Hugsanlega besta mynd Baltasars Bergsteinn Sigurðsson skrifar 22. október 2010 09:00 Dermot Mulroney skilar sínu með ágætum, sjálfsagt betur en margir af hans þekktari kollegum hefðu gert. Kvikmyndir **** Inhale Leikstjóri: Baltasar Kormákur Aðalhlutverk: Dermot Mulroney, Diane Kruger, Mia Stallard, Vincent Perez, Jordi Mollà og Sam Shepard. Feigðarflan í Mexíkó Líffærabrask er með óhugnanlegri fylgifiskum nútíma læknavísinda. Kvikmyndagerðarmenn vestan hafs hafa vissulega velt fyrir sér siðferðilegum álitamálum í sambandi við líffæragjafir, oftar en ekki í vísindaskáldskap á borð við The Island og í hinni væntanlegu Never Let Me Go, þar sem klón eru ræktuð til líffæragjafar. Kvikmynd Baltasars Kormáks, Inhale, er hins vegar rækileg áminning um að það þarf ekki að skyggnast inn í framtíðina til að finna hrollvekjandi sögur af því hvernig líffæri ganga kaupum og sölum á svörtum markaði. Hér segir frá bandarískum hjónum, saksóknara og frú, sem sjá fram á að missa dóttur sína af völdum lungnasjúkdóms nema hún fái lungnaígræðslu. Heilsu dótturinnar fer sífellt hrakandi og líkurnar á líffæragjöf minnka sífellt. Þegar öll von virðist úti er þeim bent á annan möguleika: að fara suður til Mexíkó, þar sem líffæri séu föl í undirheimunum fyrir rétt verð. Faðirinn heldur því upp á von og óvon inn í skuggaheima Juarez í Mexíkó og kemst fljótt að raun um að það á eftir að kosta talsvert meira en peninga að bjarga lífi dóttur hans. Inhale er sjötta kvikmyndin sem Baltasar leikstýrir, þar af sú önnur sem er á ensku. Skemmst er frá því að segja að Inhale er talsvert betur lukkuð en hin brokkgenga A Little Trip to Heaven og tvímælalaust með því besta sem Baltasar Kormákur hefur gert á hvíta tjaldinu. Fyrst ber að nefna stórgott handrit þeirra Walters Doty og Johns Claflin. Persónurnar og sagan eru sannfærandi, framvindan er fumlaus og spennandi og liggur um óvæntar krókaleiðir og refilstigu Juarez þar sem venjulegu fólki er stillt upp á siðferðislegum krossgötum. Baltasar kemur þessu vel til skila, með góðu liðsinni Óttars Guðnasonar myndatökumanns og Elísabetar Ronaldsdóttur klippara. Leikhópurinn er traustur. Mest mæðir á Dermot Mulroney í hlutverki föðurins, sem er jafnframt fulltrúi lagabókstafsins og glímir við meiri togstreitu en eiginkona hans, sem móðurástin rekur fyrst og fremst áfram. Mulroney er sæmilega farsæll leikari (sérlega eftirminnilegur sem verðandi tengdasonur Jacks Nicholson í About Schmidt) og skilar sínu með ágætum, sjálfsagt betur en margir af hans þekktari kollegum hefðu gert. Diane Kruger er sömuleiðis fín í hlutverki móðurinnar, hinn svipsterki Jordi Mollà er eftirminnilegur skúrkur og gamla brýnið Sam Shepard er traustur að vanda. Útkoman verður þrælmögnuð spennumynd, sem bregður ljósi á vægðarlausan heim misskiptingar og skorts og spyr áleitinna siðferðisspurninga - meira en flestar kvikmyndir af þessari tegund gera nú til dags. Niðurstaða: Mjög vel heppnuð spennumynd sem spyr áleitinna siðferðisspurninga. Hugsanlega besta mynd Baltasars hingað til. Bíó og sjónvarp Menning Mest lesið Fékk „karlrembu, transfóbíu og rasisma“ í flasið á skurðstofunni Lífið Höfðu loks efni á uppsetningu eftir íbúðarkaupin Lífið „Með rauf á rassi ef mér verður brátt í brók“ Tíska og hönnun Í krabbameinsmeðferð og fæðingarorlofi á sama tíma Lífið Ellefu milljónir fyrir óskrifaða óperu Menning Óbilandi trú á eigin ágæti Gagnrýni Catherine O'Hara er látin Lífið Fréttatía vikunnar: Handboltinn, SA og tvífarar Lífið Fólk velji einföldustu leiðina og útiloki foreldra sína Lífið Kossaflens hjá Degi og Ásu í króatískri sigurvímu Lífið Fleiri fréttir Óbilandi trú á eigin ágæti Er Ormstunga djarfasta sýning ársins? Rasistar í sumarbústað Atvinnulaus aumingi trompar dauðakölt Gagnrýni ársins 2025: Jólahelvíti, ómerkilegir þættir og vonbrigði á stóra sviðinu Við þurfum að ræða Sydney Sweeney Sjá meira
Kvikmyndir **** Inhale Leikstjóri: Baltasar Kormákur Aðalhlutverk: Dermot Mulroney, Diane Kruger, Mia Stallard, Vincent Perez, Jordi Mollà og Sam Shepard. Feigðarflan í Mexíkó Líffærabrask er með óhugnanlegri fylgifiskum nútíma læknavísinda. Kvikmyndagerðarmenn vestan hafs hafa vissulega velt fyrir sér siðferðilegum álitamálum í sambandi við líffæragjafir, oftar en ekki í vísindaskáldskap á borð við The Island og í hinni væntanlegu Never Let Me Go, þar sem klón eru ræktuð til líffæragjafar. Kvikmynd Baltasars Kormáks, Inhale, er hins vegar rækileg áminning um að það þarf ekki að skyggnast inn í framtíðina til að finna hrollvekjandi sögur af því hvernig líffæri ganga kaupum og sölum á svörtum markaði. Hér segir frá bandarískum hjónum, saksóknara og frú, sem sjá fram á að missa dóttur sína af völdum lungnasjúkdóms nema hún fái lungnaígræðslu. Heilsu dótturinnar fer sífellt hrakandi og líkurnar á líffæragjöf minnka sífellt. Þegar öll von virðist úti er þeim bent á annan möguleika: að fara suður til Mexíkó, þar sem líffæri séu föl í undirheimunum fyrir rétt verð. Faðirinn heldur því upp á von og óvon inn í skuggaheima Juarez í Mexíkó og kemst fljótt að raun um að það á eftir að kosta talsvert meira en peninga að bjarga lífi dóttur hans. Inhale er sjötta kvikmyndin sem Baltasar leikstýrir, þar af sú önnur sem er á ensku. Skemmst er frá því að segja að Inhale er talsvert betur lukkuð en hin brokkgenga A Little Trip to Heaven og tvímælalaust með því besta sem Baltasar Kormákur hefur gert á hvíta tjaldinu. Fyrst ber að nefna stórgott handrit þeirra Walters Doty og Johns Claflin. Persónurnar og sagan eru sannfærandi, framvindan er fumlaus og spennandi og liggur um óvæntar krókaleiðir og refilstigu Juarez þar sem venjulegu fólki er stillt upp á siðferðislegum krossgötum. Baltasar kemur þessu vel til skila, með góðu liðsinni Óttars Guðnasonar myndatökumanns og Elísabetar Ronaldsdóttur klippara. Leikhópurinn er traustur. Mest mæðir á Dermot Mulroney í hlutverki föðurins, sem er jafnframt fulltrúi lagabókstafsins og glímir við meiri togstreitu en eiginkona hans, sem móðurástin rekur fyrst og fremst áfram. Mulroney er sæmilega farsæll leikari (sérlega eftirminnilegur sem verðandi tengdasonur Jacks Nicholson í About Schmidt) og skilar sínu með ágætum, sjálfsagt betur en margir af hans þekktari kollegum hefðu gert. Diane Kruger er sömuleiðis fín í hlutverki móðurinnar, hinn svipsterki Jordi Mollà er eftirminnilegur skúrkur og gamla brýnið Sam Shepard er traustur að vanda. Útkoman verður þrælmögnuð spennumynd, sem bregður ljósi á vægðarlausan heim misskiptingar og skorts og spyr áleitinna siðferðisspurninga - meira en flestar kvikmyndir af þessari tegund gera nú til dags. Niðurstaða: Mjög vel heppnuð spennumynd sem spyr áleitinna siðferðisspurninga. Hugsanlega besta mynd Baltasars hingað til.
Bíó og sjónvarp Menning Mest lesið Fékk „karlrembu, transfóbíu og rasisma“ í flasið á skurðstofunni Lífið Höfðu loks efni á uppsetningu eftir íbúðarkaupin Lífið „Með rauf á rassi ef mér verður brátt í brók“ Tíska og hönnun Í krabbameinsmeðferð og fæðingarorlofi á sama tíma Lífið Ellefu milljónir fyrir óskrifaða óperu Menning Óbilandi trú á eigin ágæti Gagnrýni Catherine O'Hara er látin Lífið Fréttatía vikunnar: Handboltinn, SA og tvífarar Lífið Fólk velji einföldustu leiðina og útiloki foreldra sína Lífið Kossaflens hjá Degi og Ásu í króatískri sigurvímu Lífið Fleiri fréttir Óbilandi trú á eigin ágæti Er Ormstunga djarfasta sýning ársins? Rasistar í sumarbústað Atvinnulaus aumingi trompar dauðakölt Gagnrýni ársins 2025: Jólahelvíti, ómerkilegir þættir og vonbrigði á stóra sviðinu Við þurfum að ræða Sydney Sweeney Sjá meira