Þörf á pólitískri leikgreiningu Tómas Þór Þórðarson skrifar 12. október 2017 07:00 Það er ótrúlega gaman að horfa á íþróttakappleiki, eða það finnst mér allavega. Það sem er svo stundum næstum jafngaman, og stundum enn skemmtilegra, að því mér finnst, er þegar sérfræðingar sitja svo og mala um leikinn löngum stundum eftir að honum er lokið. Mér finnst skemmtilegt þegar sérfræðingarnir lofa einn og lasta annan og reyna að útskýra fyrir mér af hverju annað liðið tapaði og hitt vann. Þetta er samt bara skemmtun og er í raun engin þörf á því þar sem úrslitum leiksins verður ekki breytt. Svona leikgreiningu finnst mér þó vanta í íslenska pólitík og þar finnst mér vera þörf á henni, fyrir utan að þetta er bara gott sjónvarp eða útvarp. Auðvitað er Kaninn búinn að vera með greiningu á til dæmis kappræðum forsetaefna til margra ára þar sem hver einasta setning er greind í öreindir og farið yfir hvort frambjóðendur séu að bulla eða standa við sín gildi. Ef við tökum til dæmis kappræður RÚV á dögunum fyrir, þá vantaði svo sannarlega greiningu eftir þær. Þarna voru tólf frambjóðendur að reyna að segja sem minnst eða bara það sem hentaði þeim. Þeir þurftu að koma miklu að á skömmum tíma. Eftir þetta hefði verið kjörið að vera með pólitíska leikgreiningu á RÚV 2 þar sem sérfræðingar í pólitík færu yfir frammistöðu frambjóðenda og útskýrðu fyrir kjósendum hvort það sem þeir væru að segja hreinlega stæðist. Það er auðvelt að tala bara og tala þegar enginn gagnrýnir þig nema mótherjinn. Þannig gagnrýni skilar engu en leikgreiningin gæti hjálpað fólkinu í landinu. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Birtist í Fréttablaðinu Kosningar 2017 Tómas Þór Þórðarson Mest lesið Vindmyllufyrirtæki í áskrift hjá íslenskum almenningi Linda Jónsdóttir Skoðun Metnaðarfull markmið og stórir sigrar Halla Helgadóttir Skoðun Börn, foreldrar og skólar í vanda: Hvernig eigum við að nálgast verkefnið? Margrét Sigmarsdóttir,Bergljót Gyða Guðmundsdóttir,Arndís Þorsteinsdóttir,Edda Vikar Guðmundsdóttir Skoðun Er sjálfbærni bara fyrir raungreinafólk? Saga Helgason Skoðun Skipta ekki öll börn jafn miklu máli? Greiðslur Reykjavíkurborgar fyrir nám barna utan sveitarfélags Hrönn Stefánsdóttir Skoðun Hvers virði er vara ef hún er ekki seld? Jón Jósafat Björnsson Skoðun Ógnin sem við sjáum ekki – Hið falda tungumál ungu kynslóðarinnar á netinu Birgitta Þorsteinsdóttir Skoðun Icelandic Learning is a Gendered Health Issue Logan Lee Sigurðsson Skoðun Sjö mýtur um loftslagsbreytingar Kristinn Már Hilmarsson,Elva Rakel Jónsdóttir Skoðun Kynlíf veldur einhverfu: Opið bréf til Háskóla Íslands og fjölmiðla Guðlaug Svala Kristjánsdóttir,Margrét Oddný Leópoldsdóttir Skoðun
Það er ótrúlega gaman að horfa á íþróttakappleiki, eða það finnst mér allavega. Það sem er svo stundum næstum jafngaman, og stundum enn skemmtilegra, að því mér finnst, er þegar sérfræðingar sitja svo og mala um leikinn löngum stundum eftir að honum er lokið. Mér finnst skemmtilegt þegar sérfræðingarnir lofa einn og lasta annan og reyna að útskýra fyrir mér af hverju annað liðið tapaði og hitt vann. Þetta er samt bara skemmtun og er í raun engin þörf á því þar sem úrslitum leiksins verður ekki breytt. Svona leikgreiningu finnst mér þó vanta í íslenska pólitík og þar finnst mér vera þörf á henni, fyrir utan að þetta er bara gott sjónvarp eða útvarp. Auðvitað er Kaninn búinn að vera með greiningu á til dæmis kappræðum forsetaefna til margra ára þar sem hver einasta setning er greind í öreindir og farið yfir hvort frambjóðendur séu að bulla eða standa við sín gildi. Ef við tökum til dæmis kappræður RÚV á dögunum fyrir, þá vantaði svo sannarlega greiningu eftir þær. Þarna voru tólf frambjóðendur að reyna að segja sem minnst eða bara það sem hentaði þeim. Þeir þurftu að koma miklu að á skömmum tíma. Eftir þetta hefði verið kjörið að vera með pólitíska leikgreiningu á RÚV 2 þar sem sérfræðingar í pólitík færu yfir frammistöðu frambjóðenda og útskýrðu fyrir kjósendum hvort það sem þeir væru að segja hreinlega stæðist. Það er auðvelt að tala bara og tala þegar enginn gagnrýnir þig nema mótherjinn. Þannig gagnrýni skilar engu en leikgreiningin gæti hjálpað fólkinu í landinu.
Börn, foreldrar og skólar í vanda: Hvernig eigum við að nálgast verkefnið? Margrét Sigmarsdóttir,Bergljót Gyða Guðmundsdóttir,Arndís Þorsteinsdóttir,Edda Vikar Guðmundsdóttir Skoðun
Skipta ekki öll börn jafn miklu máli? Greiðslur Reykjavíkurborgar fyrir nám barna utan sveitarfélags Hrönn Stefánsdóttir Skoðun
Ógnin sem við sjáum ekki – Hið falda tungumál ungu kynslóðarinnar á netinu Birgitta Þorsteinsdóttir Skoðun
Kynlíf veldur einhverfu: Opið bréf til Háskóla Íslands og fjölmiðla Guðlaug Svala Kristjánsdóttir,Margrét Oddný Leópoldsdóttir Skoðun
Börn, foreldrar og skólar í vanda: Hvernig eigum við að nálgast verkefnið? Margrét Sigmarsdóttir,Bergljót Gyða Guðmundsdóttir,Arndís Þorsteinsdóttir,Edda Vikar Guðmundsdóttir Skoðun
Skipta ekki öll börn jafn miklu máli? Greiðslur Reykjavíkurborgar fyrir nám barna utan sveitarfélags Hrönn Stefánsdóttir Skoðun
Ógnin sem við sjáum ekki – Hið falda tungumál ungu kynslóðarinnar á netinu Birgitta Þorsteinsdóttir Skoðun
Kynlíf veldur einhverfu: Opið bréf til Háskóla Íslands og fjölmiðla Guðlaug Svala Kristjánsdóttir,Margrét Oddný Leópoldsdóttir Skoðun