Spá því að orkuþörf nái brátt hámarki

Árið 2030 er talið að eftirspurn eftir orku nái hámarki hér á jörð, þegar deilt er niður á mannfjölda. Þetta er spádómur Alþjóðaorkumálaráðsins, sem þessa dagana heldur ársfund sinn í Istanbúl.

„Það er alveg ljóst að við erum að upplifa miklar breytingar sem munu hafa í för með sér að heimurinn verði allt annar en hann hefur verið fyrir orkuiðnaðinn,“ sagði Ged Davis, framkvæmdastjóri hjá Alþjóðaorkumálaráðinu, þegar skýrslan var kynnt. „Til þessa hafa menn talað um olíumagnshámark en nú er þetta að breytast og helstu orkusérfræðingar eru farnir að velta fyrir sér afleiðingunum af hámarkseftirspurn.“

Á ráðstefnunni, sem hófst í gær og stendur fram eftir vikunni, komu saman leiðtogar Rússlands, Tyrklands og fleiri ríkja ásamt framámönnum í orkuiðnaðinum.

Þeir Vladimír Pútín Rússlandsforseti og Recep Tayyip Erdogan, forseti Tyrklands, stefna á víðtækt samstarf ríkjanna tveggja í orkumálum. Meðal annars verði nú lagt allt kapp á að leggja gasleiðslu frá Rússlandi undir Svartahafið og til Tyrklands, en þaðan verði hægt að flytja rússneskt gas til Evrópu.

Þá skýrði Sádi-Arabía frá því að í næsta mánuði sé stefnt að því að fá olíuframleiðsluríki til þess að draga úr framleiðslunni.

Ófullgerð sinfónía eða nútímadjass?

Í skýrslu ráðsins segir að enginn hægðarleikur verði að ná fram því markmiði að hitastig jarðar hækki aðeins um tvær gráður. Til þess þurfi ríki heims að leggja mun meira af mörkum en þau hafa skuldbundið sig til nú þegar.

Orkuþörf mannkyns hefur áratugum saman vaxið jafnt og þétt. Síðan 1970 hefur hún tvöfaldast. Þetta er samt að breytast verulega, samkvæmt sérfræðingum ráðsins.

Þannig má búast við því að eftirspurn eftir raforku muni tvöfaldast til ársins 2060, en þá muni sólar- og vindorkuframleiðsla sjá mannkyninu fyrir 20 til 39 prósentum af orkuþörfinni, í staðinn fyrir aðeins fjórum prósentum eins og nú er.

Í skýrslunni eru dregnar upp þrenns konar myndir af framtíð orkumála, og er þá horft til ársins 2060.

Fyrsta sviðsmyndin er nefnd Nútímadjass, þar sem markaðsöflin ráða ferðinni, nýsköpun er áberandi en allt er frekar óútreiknanlegt.

Önnur sviðsmynd nefnist í skýrslunni Ófullgerð sinfónía og þar er átt við að skynsamleg og sjálfbær hagvaxtarlíkön nái yfirhöndinni þannig að smám saman dragi úr kolefnisnotkun.

Sú þriðja nefnist svo Hart rokk þar sem skoðaðar eru afleiðingar þess að skammtímasjónarmið ráði áfram ferðinni með ósjálfbærum hagvexti. 

Fréttin birtist fyrst í Fréttablaðinu.