2700 límbandsrúllur Kolbeinn Óttarsson Proppé skrifar 7. september 2012 06:00 Hvað getur maður keypt sér fyrir tæpar 2,3 milljónir á mánuði sem maður gat ekki leyft sér með rúmar 1,8 milljónir í mánaðarlaun? Dýrari bíl? Stærra hús? Lengri utanlandsferð? Fleiri jakkaföt? Ég veit það ekki, en Björn Zoëga, forstjóri Landspítalans, veit það. Hann var í þeirri stöðu, sem svo margir aðrir hafa verið í undanfarin ár, að vera boðin betur borguð vinna í öðru landi, Svíþjóð nánar til tekið. Þar hefði hann kannski getað hitt fyrir einhvern þeirra hjúkrunarfræðinga, sjúkraliða eða annarra starfsmanna sem hafa flutt af landi brott þar sem íslensk laun dugðu ekki til framfærslu fjölskyldunnar. Til þess kom þó ekki. Velferðarráðherra steig fram á sjónarsviðið og hækkaði laun forstjórans. Ekki mátti minna duga en 450 þúsund króna hækkun til að forstjórinn yrði ánægður hér í starfi. Meðallaun á Íslandi árið 2011 voru 365 þúsund krónur. Rúmlega 60 prósent launamanna voru með laun undir 350 þúsund krónum á mánuði. Velferðarráðherra hækkaði laun forstjórans um vel rúmlega mánaðarlaun þessa fólks. Það er vel í lagt. Forstjórinn hefur verið nokkuð í fjölmiðlum undanfarið og yfirleitt vegna þess hve mikið hefur þurft að spara í rekstri Landspítalans. Þar hefur hann talað fyrir aðhaldi; horfa hefur þurft í hverja krónu, hvern eyri. Endurnýjun tækja verður að bíða og þau rimpuð saman með límbandi, hagræðingarkröfunni verður að ná. Starfsfólk verður að taka á sig aukið álag og launaskerðingu, hagræðingarkröfunni verður að ná. En ekki í launum forstjórans. Við þau má bæta ríflega 1,2 meðallaunum. Og ekki voru þau lág fyrir. Hver er ábyrgð forstjórans eftir þessa hækkun? Mun hann geta talað fyrir frekari niðurskurði á spítalanum eftir hana? Og varla var staða hans þannig að 1,8 milljónir króna dugðu ekki á mánuði fyrir framfærslu hans? Því verður ekki trúað upp á jafn grandvaran mann og forstjórinn er. Langaði hann bara í meiri pening? Mig líka. Hvað getur maður keypt sér fyrir tæpar 2,3 milljónir á mánuði sem maður gat ekki leyft sér með rúmlega 1,8 milljón á mánuði? Ég veit það ekki, en fyrir hækkunina, 450 þúsund krónur, getur forstjórinn keypt 2.700 límbandsrúllur á ári. Það má líma mörg læknatæki saman með þeim. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Kolbeinn Óttarsson Proppé Mest lesið Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Pólitískir vindhanar sem vilja nú hafa afstöðu af þjóð Þórður Snær Júlíusson Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Ég ætla að treysta komandi kynslóðum Margrét Sveinsdóttir Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson Skoðun „Við hefðum aldrei átt að ganga í ESB,“ sagði engin þjóð aldrei Eiríkur Ragnarsson Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir Skoðun
Hvað getur maður keypt sér fyrir tæpar 2,3 milljónir á mánuði sem maður gat ekki leyft sér með rúmar 1,8 milljónir í mánaðarlaun? Dýrari bíl? Stærra hús? Lengri utanlandsferð? Fleiri jakkaföt? Ég veit það ekki, en Björn Zoëga, forstjóri Landspítalans, veit það. Hann var í þeirri stöðu, sem svo margir aðrir hafa verið í undanfarin ár, að vera boðin betur borguð vinna í öðru landi, Svíþjóð nánar til tekið. Þar hefði hann kannski getað hitt fyrir einhvern þeirra hjúkrunarfræðinga, sjúkraliða eða annarra starfsmanna sem hafa flutt af landi brott þar sem íslensk laun dugðu ekki til framfærslu fjölskyldunnar. Til þess kom þó ekki. Velferðarráðherra steig fram á sjónarsviðið og hækkaði laun forstjórans. Ekki mátti minna duga en 450 þúsund króna hækkun til að forstjórinn yrði ánægður hér í starfi. Meðallaun á Íslandi árið 2011 voru 365 þúsund krónur. Rúmlega 60 prósent launamanna voru með laun undir 350 þúsund krónum á mánuði. Velferðarráðherra hækkaði laun forstjórans um vel rúmlega mánaðarlaun þessa fólks. Það er vel í lagt. Forstjórinn hefur verið nokkuð í fjölmiðlum undanfarið og yfirleitt vegna þess hve mikið hefur þurft að spara í rekstri Landspítalans. Þar hefur hann talað fyrir aðhaldi; horfa hefur þurft í hverja krónu, hvern eyri. Endurnýjun tækja verður að bíða og þau rimpuð saman með límbandi, hagræðingarkröfunni verður að ná. Starfsfólk verður að taka á sig aukið álag og launaskerðingu, hagræðingarkröfunni verður að ná. En ekki í launum forstjórans. Við þau má bæta ríflega 1,2 meðallaunum. Og ekki voru þau lág fyrir. Hver er ábyrgð forstjórans eftir þessa hækkun? Mun hann geta talað fyrir frekari niðurskurði á spítalanum eftir hana? Og varla var staða hans þannig að 1,8 milljónir króna dugðu ekki á mánuði fyrir framfærslu hans? Því verður ekki trúað upp á jafn grandvaran mann og forstjórinn er. Langaði hann bara í meiri pening? Mig líka. Hvað getur maður keypt sér fyrir tæpar 2,3 milljónir á mánuði sem maður gat ekki leyft sér með rúmlega 1,8 milljón á mánuði? Ég veit það ekki, en fyrir hækkunina, 450 þúsund krónur, getur forstjórinn keypt 2.700 límbandsrúllur á ári. Það má líma mörg læknatæki saman með þeim.
Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson Skoðun
Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun
Sumar án aðgerða Halla Gunnarsdóttir,Jakob Tryggvason,Andri Reyr Haraldsson,Eiður Stefánsson,Gunnar Sigurðsson,Óskar Hafnfjörð Gunnarsson Skoðun
Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson Skoðun