Ísland, verst í heimi Atli Fannar Bjarkarson skrifar 23. október 2010 06:00 Ísland, best í heimi-áróðurinn fór alltaf í taugarnar á mér. Ég elska landið mitt og er viss um að hér býr hellingur af hæfileikaríku fólki, sem nýtir guðsgjafir sínar til góðs. Ég er jafnvel til í að taka svo djúpt í árinni að segja að hér séu alveg jafn stórkostlegir hæfileikar og annars staðar í heiminum, miðað við höfðatölu að sjálfsögðu. Ekki erum við Indland. Eftir að allt fór til andskotans er farið að bera á annars konar hugsunarhætti. Hugsunarhætti sem fer alveg jafn mikið í taugarnar á mér og yfirgengilegur þjóðrembingurinn. Efsta stig lýsingarorðsins „vont" er allt í einu komið í staðinn fyrir „gott". Þetta orð þekktist varla á árum áður, nema þá til að lýsa Eurovision-lögum og þriðjudagskvöldum á RÚV. En í dag er Ísland allt í einu orðið verst í heimi. Í volæðisvælinu sem rignir yfir okkur á þessu guðsvolaða skeri talar fólk um hluti sem myndu ekki gerast annars staðar en á Íslandi; ráðningar sem engin önnur stjórnsýsla myndi koma í gegn og ákvarðanir sem yrðu aldrei teknar nema í versta landi í heimi. Það er eins og önnur lönd séu allt í einu orðin útópísk paradísarríki þar sem pólitísk spilling finnst ekki og allir eru góðir við hvern annan. Fólk horfir dreymið út í sjóndeildarhringinn og sér heim tálgaðan eftir draumsýn Johns Lennon. jarðarbúar hafa hingað til staðið saman í hálfvitaskapnum og rústað flestu sem fyrir þeim verður. Þess vegna væri gaman að vita hvort fólkið sem heldur að hér sé allt öðruvísi en í öðrum löndum búi á öðrum hnetti en við hin? Er það ekki umkringt sömu löndunum, með sömu stjórnmálamönnunum og sama fólkinu? Ísland er ekki eina skítalandið í heiminum, þau eru það öll. Meira að segja Sviss. Og af hverju? Jú, vegna þess að fólk er fífl úti um allan heim. Svart, hvítt, gult og bleikt. Fífl, fífl, fífl og fífl. Við lifum því miður á tímum þar sem hver höndin er uppi á móti annarri. Allir þurfa að rífast við einhvern og það sem verra er; allir hafa skoðun og geta auðveldlega komið henni á framfæri. Málfrelsi er frábært en mikið var gott þegar fólk lét sér nægja að iðka rétt sinn í heitum pottum og fermingarveislum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Atli Fannar Bjarkason Bakþankar Skoðanir Mest lesið Fokk, ég er með ristilkrabbamein! Matthías Freyr Matthíasson Skoðun Börn þurfa úrræði, ekki innantóm loforð Ása Berglind Hjálmarsdóttir Skoðun Breyttur einkunnakvarði gerir námsmatið ekki skýrara Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun Var Stonehenge sláturhús? Ása Hlín Benediktsdóttir Skoðun Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun Súri sannleikurinn um rakastjórnun - Þekkingin er til, en húsin leka samt enn Sigurður Sigurðsson Skoðun Landsréttur gefur út óútfylltan tékka fyrir hvers kyns ofbeldi Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir Skoðun Hvers vegna skiptir bókun 35 máli? Eiríkur S. Svavarsson Skoðun Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun Það er alltaf til fé fyrir næstu framkvæmd—Hvenær ætlum við að læra? Vilhelm Jónsson Skoðun
Ísland, best í heimi-áróðurinn fór alltaf í taugarnar á mér. Ég elska landið mitt og er viss um að hér býr hellingur af hæfileikaríku fólki, sem nýtir guðsgjafir sínar til góðs. Ég er jafnvel til í að taka svo djúpt í árinni að segja að hér séu alveg jafn stórkostlegir hæfileikar og annars staðar í heiminum, miðað við höfðatölu að sjálfsögðu. Ekki erum við Indland. Eftir að allt fór til andskotans er farið að bera á annars konar hugsunarhætti. Hugsunarhætti sem fer alveg jafn mikið í taugarnar á mér og yfirgengilegur þjóðrembingurinn. Efsta stig lýsingarorðsins „vont" er allt í einu komið í staðinn fyrir „gott". Þetta orð þekktist varla á árum áður, nema þá til að lýsa Eurovision-lögum og þriðjudagskvöldum á RÚV. En í dag er Ísland allt í einu orðið verst í heimi. Í volæðisvælinu sem rignir yfir okkur á þessu guðsvolaða skeri talar fólk um hluti sem myndu ekki gerast annars staðar en á Íslandi; ráðningar sem engin önnur stjórnsýsla myndi koma í gegn og ákvarðanir sem yrðu aldrei teknar nema í versta landi í heimi. Það er eins og önnur lönd séu allt í einu orðin útópísk paradísarríki þar sem pólitísk spilling finnst ekki og allir eru góðir við hvern annan. Fólk horfir dreymið út í sjóndeildarhringinn og sér heim tálgaðan eftir draumsýn Johns Lennon. jarðarbúar hafa hingað til staðið saman í hálfvitaskapnum og rústað flestu sem fyrir þeim verður. Þess vegna væri gaman að vita hvort fólkið sem heldur að hér sé allt öðruvísi en í öðrum löndum búi á öðrum hnetti en við hin? Er það ekki umkringt sömu löndunum, með sömu stjórnmálamönnunum og sama fólkinu? Ísland er ekki eina skítalandið í heiminum, þau eru það öll. Meira að segja Sviss. Og af hverju? Jú, vegna þess að fólk er fífl úti um allan heim. Svart, hvítt, gult og bleikt. Fífl, fífl, fífl og fífl. Við lifum því miður á tímum þar sem hver höndin er uppi á móti annarri. Allir þurfa að rífast við einhvern og það sem verra er; allir hafa skoðun og geta auðveldlega komið henni á framfæri. Málfrelsi er frábært en mikið var gott þegar fólk lét sér nægja að iðka rétt sinn í heitum pottum og fermingarveislum.
Breyttur einkunnakvarði gerir námsmatið ekki skýrara Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Súri sannleikurinn um rakastjórnun - Þekkingin er til, en húsin leka samt enn Sigurður Sigurðsson Skoðun
Landsréttur gefur út óútfylltan tékka fyrir hvers kyns ofbeldi Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir Skoðun
Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun
Breyttur einkunnakvarði gerir námsmatið ekki skýrara Hjálmar Bogi Hafliðason,Jón Páll Haraldsson,Kristín Jóhannesdóttir,Margrét Sverrisdóttir,Snædís Valsdóttir,Þóranna Rósa Ólafsdóttir Skoðun
Að byrja á röngum enda – vítahringur vímuefnavanda, afbrota og refsinga Margrét Dís Yeoman Skoðun
Súri sannleikurinn um rakastjórnun - Þekkingin er til, en húsin leka samt enn Sigurður Sigurðsson Skoðun
Landsréttur gefur út óútfylltan tékka fyrir hvers kyns ofbeldi Sigrún Sif Eyfeld Jóelsdóttir Skoðun
Lofthjúpurinn er ekki verðbólguspá – þegar prófessorinn villist út fyrir sitt sérfræðisvið Sveinn Atli Gunnarsson Skoðun