Með strætó í sumarfrí Þórhildur Elín Elínardóttir skrifar 17. nóvember 2008 06:00 Hversvegna eru ekki jólin sérhvern dag, sérhvert andartak, eins og fallegt lag?" söng Björgvin Halldórsson svo eftirminnilega um árið og svaraði eigin spurningu í næstu andrá: „Þá yrðu jólin bara hversdagsleg og sljó, engin hátíðarblær, enginn friður og ró". En þegar farið er að styttast í undirbúning umræddra jóla finnst mér allt orðið eitthvað tuskulegt, ég er strax í upphafi kreppu komin með kreppuþreytu. Einmitt núna er hún hætt að vera æsandi, hneykslanleg eða jafnvel fyndin, heldur orðin hundleiðinleg, hversdagsleg og sljó. Aldrei fyrr hefur verið jafn áríðandi að gleðjast í hinu víðfræga núi, stundinni sem er akkúrat núna. Anda inn, anda út. Sem er frekar snúið þegar hver hörmungin rekur aðra með sífelldum ógnunum um framtíðina. Eftir að hafa séð í anda kerti og spil um jólin og súrsaða bringukolla til hátíðarbrigða er ég hreint ekkert í núinu, heldur strax búin að afgreiða desember og farin að plana næsta sumar. Ímynda mér að fæstir þeirra sem yfirhöfuð verði svo heppnir að eiga rétt á sumarfríi muni eiga skotsilfur til að ferðast svona fimmtán kílómetra að heiman. Rándýrar utanlandsferðir verða bara til í minningunni sem börnum verður sagt frá í staðinn fyrir ævintýri á kvöldin. Frekar en að leggjast í sorg og sút er hægt að sýna forsjálni og leggja drög að spennandi sumarleyfisferð fjölskyldunnar sem kostar bara strætómiða. Um nokkra hríð hefur verið prýðilegt sparnaðarráð að skipta á heimili í sumarfríinu við fólk einhvers staðar í Frakklandi eða á Ítalíu. Þá ágætu uppskrift getum við Íslendingar nú aðlagað þeirri sorglegu staðreynd að ferðasjóðurinn hefur með öðru verið gerður upptækur. Við einfaldlega skiptum á heimilum við fjölskyldur í öðru bæjarfélagi, helst ekki of langt í burtu. Þannig getur reykvísk fjölskylda skipt um hús við aðra í Hafnarfirði eða jafnvel Keflavík ef ætlunin er að hafa þetta mjög flott. Sumarfrí í Hafnarfirði hefur ýmsa kosti. Til dæmis litla tungumálaerfiðleika og stutt í ágæta sundlaug. Þeir sem hingað til hafa notið þess að þræða framandi útimarkaði og allskyns gúrmebúðir í fjarlægum útlöndum geta vappað glaðir í Fjarðarkaupum sem eru svo dáindis ólík Melabúðinni. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Þórhildur Elín Elínardóttir Mest lesið Ef þetta er ekki þrælahald – hvað er það þá? Ágústa Árnadóttir Skoðun Ung hjón á Íslandi eru að kafna – kerfið er að drepa framtíð þeirra Sigurður Sigurðsson Skoðun Getur hver sem er boðið sig fram til sveitarstjórna? Lovísa Oktovía Eyvindsdóttir Skoðun Borgarlínan verður kosningamálið í vor Þórir Garðarsson Skoðun Sleggjunni beitt – gegn almenningi Þorsteinn Sæmundsson Skoðun Að loka á foreldri er ekki einfaldasta leiðin Sahara Rós Blandon Skoðun Maðurinn sem ég kynntist í löggunni Þuríður B. Ægisdóttir Skoðun Nýi Landspítalinn: klúður sem enginn þorir lengur að ræða Sigurður Sigurðsson Skoðun Vissulega miklu meira en tollabandalag Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Fjölskyldueinelti, skömmin og Beckham-fjölskyldan Sigríður Svanborgardóttir Skoðun
Hversvegna eru ekki jólin sérhvern dag, sérhvert andartak, eins og fallegt lag?" söng Björgvin Halldórsson svo eftirminnilega um árið og svaraði eigin spurningu í næstu andrá: „Þá yrðu jólin bara hversdagsleg og sljó, engin hátíðarblær, enginn friður og ró". En þegar farið er að styttast í undirbúning umræddra jóla finnst mér allt orðið eitthvað tuskulegt, ég er strax í upphafi kreppu komin með kreppuþreytu. Einmitt núna er hún hætt að vera æsandi, hneykslanleg eða jafnvel fyndin, heldur orðin hundleiðinleg, hversdagsleg og sljó. Aldrei fyrr hefur verið jafn áríðandi að gleðjast í hinu víðfræga núi, stundinni sem er akkúrat núna. Anda inn, anda út. Sem er frekar snúið þegar hver hörmungin rekur aðra með sífelldum ógnunum um framtíðina. Eftir að hafa séð í anda kerti og spil um jólin og súrsaða bringukolla til hátíðarbrigða er ég hreint ekkert í núinu, heldur strax búin að afgreiða desember og farin að plana næsta sumar. Ímynda mér að fæstir þeirra sem yfirhöfuð verði svo heppnir að eiga rétt á sumarfríi muni eiga skotsilfur til að ferðast svona fimmtán kílómetra að heiman. Rándýrar utanlandsferðir verða bara til í minningunni sem börnum verður sagt frá í staðinn fyrir ævintýri á kvöldin. Frekar en að leggjast í sorg og sút er hægt að sýna forsjálni og leggja drög að spennandi sumarleyfisferð fjölskyldunnar sem kostar bara strætómiða. Um nokkra hríð hefur verið prýðilegt sparnaðarráð að skipta á heimili í sumarfríinu við fólk einhvers staðar í Frakklandi eða á Ítalíu. Þá ágætu uppskrift getum við Íslendingar nú aðlagað þeirri sorglegu staðreynd að ferðasjóðurinn hefur með öðru verið gerður upptækur. Við einfaldlega skiptum á heimilum við fjölskyldur í öðru bæjarfélagi, helst ekki of langt í burtu. Þannig getur reykvísk fjölskylda skipt um hús við aðra í Hafnarfirði eða jafnvel Keflavík ef ætlunin er að hafa þetta mjög flott. Sumarfrí í Hafnarfirði hefur ýmsa kosti. Til dæmis litla tungumálaerfiðleika og stutt í ágæta sundlaug. Þeir sem hingað til hafa notið þess að þræða framandi útimarkaði og allskyns gúrmebúðir í fjarlægum útlöndum geta vappað glaðir í Fjarðarkaupum sem eru svo dáindis ólík Melabúðinni.