Árás á Freyju árás á alla fatlaða foreldra

Inga Björk Margrétar Bjarnadóttir er margreyndur fötlunaraktívisti og er starfsmaður Landssamtaka Þroskahjálpar. Hún er með taugahrörnunarsjúkdóminn SMA og notar hjólastól í daglegu lífi. Inga og sambýliskona hennar eignuðust son fyrir einu og hálfu ári, þannig að hún tekur umræðu um meinta vanhæfni foreldra með fötlun persónulega.

„Þetta er auðvitað bara mjög meiðandi umræða. Það þekkir enginn betur þennan veruleika heldur en fatlaðir foreldrar sjálfir. Ég er með NPA-aðstoð inni á heimilinu hjá mér og sonur minn, sem er eins og hálfs árs gamall, hefur alist upp við að mamma hans þarf aðstoð við ýmsar athafnir daglegs lífs.

Það er ekki ein taug í syni mínum sem efast um það hver sé mamma hans þó að ég þurfi kannski aðstoð við að hræra í pottum, setja í þvottavél og klæða hann í föt. Það er auðvitað ég sem er við stýrið í allri hans umönnun og öllu hans uppeldi,“ sagði Inga í hádegisfréttum Bylgjunnar.

Inga segir að fjölskyldulífið sé yndislegt.

„Við eigum bara ótrúlega gott og náið samband og njótum þess að vera saman. Eins og allir sem eiga börn vita snýst uppeldi um svo miklu, miklu meira heldur en að vera manneskjan sem hrærir í pottinum og klæðir börn í sokka. Það eru allar samverustundirnar, að ærslast saman, að púsla og lesa og uppgötva heiminn, sem auðvitað skiptir mestu máli. Þessi líkamlegi hluti er einn hluti af uppeldi barna og hann er alveg hægt að uppfylla með aðstoð.“

Fatlaðir foreldrar út um allt land

Freyja Haraldsdóttir hefur farið í gegnum sjö ára ferli og þrætt öll dómstig til að fá úr því skorið að hún sé hæf til að taka að sér fósturbarn. Ljóst er að allir þar til bærir sérfræðingar hafa því metið málið þannig.

Að halda öðru fram er að sögn Ingu Bjarkar árás á alla fatlaða foreldra.

„Ég myndi segja að þetta einkennist af miklum fordómum vegna þess að þegar við teljum okkur geta metið getu fatlaðs fólks sem við þekkjum ekki erum við að alhæfa yfir allan hópinn. Það er margt fatlað fólk sem tekur þetta ofboðslega nærri sér.

Við megum ekki gleyma því að í íslensku samfélagi út um allt land eru fatlaðir foreldrar sem eru til dæmis með NPA-aðstoð og annars konar aðstoð, sem eru að sinna sínu foreldrahlutverki með prýði. Öll umræða um meinta vanhæfni Freyju og að hún geti ekki sinnt þessu hlutverki er í raun árás á alla fatlaða foreldra.“

Talin hæfari vegna þess að hún situr upprétt

Umræðan verður að breytast, rétt eins og hefur gerst að nokkru leyti með til dæmis samkynja foreldra, sem voru áður taldir síður hæfir til að ala upp börn en aðrir.

„Ég held að fólk þurfi að átta sig á að það getur ekkert sagt til um hæfni og getu fatlaðs fólk sem það þekkir ekki neitt. Margir telja mig vera hæfari foreldri vegna þess að ég sit upprétt í mínum hjólastól en fólk veit samt ekkert um mína getu og hvað ég get ekki.

Við getum ekki alhæft um hópa út frá því hvaða hópum einstaklingar tilheyra. Fatlað fólk er auðvitað bara mjög fjölbreytt og hefur bara sína færni og getu til að annast börn eins og aðrir.“