Sláttumaðurinn slyngi Þórhildur Elín Elínardóttir skrifar 27. júlí 2009 00:01 Eftir margra daga dásamlega reykvíska sólarblíðu með unaðslegum lautartúrum, sundferðum og strandlífi hvarflaði loks að mér að gera eitthvað gagnlegt. Til dæmis að sinna vanræktri garðholunni aggalítið. Planta og reyta en einkum þó að kaupa nýja sláttuvél. Eins og mér finnst oft gaman að stússast, atast og græja hitt og þetta innifelur vinnugleðin ekkert sem viðkemur vélum af neinu tagi. Maskínur eiga bara að hafa þrjár stillingar: Kveikja - nota - slökkva. Af furðulegum ástæðum var sláttuvélin hins vegar afgreidd í bútum í kassa og til skemmtunar fylgdi hnausþykkur leiðbeiningabæklingur á fjórtán tungumálum. Skoðun hans kallaði á fullkomna einbeitingu við eldhúsborðið. Ekki fyrr hafði það hvarflað að mér hversu flókið og hættulegt getur verið að slá blettinn, eftir lesturinn bogað svitinn af enninu af ótta við allt það sem úrskeiðis getur farið. Sakleysisleg garðsláttuvél er þegar grannt er skoðað sannkölluð vítisvél. Mikilvægt er að vera í öryggisskóm og fullklæddur frá toppi til táar, annars heggur hún af bæði tær og fingur. Bensín og smurolíu skal meðhöndla af sömu varúð og virka kjarnaodda, ellegar springur allt í loft upp. Alls ekki má gangsetja mótorinn í viðurvist barna eður dýra annars eru dagar þeirra taldir. Eftir heilt kvöld með leiðbeiningunum fór annað í að púsla kvikindinu úr kassanum saman. Á þriðja degi las ég Spámanninn til að öðlast æðruleysi og hugarró áður en ég fór til að kaupa smurolíu af engu öðru en hárréttum styrkleika. Sama kvöld taldi ég hlutverki mínu lokið og þvingaði bóndann heim úr vinnunni til að klára málið, því eitthvað hlaut jú fjandakornið að vera karlmannsverk. Þegar blessuð sláttuvélin byrjaði að mala hríslaðist um mig gleðistraumur og ég trítlaði inn til að leggjast á leti. Tilhugsunin um bók og súkkulaði hafði þó varla kviknað þegar sláttumaðurinn slyngi geystist æpandi framúr mér og dró á eftir sér bólginn handlegg. Af aðdáunarverðri nákvæmni hafði honum tekist að stíma beint á samyrkjubú holugeitunga sem verða þá sjálfkrafa mjög fúlir. Við eiturstungu er gott að leggja sykurmola en hvernig skal innheimta splunkunýja sláttuvél sem fokreiðir geitungar hafa tekið í gíslingu? Á það var ekki minnst í bæklingnum. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Þórhildur Elín Elínardóttir Mest lesið Ef þetta er ekki þrælahald – hvað er það þá? Ágústa Árnadóttir Skoðun Ung hjón á Íslandi eru að kafna – kerfið er að drepa framtíð þeirra Sigurður Sigurðsson Skoðun Getur hver sem er boðið sig fram til sveitarstjórna? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir Skoðun Borgarlínan verður kosningamálið í vor Þórir Garðarsson Skoðun Sleggjunni beitt – gegn almenningi Þorsteinn Sæmundsson Skoðun Að loka á foreldri er ekki einfaldasta leiðin Sahara Rós Blandon Skoðun Maðurinn sem ég kynntist í löggunni Þuríður B. Ægisdóttir Skoðun Nýi Landspítalinn: klúður sem enginn þorir lengur að ræða Sigurður Sigurðsson Skoðun Vissulega miklu meira en tollabandalag Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Fjölskyldueinelti, skömmin og Beckham-fjölskyldan Sigríður Svanborgardóttir Skoðun
Eftir margra daga dásamlega reykvíska sólarblíðu með unaðslegum lautartúrum, sundferðum og strandlífi hvarflaði loks að mér að gera eitthvað gagnlegt. Til dæmis að sinna vanræktri garðholunni aggalítið. Planta og reyta en einkum þó að kaupa nýja sláttuvél. Eins og mér finnst oft gaman að stússast, atast og græja hitt og þetta innifelur vinnugleðin ekkert sem viðkemur vélum af neinu tagi. Maskínur eiga bara að hafa þrjár stillingar: Kveikja - nota - slökkva. Af furðulegum ástæðum var sláttuvélin hins vegar afgreidd í bútum í kassa og til skemmtunar fylgdi hnausþykkur leiðbeiningabæklingur á fjórtán tungumálum. Skoðun hans kallaði á fullkomna einbeitingu við eldhúsborðið. Ekki fyrr hafði það hvarflað að mér hversu flókið og hættulegt getur verið að slá blettinn, eftir lesturinn bogað svitinn af enninu af ótta við allt það sem úrskeiðis getur farið. Sakleysisleg garðsláttuvél er þegar grannt er skoðað sannkölluð vítisvél. Mikilvægt er að vera í öryggisskóm og fullklæddur frá toppi til táar, annars heggur hún af bæði tær og fingur. Bensín og smurolíu skal meðhöndla af sömu varúð og virka kjarnaodda, ellegar springur allt í loft upp. Alls ekki má gangsetja mótorinn í viðurvist barna eður dýra annars eru dagar þeirra taldir. Eftir heilt kvöld með leiðbeiningunum fór annað í að púsla kvikindinu úr kassanum saman. Á þriðja degi las ég Spámanninn til að öðlast æðruleysi og hugarró áður en ég fór til að kaupa smurolíu af engu öðru en hárréttum styrkleika. Sama kvöld taldi ég hlutverki mínu lokið og þvingaði bóndann heim úr vinnunni til að klára málið, því eitthvað hlaut jú fjandakornið að vera karlmannsverk. Þegar blessuð sláttuvélin byrjaði að mala hríslaðist um mig gleðistraumur og ég trítlaði inn til að leggjast á leti. Tilhugsunin um bók og súkkulaði hafði þó varla kviknað þegar sláttumaðurinn slyngi geystist æpandi framúr mér og dró á eftir sér bólginn handlegg. Af aðdáunarverðri nákvæmni hafði honum tekist að stíma beint á samyrkjubú holugeitunga sem verða þá sjálfkrafa mjög fúlir. Við eiturstungu er gott að leggja sykurmola en hvernig skal innheimta splunkunýja sláttuvél sem fokreiðir geitungar hafa tekið í gíslingu? Á það var ekki minnst í bæklingnum.