Landsliðið í dag er eldra en liðið sem kvaddi Bogdan

Íslenska karlalandsliðið er orðið gamalt, það sást á leik liðsins gegn Svartfellingum í undankeppni EM um helgina og stingur líka í augun þegar meðalaldur hópsins er skoðaður betur.

Gullkynslóðin hefur skilað íslensku þjóðinni fjölmörgum gleðistundum á síðasta áratug en það bólar aftur á móti lítið á kynslóðinni sem á að taka við.

Leiðtogarnir Guðjón Valur Sigurðsson og Snorri Steinn Guðjónsson þurfa enn að draga vagninn yfir erfiðustu hjallana og liðið má ekki mikið við því þegar lykilmenn eins og Alexander Petersson, Arnór Atlason eða Ásgeir Örn Hallgrímsson eru ekki upp á sitt allra besta.

Auðvitað saknaði liðið líka eins manns um helgina. Aron Pálmarsson er öflugasti leikmaður íslenska liðsins í dag og enn á besta aldri (24 ára) en hann hefur hins vegar glímt við meiðsli og er nú búinn að missa af fimm keppnisleikjum liðsins í röð. Flestir geta verið sammála þeirri fullyrðingu að íslenska liðið væri með fullt hús í riðlinum og að fara að keppa á HM í janúar ef Aron hefði spilað.

Staðreyndirnar stinga hins vegar í augun. Meðalaldur íslenska liðsins í tapinu í Svartfjallalandi var 30,8 ár og vegið meðaltal marka liðsins voru heil 33 ár. 22 af 24 mörkum íslenska liðsins í Svartfjallalandi voru skoruð af mönnum sem eru komnir á fertugsaldurinn og fjórir markahæstu leikmenn liðsins eru 33 eða eldri.

Ein allra frægustu kynslóðaskiptin í sögu íslenska handboltalandsliðsins voru eftir HM í Tékkóslóvakíu 1990 en það var síðasta mót liðsins undir stjórn Pólverjans Bogdans Kowalczyk.

Þarna kvöddu goðsagnir eins og Alfreð Gíslason, Einar Þorvarðarson, Guðmundur Guðmundsson og Þorgils Óttar Matthiesen. Kristján Arason og Sigurður Valur Sveinsson töldu sig líka vera komna á endastöð en voru síðan „plataðir“ aftur af stað.

Íslenska landsliðið hafði tvisvar náð sjötta sæti á stórmóti og unnið B-keppnina. Í liðinu voru yngri menn eins og Geir Sveinsson, Júlíus Jónasson, Bjarki Sigurðsson, Valdimar Grímsson og Guðmundur Hrafnkelsson sem höfðu þegar öðlast reynslu og fóru fyrir liðinu á næstu árum á eftir.

Staðreyndin er hins vegar sú að liðið sem tapaði í Bar um helgina er miklu eldra en liðið sem kvaddi Bogdan í mars 1990. Það munar meira en þremur árum á meðalaldri þessara liða – sjá fyrir ofan.

Íslenska þjóðin getur verið þakklát fyrir að Guðjón Valur Sigurðsson, Snorri Steinn Guðjónsson, Alexander Petersson og fleiri eru enn tilbúnir að fórna sér fyrir landsliðið og hjálpa liðinu að brúa kynslóðabilið.

Það að enginn yngri en 27 ára skyldi skora í leiknum gegn Svartfjallalandi bendir hins vegar til þess að það gæti verið langt í næstu „alvöru“ kynslóð í íslenska handboltalandsliðinu.