Harmsaga kynlífsfíkils Haukur Viðar Alfreðsson skrifar 15. febrúar 2012 20:00 Bíó. Shame. Leikstjórn: Steve McQueen. Leikarar: Michael Fassbender, Carey Mulligan, Nicole Beharie, James Badge Dale, Hannah Ware. Brandon er virkur kynlífsfíkill á fertugsaldri, búsettur á Manhattan-eyju New York-borgar. Hann skoðar klám í vinnunni, kaupir þjónustu vændiskvenna og afklæðir ókunnugar konur með augunum í neðanjarðarlestinni. Hann samþykkir að hýsa litlu systur sína tímabundið en samband þeirra er stormasamt og virðist hafa verið það um nokkuð skeið. Fíkn Brandons verður sterkari og samskipti systkinanna verða stirðari með degi hverjum. Shame er mögnuð mynd og varpar ljósi á þennan vægast sagt hvimleiða kvilla sem kynlífsfíkn er. Michael Fassbender kemur sálarangist aðalpersónunnar vel til skila. Fyrrnefndur Brandon er myndarlegur og virðist eiga nóg af peningum, og á köflum minnir hann jafnvel á sjálfan Patrick Bateman úr American Psycho, en raskanirnar eru þó ekki af jafn alvarlegum toga. Það er samt brjóstumkennanlegt að fylgjast með manni sem nær honum ekki upp með manneskju sem hann heillast af, og kýs því frekar að kaupa sér kynlíf með ókunnugu fólki. Þessa raunsæju harmsögu segir leikstjórinn með löngum atriðum sem sum reyna jafnvel á þolinmæðina. Hann gætir þess að tyggja ekki upplýsingar ofan í áhorfendur sína og leyfir þeim oft að draga eigin ályktanir. Senurnar með systkinunum eru hlaðnar spennu og í loftinu er óþægileg orka sem gefur óljósar vísbendingar um hörmungar fortíðar og uppgjör framtíðar. Þetta er allt gífurlega vel gert og McQueen er kominn á blað sem einn af mest spennandi nýju leikstjórum kvikmyndanna. Niðurstaða: Hugrökk mynd sem gleymist ekki í bráð. Mest lesið Úr söngvakeppni í fegurðarsamkeppni Lífið Bati hjálpar öðrum: „Hann var með geðsjúkdóm og leiddist út í fíkn“ Áskorun Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Gagnrýni Dýrðardagur í Kenýa endaði með bónorði Lífið Fékk „karlrembu, transfóbíu og rasisma“ í flasið á skurðstofunni Lífið Krakkatían: Gott kvöld, handboltinn og Tene Lífið Höfðu loks efni á uppsetningu eftir íbúðarkaupin Lífið „Með rauf á rassi ef mér verður brátt í brók“ Tíska og hönnun Ellefu milljónir fyrir óskrifaða óperu Menning Steinunn Ólína í „friðarinnlögn“ með kæró Lífið Fleiri fréttir Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Óbilandi trú á eigin ágæti Er Ormstunga djarfasta sýning ársins? Rasistar í sumarbústað Atvinnulaus aumingi trompar dauðakölt Gagnrýni ársins 2025: Jólahelvíti, ómerkilegir þættir og vonbrigði á stóra sviðinu Við þurfum að ræða Sydney Sweeney Sjá meira
Bíó. Shame. Leikstjórn: Steve McQueen. Leikarar: Michael Fassbender, Carey Mulligan, Nicole Beharie, James Badge Dale, Hannah Ware. Brandon er virkur kynlífsfíkill á fertugsaldri, búsettur á Manhattan-eyju New York-borgar. Hann skoðar klám í vinnunni, kaupir þjónustu vændiskvenna og afklæðir ókunnugar konur með augunum í neðanjarðarlestinni. Hann samþykkir að hýsa litlu systur sína tímabundið en samband þeirra er stormasamt og virðist hafa verið það um nokkuð skeið. Fíkn Brandons verður sterkari og samskipti systkinanna verða stirðari með degi hverjum. Shame er mögnuð mynd og varpar ljósi á þennan vægast sagt hvimleiða kvilla sem kynlífsfíkn er. Michael Fassbender kemur sálarangist aðalpersónunnar vel til skila. Fyrrnefndur Brandon er myndarlegur og virðist eiga nóg af peningum, og á köflum minnir hann jafnvel á sjálfan Patrick Bateman úr American Psycho, en raskanirnar eru þó ekki af jafn alvarlegum toga. Það er samt brjóstumkennanlegt að fylgjast með manni sem nær honum ekki upp með manneskju sem hann heillast af, og kýs því frekar að kaupa sér kynlíf með ókunnugu fólki. Þessa raunsæju harmsögu segir leikstjórinn með löngum atriðum sem sum reyna jafnvel á þolinmæðina. Hann gætir þess að tyggja ekki upplýsingar ofan í áhorfendur sína og leyfir þeim oft að draga eigin ályktanir. Senurnar með systkinunum eru hlaðnar spennu og í loftinu er óþægileg orka sem gefur óljósar vísbendingar um hörmungar fortíðar og uppgjör framtíðar. Þetta er allt gífurlega vel gert og McQueen er kominn á blað sem einn af mest spennandi nýju leikstjórum kvikmyndanna. Niðurstaða: Hugrökk mynd sem gleymist ekki í bráð.
Mest lesið Úr söngvakeppni í fegurðarsamkeppni Lífið Bati hjálpar öðrum: „Hann var með geðsjúkdóm og leiddist út í fíkn“ Áskorun Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Gagnrýni Dýrðardagur í Kenýa endaði með bónorði Lífið Fékk „karlrembu, transfóbíu og rasisma“ í flasið á skurðstofunni Lífið Krakkatían: Gott kvöld, handboltinn og Tene Lífið Höfðu loks efni á uppsetningu eftir íbúðarkaupin Lífið „Með rauf á rassi ef mér verður brátt í brók“ Tíska og hönnun Ellefu milljónir fyrir óskrifaða óperu Menning Steinunn Ólína í „friðarinnlögn“ með kæró Lífið Fleiri fréttir Eins og í tannlæknastól án deyfingar: Dauðar laglínur á Myrkum músíkdögum Óbilandi trú á eigin ágæti Er Ormstunga djarfasta sýning ársins? Rasistar í sumarbústað Atvinnulaus aumingi trompar dauðakölt Gagnrýni ársins 2025: Jólahelvíti, ómerkilegir þættir og vonbrigði á stóra sviðinu Við þurfum að ræða Sydney Sweeney Sjá meira