfélagi Reykjavíkur.

Krafðist aðgangs að upplýsingum í vinnuskjali

Atli Rafn var ósáttur við að fá ekki að vita hvað hann væri sakaður um, sem leiddi til uppsagnar. Kvartaði hann til Persónuverndar vegna synjunar Borgarleikhússins á beiðni hans um upplýsingar um efni og uppruna kvartana gegn honum. 

Þær var að finna í vinnuskjali Kristínar Eysteinsdóttur, þáverandi leikhússtjóra.

Persónuvernd komst að þeirri niðurstöðu að hluteigandi einstaklingar yrðu ekki látnir sæta því að trúnaður sem leikhússtjóri hafði heitið þeim þyrfti að víkja vegna hagsmuna Atla Rafns. Því hefði Kristínu ekki verið skylt að veita honum upplýsingarnar.

Héraðsdómur féllst á málatilbúnað lögmanns Atla

Atli Rafn stefndi Persónuvernd vegna þessa og féll dómur í héraði í júní 2020. Úrskurður Persónuverndar var felldur úr gildi og stofnunin dæmd til að greiða Atla Rafni 950 þúsund krónur í málskostnað.

Landsréttur komst hins vegar að þeirri niðurstöðu í dag að vísa málinu frá héraðsdómi. Bendir það til þess að Landsrétti hafi fundist eitthvað athugavert við stefnuna í málinu. 

Uppfært klukkan 15:52

Í dómi Landsréttar, sem birtur var á vef réttarins klukkan 15:30,  var rakið að ekki færi á milli mála að úrskurður sá sem Atli Rafn krefðist að felldur yrði úr gildi lyti að skyldum Leikfélags Reykjavíkur gagnvart Atla Rafni á grundvelli persónuverndarlaga. Leikfélag Reykjavíkur hefði án nokkurs vafa átt aðild að málinu hjá Persónuvernd.

Í dómaframkvæmd Hæstaréttar hefði því ítrekað verið slegið föstu að þegar krafist væri ógildingar á úrlausn stjórnvalds yrðu þeir sem voru aðilar að stjórnsýslumálinu að eiga aðild að málinu fyrir dómi enda ættu þeir einstaklegra, beinna, verulegra og lögvarinna hagsmuna að gæta.

Krafa um ógildingu úrskurðar Persónuverndar hafi einkum verið rökstudd af hálfu Atla Rafns með því að niðurstaða hans fengi ekki staðist efnislega og Leikfélag Reykjavíkur bæri ríkari skyldur gagnvart Atla Rafni samkvæmt lögum um persónuvernd. Leikfélagið ætti einstaklegra, beinna, verulegra og lögvarinna hagsmuna að gæta af úrlausn þeirrar kröfu.

Í því ljósi og þar sem málið var ekki höfðað gegn Leikfélagi Reykjavíkur komst Landsréttur ekki hjá því að vísa málinu frá héraðsdómi án kröfu.