Tölvan segir nei Þórgunnur Oddsdóttir skrifar 18. janúar 2008 06:00 Tækni sem fer úr böndunum er meginþema margra vísindaskáldsagna. Oft er boðskapurinn eingöngu áminning um að það séum við sem eigum að stjórna tækninni en ekki hún okkur. Ég hef aldrei nennt að lesa svona sögur og hundleiðast flestar kvikmyndir sem byggjast á þeim. Svo hef ég líka komist að þeirri ónotalegu staðreynd að raunveruleikinn getur verið mun svæsnari en nokkur vísindaskáldskapur. Vinkona mín og sambýlismaður hennar eiga til dæmis í stríði við tölvu. Þá er ég ekki að tala um þetta venjulega tölvustríð sem við heyjum öll annað slagið, heldur alvöru stríð við óknyttna tölvu sem ætlar að taka af þeim þann sjálfsagða rétt allra foreldra að fá að ráða því hvað barnið þeirra heitir. Tölvan illræmda, sem er í eigu Hagstofu Íslands, bannar þeim að gefa barni sínu nafn sem er lengra en 32 stafabil. Misrétti tölvunnar er algjört því sá sem er Jónsson má heita miklu lengra nafni en stúlka sem er svo óheppin að vera Ingimundardóttir. Heiti hún tveimur nöfnum er líklegt að tölvan narti svolítið aftan af því síðara. Tölvubyltingin étur börnin sín. Fyrir vikið er nú fjöldi fólks í þjóðskrá sem hefur látið í minni pokann fyrir tækninni og heitir seinni nöfnum á borð við K og B. Ég hef fulla ástæðu til að vera dauðhrædd við þessa tölvu enda hefur hún ýmislegt fleira á samviskunni. Einu sinni gekk hún svo langt að taka fyrrverandi nágranna minn af lífi. Maðurinn skildi ekkert í því þegar honum hættu að berast ýmis opinber gögn svo hann heimsótti skrifstofu Hagstofunnar í leit að svörum. Þegar starfsstúlkan hafði slegið inn kennitölu nágrannans leit hún á hann án þess að blikna og sagði: „Tölvan segir mér að þú sért látinn." Síðar kom á daginn að röngum manni hafði verið eytt úr tölvukerfinu þegar alnafni hans lést. Til allrar hamingju var þetta leiðrétt. Vegir tölvunnar eru órannsakanlegir. Hún er fær um að drepa menn og vekja þá svo upp frá dauðum en samt virðist ómögulegt að kenna henni að skrá nöfn sem eru lengri en 32 stafabil. Eflaust er það bara tímaspursmál hvenær frægustu leikstjórarnir í Hollywood heyra af þessari kvikindislegu tölvu sem enginn virðist stjórna og búa til um hana stórmynd í anda The Matrix. Titil myndarinnar mætti sækja í frasann úr þáttaröðinni Little Britain: Computer says no! Meira að segja ég myndi mæta í bíó. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þórgunnur Oddsdóttir Mest lesið X-R mun standa vörð um innviði og arðbærar eignir Reykvíkinga! Linda Jónsdóttir Skoðun Vika6 – Vilt þú læra að stunda gott kynlíf? Sigfús Aðalsteinsson,Hlynur Áskelsson Skoðun Dúllur okkar daga Hallgrímur Helgason Skoðun Viltu fleiri bílastæði í miðbæinn? Eyþór Máni Steinarsson Skoðun Innganga Íslands í ESB: Hvað verður um lífeyrissjóðinn þinn? Júlíus Valsson Skoðun Ég skildi ekki Íslendinga fyrst Valerio Gargiulo Skoðun Af stjórnarháttum eins manns í Skeiða- og Gnúpverjahreppi – Yfirgangur og atlaga að lýðræði Gerður Stefánsdóttir Skoðun Hafnfirskur evrópuvöllur? Já takk! Árni Stefán Guðjónsson Skoðun Þegar öldrun birtist okkur eins og hún er Berglind Indriðadóttir Skoðun Höfum við ekki nóg við peningana að gera? Þollý Rósmundsdóttir Skoðun
Tækni sem fer úr böndunum er meginþema margra vísindaskáldsagna. Oft er boðskapurinn eingöngu áminning um að það séum við sem eigum að stjórna tækninni en ekki hún okkur. Ég hef aldrei nennt að lesa svona sögur og hundleiðast flestar kvikmyndir sem byggjast á þeim. Svo hef ég líka komist að þeirri ónotalegu staðreynd að raunveruleikinn getur verið mun svæsnari en nokkur vísindaskáldskapur. Vinkona mín og sambýlismaður hennar eiga til dæmis í stríði við tölvu. Þá er ég ekki að tala um þetta venjulega tölvustríð sem við heyjum öll annað slagið, heldur alvöru stríð við óknyttna tölvu sem ætlar að taka af þeim þann sjálfsagða rétt allra foreldra að fá að ráða því hvað barnið þeirra heitir. Tölvan illræmda, sem er í eigu Hagstofu Íslands, bannar þeim að gefa barni sínu nafn sem er lengra en 32 stafabil. Misrétti tölvunnar er algjört því sá sem er Jónsson má heita miklu lengra nafni en stúlka sem er svo óheppin að vera Ingimundardóttir. Heiti hún tveimur nöfnum er líklegt að tölvan narti svolítið aftan af því síðara. Tölvubyltingin étur börnin sín. Fyrir vikið er nú fjöldi fólks í þjóðskrá sem hefur látið í minni pokann fyrir tækninni og heitir seinni nöfnum á borð við K og B. Ég hef fulla ástæðu til að vera dauðhrædd við þessa tölvu enda hefur hún ýmislegt fleira á samviskunni. Einu sinni gekk hún svo langt að taka fyrrverandi nágranna minn af lífi. Maðurinn skildi ekkert í því þegar honum hættu að berast ýmis opinber gögn svo hann heimsótti skrifstofu Hagstofunnar í leit að svörum. Þegar starfsstúlkan hafði slegið inn kennitölu nágrannans leit hún á hann án þess að blikna og sagði: „Tölvan segir mér að þú sért látinn." Síðar kom á daginn að röngum manni hafði verið eytt úr tölvukerfinu þegar alnafni hans lést. Til allrar hamingju var þetta leiðrétt. Vegir tölvunnar eru órannsakanlegir. Hún er fær um að drepa menn og vekja þá svo upp frá dauðum en samt virðist ómögulegt að kenna henni að skrá nöfn sem eru lengri en 32 stafabil. Eflaust er það bara tímaspursmál hvenær frægustu leikstjórarnir í Hollywood heyra af þessari kvikindislegu tölvu sem enginn virðist stjórna og búa til um hana stórmynd í anda The Matrix. Titil myndarinnar mætti sækja í frasann úr þáttaröðinni Little Britain: Computer says no! Meira að segja ég myndi mæta í bíó.
Af stjórnarháttum eins manns í Skeiða- og Gnúpverjahreppi – Yfirgangur og atlaga að lýðræði Gerður Stefánsdóttir Skoðun
Af stjórnarháttum eins manns í Skeiða- og Gnúpverjahreppi – Yfirgangur og atlaga að lýðræði Gerður Stefánsdóttir Skoðun