Jón Viðar segir nýju Abbalögin klén

Vart hefur farið fram hjá aðdáendum hinnar fornfrægu hljómsveitar að þau voru að senda frá sér tvö ný lög og er að vænta nýrrar plötu og hljómleikaferð um heiminn. Fréttastofan sló vitaskuld þessum stórtíðindum úr tónlistarheiminum upp.

Viðtökur hafa almennt verið góðar og má segja að gamlir aðdáendur haldi vart vatni. En það voru fyrstu viðbrögð. Jón Viðar, sem stundum er kallaður gagnrýnandi Íslands vegna á stundum óvæginnar leikhúsgagnrýni sinnar í gegnum tíðina, er hins vegar ekki hrifinn. Hann varð fyrir vonbrigðum.

„Engar melódíur sem halda áfram að syngja fyrir innri eyrum manns, löngu eftir að maður hefur hlustað á þau, eins og svo mörg af gömlu lögunum. Ég sé á youtube að þar er fullt af fólki sem á ekki orð til að lýsa hrifningu sinni af þessum uppvakningum,“ segir Jón Viðar undrandi. Og varpar spurningu út í sýndarveruleikann: „Getur verið að ég sé að missa af einhverju? Eða eru hér í bergmálshellinum einhverjir sammála mér?“

Ofbeldi Abba-kynslóðarinnar

Og það kemur á daginn, óvænt í ljósi mikillar hrifningar sem braust út eftir útkomu nýju laganna tveggja, að ýmsir gefa sig fram sem eru Jóni Viðari sammála. Sigurlaug Halldórsdóttir flugfreyja, eiginkona Pálma Gestssonar leikara sem tók Jón Viðar oft fyrir í Spaugstofunni, segist vera sammála. „Í fyrsta sinn í sögunni.“

Og ýmsir innan tónlistargeirans eru það einnig. Jónas Sen, sem fengist hefur við að gagnrýna klassíska tónlist, er alveg sammmála. „Þetta er ferlegt.“

Og Arndís Björk Ásgeirsdóttir útvarpskona, sem einnig er sérfróð á sviði klassískrar tónlistar, segist sammála: „Agalega leiðinleg lög - og eins og tekin útúr einhverrri formúlu - ekki vel flutt heldur. Þetta er ofbeldi Abba-kynslóðarinnar sem ég tilheyri víst en þoldi aldrei þessa músík,“ og hlær við.

Rokkhólmseinkenni og gott skap Jóns Viðars

Og það er ekki bara klassíski geirinn sem tekur undir með Jóni Viðari. Hann fær óvæntan stuðning úr dauðarokkdeildinni. Flosi Þorgeirsson úr hljómsveitinni Ham, sem einmitt flutti óvænt Abbalag á sínum tíma, talar um rokkhólmseinkenni:

„Sú trú að tónlistarfólk sem einu sinni var á hátindi, hljóti alltaf að vera þar. Sama gerðist þegar Bob Dylan gaf út þrautleiðinlega plötu á síðasta ári. Þetta nýja ABBA kemst ekki í hálfkvisti við þeirra gamla efni. Hér ber ekkert á hinum einstaka gleðihljómi sem virtist fullur vonar en einnig litaður einhverri sorg og nostalgíu. Þetta er tilþrifalítið og innihaldsrýrt.“

Og haldi einhver að afstaða Jóns Viðars grundvallist á eðlislægri neikvæðni skrúfar hann snarlega fyrir allar slíkar vangaveltur með yfirlýsingu: „Tek skýrt fram að ég er mjög hrifinn af gömlu lögunum þeirra. Sum þeirra koma mér alltaf í gott skap!“