Viðskipti innlent

Hvað spara börnin mín á því að sleppa bíla­kaupum?

Björn Berg Gunnarsson skrifar
Björn Berg Gunnarsson svarar lesendum Vísis aðra hverja viku. Hægt er að senda honum spurningu í spurningaforminu hér fyrir neðan.
Björn Berg Gunnarsson svarar lesendum Vísis aðra hverja viku. Hægt er að senda honum spurningu í spurningaforminu hér fyrir neðan. Vísir/Vilhelm

44 ára kona spyr: Sæll Björn. Ég er móðir ungra háskólanema. Getur þú reiknað fyrir þau hvað þau myndu spara á ári við það að kaupa ekki og reka ekki bíl? Jafnvel tekið dæmi um hve mörgum árum það gæti seinkað því að þau ættu fyrir útborgun í íbúð?

Það getur verið þægilegt að leita í smiðju Félags íslenskra bifreiðaeigenda (FÍB). Þar má nálgast áætlanir um rekstrarkostnað bifreiða og er sú nýjasta frá liðnu ári. Þar er hvorki gert ráð fyrir kílómetragjaldi, breyttu eldsneytisverði eða tímabundinni lækkun virðisaukaskatts, en ég tel samantekt þeirra þó gefa okkur nokkuð góða mynd af heildarkostnaði.

Bílar eru dýrir

Sambandið leggur fram sex ólík dæmi. Við skulum hér miða við það ódýrasta, en þar er litið á 3,9 milljóna króna bensínbíl, sem ekinn er 15.000 km. á ári. Heildarkostnaður er þá áætlaður um 1,6 milljónir króna ár hvert og það heggur að sjálfsögðu í möguleika þeirra á að safna sér fyrir íbúð, enda falla peningar almennt ekki af trjánum þegar við stundum háskólanám.

Sparnaðurinn er mikill

Í stað bíls gætu þau nýtt aðra fararmáta. Þar sem ég hef ekki upplýsingar um hve langt er fyrir þau í skóla og tómstundir þarf ég að geta í eyðurnar og við skulum reikna með að þau geti tekið strætó, en nýti sömuleiðis Hopp-hjól og einstaka leigubíl ef þörf er á.

  • Árskort í Strætó kostar nemendur 58.000 kr.
  • Hopp-hjól í 10 mínútur, tvisvar í viku, kostar sömuleiðis um 58.000 kr. á ári
  • Leigubílaferð einu sinni í mánuði gæti kostað um 84.000 kr. á ári

Saman gerir þetta 200.000 kr. Það væri því átta sinnum dýrara að eiga bíl en með þessu væru þau að spara um 1,4 milljónir króna á ári!

Hverju myndi þetta muna?

Gerum nú ráð fyrir að sparnaðurinn sé lagður fyrir í mánuði hverjum og beri 6% ávöxtun.

Eins og sjá má er um verulegar fjárhæðir að ræða og draumurinn um að eiga fyrir útborgun í íbúð sannarlega innan seilingar. Til viðbótar við þessar fjárhæðir mætti bæta uppsöfnuðum og skattfrjálsum viðbótarlífeyrissparnaði og því sem lagt hefði verið fyrir ef ákveðið væri að festa kaup á bíl.

Ef markmiðið er að safna fyrir 15% útborgun í 65 milljóna króna íbúð ætti samgöngusparnaðurinn í okkar dæmi að duga, einn og sér, til þess að festa megi kaup á íbúðinni á innan við 6 árum. Þetta tæki innan við 4 ár ef spara á fyrir 10% útborgun í 60 milljóna króna íbúð.

Þar sem ég veit ekki hvert fjárhagslegt svigrúm þeirra er get ég ekki boðið þessar tvær sviðsmyndir saman og hversu mikið íbúðakaupin frestast vegna bílakaupa, en þarna munar væntanlega fjölmörgum árum.

Bílar geta að sjálfsögðu verið þægilegt og jafnvel nauðsynlegt tól til að koma okkur á milli staða. En þeir eru almennt afleit fjárfesting og rándýrir í rekstri. Enn verri eru þeir ef tekið er lán fyrir kaupunum og því skaltu reyna hvað þú getur að passa upp á að engin bílalán séu tekin, kjósi þau að kaupa sér bíl.


Tengdar fréttir

Hvar liggur jafn­vægið í eyðslu og sparnaði?

30 ára karl spyr: Hvernig finnur maður betur jafnvægið á milli eyðslu og sparnaðar? Ég hef haldið ítarlegt bókhald um öll föst útgjöld í excel og alla neyslu síðan ég keypti mína fyrstu íbúð 24 ára. Ég er almennt duglegur að spara og borga reglulega aukalega á lánið mitt. Hinsvegar á ég stundum erfitt með að „spreða“. Ég hugsa oft „ég ætti nú frekar að setja peninginn á lánið en að kaupa X“. Er þetta óhjákvæmileg afleiðing fjármálalæsis? Góð ráð þegin til að nota peninginn stundum í eitthvað gaman og „heimskulegt“.






Fleiri fréttir

Sjá meira


×