Vessa- og vandræðahúmor Haukur Viðar Alfreðsson skrifar 13. apríl 2012 12:30 Bíó. American Reunion. Leikstjórn: Jon Hurwitz, Hayden Schlossberg. Leikarar: Jason Biggs, Alyson Hannigan, Thomas Ian Nicholas, Chris Klein, Seann William Scott, Eddie Kaye Thomas, Tara Reid, Mena Suvari, Eugene Levy. Líkt og alheimurinn sjálfur stækkar American Pie-bálkurinn í sífellu. American Reunion er áttunda myndin í seríunni, en sú fyrsta sem kemur í kvikmyndahús síðan þriðja myndin, American Wedding (þetta hljómar ef til vill flóknara en það er). Myndin er því markaðssett sem eins konar endurkoma. Aðalpersónur gömlu myndanna eru nú á fertugsaldri og ráðsettar eftir því, en þegar hópurinn hittist að nýju í tilefni 13 ára útskriftarafmælis (sem verður að teljast óvenjulegt) er stutt í gömlu asnastrikin, og vessa- og vandræðahúmorinn fær að flæða sem aldrei fyrr. Nokkur atriði kitla hláturtaugarnar en önnur eru fyrirsjáanleg og þreytandi. „Hey elskan, farðu úr fötunum og klæddu þig í BDSM-gallann í þessu ólæsta herbergi í húsi fullu af fólki. Ég kem eftir smástund." Rétt upp hönd sem veit hvað gerist næst. Það eru ógeðfelld uppátæki Stiflers sem bjarga því sem bjargað verður, og þessi subbulegi karakter er nú orðinn sá sem áhorfandinn heldur með, enda hinir flestir orðnir hundleiðinlegir og miðaldra fyrir tímann. Fortíðardaðrið er töluvert og aðdáendur myndanna geta eflaust skemmt sér sæmilega yfir American Reunion, en upplifunin á meira skylt við nostalgíuna sem fylgir því að lesa gamla dagbók sem fannst uppi á háalofti en að horfa á góða gamanmynd. Niðurstaða: Andrúmsloftið er til staðar en grínið þarf að vera meira og betra. Mest lesið Innistæðulaus stjörnudýrkun: Plácido Domingo hefði betur setið heima Gagnrýni Kelly Clarkson segist hvorki hafa fengið sigurféð né bílinn sem henni var lofað Lífið Hvernig fer Óskarinn? Bíó og sjónvarp „Viljum alls ekki fá fólk hingað inn og skamma það“ Lífið Boy George keppir fyrir San Marínó Tónlist Rapparar slíðruðu sverðin á galaforsýningu Bíó og sjónvarp Brotist inn hjá Alberti Innlent Langar þig að búa hluta árs í sólinni? Kynntu þér fasteignir á Spáni Lífið samstarf Kvöddu Davíð hinsta sinni Innlent Gísli Marteinn rís upp í krafti sýklalyfja Lífið Fleiri fréttir Innistæðulaus stjörnudýrkun: Plácido Domingo hefði betur setið heima Hvað eiga frægasti djasstónlistarmaður heims og íslensk kráka í Feneyjum sameiginlegt? Öskrað á of litlu sviði Lengsti klukkutími ævinnar Reimleikar í húsinu eða röskun í heilanum? Hlægileg sjálfsfróun og hryðjuverk á Wuthering Heights Óperan lifir á íslensku Dillandi danskur Bond til bjargar blokkinni Krakkaskaup fyrir fullorðna Fegurðardýrkun í Oz-landi Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Sjá meira
Bíó. American Reunion. Leikstjórn: Jon Hurwitz, Hayden Schlossberg. Leikarar: Jason Biggs, Alyson Hannigan, Thomas Ian Nicholas, Chris Klein, Seann William Scott, Eddie Kaye Thomas, Tara Reid, Mena Suvari, Eugene Levy. Líkt og alheimurinn sjálfur stækkar American Pie-bálkurinn í sífellu. American Reunion er áttunda myndin í seríunni, en sú fyrsta sem kemur í kvikmyndahús síðan þriðja myndin, American Wedding (þetta hljómar ef til vill flóknara en það er). Myndin er því markaðssett sem eins konar endurkoma. Aðalpersónur gömlu myndanna eru nú á fertugsaldri og ráðsettar eftir því, en þegar hópurinn hittist að nýju í tilefni 13 ára útskriftarafmælis (sem verður að teljast óvenjulegt) er stutt í gömlu asnastrikin, og vessa- og vandræðahúmorinn fær að flæða sem aldrei fyrr. Nokkur atriði kitla hláturtaugarnar en önnur eru fyrirsjáanleg og þreytandi. „Hey elskan, farðu úr fötunum og klæddu þig í BDSM-gallann í þessu ólæsta herbergi í húsi fullu af fólki. Ég kem eftir smástund." Rétt upp hönd sem veit hvað gerist næst. Það eru ógeðfelld uppátæki Stiflers sem bjarga því sem bjargað verður, og þessi subbulegi karakter er nú orðinn sá sem áhorfandinn heldur með, enda hinir flestir orðnir hundleiðinlegir og miðaldra fyrir tímann. Fortíðardaðrið er töluvert og aðdáendur myndanna geta eflaust skemmt sér sæmilega yfir American Reunion, en upplifunin á meira skylt við nostalgíuna sem fylgir því að lesa gamla dagbók sem fannst uppi á háalofti en að horfa á góða gamanmynd. Niðurstaða: Andrúmsloftið er til staðar en grínið þarf að vera meira og betra.
Mest lesið Innistæðulaus stjörnudýrkun: Plácido Domingo hefði betur setið heima Gagnrýni Kelly Clarkson segist hvorki hafa fengið sigurféð né bílinn sem henni var lofað Lífið Hvernig fer Óskarinn? Bíó og sjónvarp „Viljum alls ekki fá fólk hingað inn og skamma það“ Lífið Boy George keppir fyrir San Marínó Tónlist Rapparar slíðruðu sverðin á galaforsýningu Bíó og sjónvarp Brotist inn hjá Alberti Innlent Langar þig að búa hluta árs í sólinni? Kynntu þér fasteignir á Spáni Lífið samstarf Kvöddu Davíð hinsta sinni Innlent Gísli Marteinn rís upp í krafti sýklalyfja Lífið Fleiri fréttir Innistæðulaus stjörnudýrkun: Plácido Domingo hefði betur setið heima Hvað eiga frægasti djasstónlistarmaður heims og íslensk kráka í Feneyjum sameiginlegt? Öskrað á of litlu sviði Lengsti klukkutími ævinnar Reimleikar í húsinu eða röskun í heilanum? Hlægileg sjálfsfróun og hryðjuverk á Wuthering Heights Óperan lifir á íslensku Dillandi danskur Bond til bjargar blokkinni Krakkaskaup fyrir fullorðna Fegurðardýrkun í Oz-landi Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Sjá meira