Á endanum er þetta þess virði Tómas Þór Þórðarson skrifar 26. október 2017 07:00 Kosningabarátta um sæti á Alþingi er fín á fjögurra ára fresti en að fá þetta í andlitið tvö ár í röð er alltof mikið. Þessi stutta kosningabarátta er flesta að drepa enda hefur hún að miklu leyti bara snúist um skítkast og hvað þessi gerði, eða öllu heldur gerði ekki, síðast þegar að hann fékk að ráða. Nú síðast var Sigríður Á. Andersen bara í fyrradag að fá spurningu í beinni útsendingu um síðustu stjórnarslit eins og við séum ekki komin yfir það. Segið mér hvað er næst; við hverju má ég ég búast af þeim sem ætla að stýra landinu og með hverjum eruð þið tilbúin að vinna. Íslenska kosningabaráttan varð aðeins skemmtilegri í fyrra þegar flokkarnir fóru að nota samfélagsmiðla meira og sumir gerðu það stórvel. Kosningaherferðir sumra hafa verið tær snilld eins og hjá Vinstri grænum að fela alla nema Kötu Jak tvö ár í röð. Og af hverju ekki? Kata er geggjuð og fylgið eykst og eykst. Að þessu sinni hefur nafnlausum lúðum tekist að eyðileggja samfélagsmiðlapælinguna og aðallega netupplifunina með því að troða inn heimskulegum áróðursmyndböndum á Youtube og fleiri staði. Ég veit ekki alveg hvort fólk sem gerir svona áttar sig á hvað sumir taka Youtube-rúntinn sinn alvarlega og hafa engan húmor fyrir svona leiðindum. Kvöldið sem gerir þetta allt þess virði er kosninganóttin. Þetta kvöld er ljósárum á undan Eurovision í mínum bókum. Eftir mikla vinnu starfsmanna flokkanna og stjórnmálamannanna geta þeir lítið annað gert en skellt í einn tvöfaldan og beðið eftir því að heyra Ólaf Þ. Harðarson útskýra fyrir þeim tölurnar. Vitaskuld í „sögulegu samhengi“. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Birtist í Fréttablaðinu Kosningar 2017 Tómas Þór Þórðarson Mest lesið Vindmyllufyrirtæki í áskrift hjá íslenskum almenningi Linda Jónsdóttir Skoðun Metnaðarfull markmið og stórir sigrar Halla Helgadóttir Skoðun Börn, foreldrar og skólar í vanda: Hvernig eigum við að nálgast verkefnið? Margrét Sigmarsdóttir,Bergljót Gyða Guðmundsdóttir,Arndís Þorsteinsdóttir,Edda Vikar Guðmundsdóttir Skoðun Er sjálfbærni bara fyrir raungreinafólk? Saga Helgason Skoðun Skipta ekki öll börn jafn miklu máli? Greiðslur Reykjavíkurborgar fyrir nám barna utan sveitarfélags Hrönn Stefánsdóttir Skoðun Hvers virði er vara ef hún er ekki seld? Jón Jósafat Björnsson Skoðun Kynlíf veldur einhverfu: Opið bréf til Háskóla Íslands og fjölmiðla Guðlaug Svala Kristjánsdóttir,Margrét Oddný Leópoldsdóttir Skoðun Icelandic Learning is a Gendered Health Issue Logan Lee Sigurðsson Skoðun Mannúð og hugrekki - gegn stríðsglæpum og þjóðarmorði Ólafur Ingólfsson Skoðun Sjö mýtur um loftslagsbreytingar Kristinn Már Hilmarsson,Elva Rakel Jónsdóttir Skoðun
Kosningabarátta um sæti á Alþingi er fín á fjögurra ára fresti en að fá þetta í andlitið tvö ár í röð er alltof mikið. Þessi stutta kosningabarátta er flesta að drepa enda hefur hún að miklu leyti bara snúist um skítkast og hvað þessi gerði, eða öllu heldur gerði ekki, síðast þegar að hann fékk að ráða. Nú síðast var Sigríður Á. Andersen bara í fyrradag að fá spurningu í beinni útsendingu um síðustu stjórnarslit eins og við séum ekki komin yfir það. Segið mér hvað er næst; við hverju má ég ég búast af þeim sem ætla að stýra landinu og með hverjum eruð þið tilbúin að vinna. Íslenska kosningabaráttan varð aðeins skemmtilegri í fyrra þegar flokkarnir fóru að nota samfélagsmiðla meira og sumir gerðu það stórvel. Kosningaherferðir sumra hafa verið tær snilld eins og hjá Vinstri grænum að fela alla nema Kötu Jak tvö ár í röð. Og af hverju ekki? Kata er geggjuð og fylgið eykst og eykst. Að þessu sinni hefur nafnlausum lúðum tekist að eyðileggja samfélagsmiðlapælinguna og aðallega netupplifunina með því að troða inn heimskulegum áróðursmyndböndum á Youtube og fleiri staði. Ég veit ekki alveg hvort fólk sem gerir svona áttar sig á hvað sumir taka Youtube-rúntinn sinn alvarlega og hafa engan húmor fyrir svona leiðindum. Kvöldið sem gerir þetta allt þess virði er kosninganóttin. Þetta kvöld er ljósárum á undan Eurovision í mínum bókum. Eftir mikla vinnu starfsmanna flokkanna og stjórnmálamannanna geta þeir lítið annað gert en skellt í einn tvöfaldan og beðið eftir því að heyra Ólaf Þ. Harðarson útskýra fyrir þeim tölurnar. Vitaskuld í „sögulegu samhengi“.
Börn, foreldrar og skólar í vanda: Hvernig eigum við að nálgast verkefnið? Margrét Sigmarsdóttir,Bergljót Gyða Guðmundsdóttir,Arndís Þorsteinsdóttir,Edda Vikar Guðmundsdóttir Skoðun
Skipta ekki öll börn jafn miklu máli? Greiðslur Reykjavíkurborgar fyrir nám barna utan sveitarfélags Hrönn Stefánsdóttir Skoðun
Kynlíf veldur einhverfu: Opið bréf til Háskóla Íslands og fjölmiðla Guðlaug Svala Kristjánsdóttir,Margrét Oddný Leópoldsdóttir Skoðun
Börn, foreldrar og skólar í vanda: Hvernig eigum við að nálgast verkefnið? Margrét Sigmarsdóttir,Bergljót Gyða Guðmundsdóttir,Arndís Þorsteinsdóttir,Edda Vikar Guðmundsdóttir Skoðun
Skipta ekki öll börn jafn miklu máli? Greiðslur Reykjavíkurborgar fyrir nám barna utan sveitarfélags Hrönn Stefánsdóttir Skoðun
Kynlíf veldur einhverfu: Opið bréf til Háskóla Íslands og fjölmiðla Guðlaug Svala Kristjánsdóttir,Margrét Oddný Leópoldsdóttir Skoðun