Mikilvægir viðskiptavinir 14. september 2007 00:01 Sex ára gömul vinkona mín hóf skólagöngu sína á dögunum. Hún var ansi roggin með sig og þóttu þetta stór tímamót. Það þótti líka ýmsum fyrirtækjum úti í bæ, sem sáu sér leik á borði og hófu að senda barninu alls kyns glaðning í tilefni áfangans. Litla skólastelpan fékk dýrindis pennaveski frá ónefndum banka sem að sjálfsögðu var merkt bankanum í bak og fyrir. Frá öðru fyrirtæki barst enn stærri sending. Í þeim pakka var meðal annars nestisbox og húfa fyrir skólann prýdd merki fyrirtækisins. Sumum kann að þykja þetta höfðinglegt og eflaust býr einhver gjafmildi að baki, enda er bannað með lögum að beina markaðssetningu að börnum. Vinkona mín er hins vegar skynsöm stúlka og sér í gegnum góðmennskuna. Nú segir hún hverjum sem heyra vill að fyrirtækin séu bara að nota krakka til þess að auglýsa sig. Hún skildi gjafirnar eftir heima en varð svolítið svekkt þegar hún kom í skólann og sá alla hina krakkana veifandi fínu pennaveskjunum sem bankinn hafði verið svo góður að færa þeim. Þrátt fyrir ungan aldur hefur þessi sex ára gamla vinkona mín talsverða reynslu af því að berjast við markaðsöflin. Sjálfri varð mér um og ó þegar ég fékk sendar heim gjafir frá bönkunum við útskrift mína úr háskóla og ég urraði af gremju þegar byggingavöruverslanirnar komust að því að ég væri búin að kaupa mér íbúð og hófu að senda mér gylliboð um rafmagnsborvélar, eldhúsinnréttingar og klósettrúllustanda. Vinkona mín er vön svoddan brellum. Á fimm ára afmælinu fékk hún fallegt afmæliskort frá bankanum sínum þar sem henni og foreldrum hennar var boðið að koma í næsta útibú og fá blöðrur, servíettur og hatta fyrir afmælisveisluna skreytt nafni bankans. Það er ekki amalegt fyrir fimm ára börn að geta haldið Glitnis-afmælisveislu eða Landsbanka-partí. Ég sakna þess tíma þegar fyrirtækin réðu ekki öllu. Þegar Reykjavíkurmaraþon hét bara Reykjavíkurmaraþon en ekki Reykjavíkurmaraþon Glitnis og þegar blöðrurnar sem maður fékk á 17. júní voru ekki merktar einu einasta fyrirtæki. Menn segja að markaðssetning sem þessi sé árangursrík. Mér þætti forvitnilegt að vita hversu margir sex ára fyrstu bekkingar hafa fært bankaviðskipti sín yfir í bankann sem splæsti í pennaveskin. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Þórgunnur Oddsdóttir Mest lesið Strætisvagni ekið á 150 km hraða í gegnum íbúðarhverfi við grunnskóla - „Stórkostlegt sjónarspil“ Haukur Magnússon,Kristján Vigfússon,Margrét Manda Jónsdóttir Skoðun Verðgæzlustjóri ríkisins gengur aftur Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Látum ekki tækifærin renna okkur úr greipum Hulda Hallgrímsdóttir,Erla Tinna Stefánsdóttir Skoðun Eldri maður fer í framboð Ragnar Sverrisson Skoðun Við ræktum arfa og vonumst eftir rósum Sóldís Birta Reynisdóttir Skoðun Sólveig Anna um stöðu verkafólks innan eða utan ESB Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Meira sund í Kópavogi Jónas Már Torfason Skoðun Verðbólgukeppni Benedikt S. Benediktsson Skoðun Chardonnay á Sólvallagötu Elías Blöndal Guðjónsson Skoðun Sátt í september verður að ná til allra Sveinn Ólafsson Skoðun
Sex ára gömul vinkona mín hóf skólagöngu sína á dögunum. Hún var ansi roggin með sig og þóttu þetta stór tímamót. Það þótti líka ýmsum fyrirtækjum úti í bæ, sem sáu sér leik á borði og hófu að senda barninu alls kyns glaðning í tilefni áfangans. Litla skólastelpan fékk dýrindis pennaveski frá ónefndum banka sem að sjálfsögðu var merkt bankanum í bak og fyrir. Frá öðru fyrirtæki barst enn stærri sending. Í þeim pakka var meðal annars nestisbox og húfa fyrir skólann prýdd merki fyrirtækisins. Sumum kann að þykja þetta höfðinglegt og eflaust býr einhver gjafmildi að baki, enda er bannað með lögum að beina markaðssetningu að börnum. Vinkona mín er hins vegar skynsöm stúlka og sér í gegnum góðmennskuna. Nú segir hún hverjum sem heyra vill að fyrirtækin séu bara að nota krakka til þess að auglýsa sig. Hún skildi gjafirnar eftir heima en varð svolítið svekkt þegar hún kom í skólann og sá alla hina krakkana veifandi fínu pennaveskjunum sem bankinn hafði verið svo góður að færa þeim. Þrátt fyrir ungan aldur hefur þessi sex ára gamla vinkona mín talsverða reynslu af því að berjast við markaðsöflin. Sjálfri varð mér um og ó þegar ég fékk sendar heim gjafir frá bönkunum við útskrift mína úr háskóla og ég urraði af gremju þegar byggingavöruverslanirnar komust að því að ég væri búin að kaupa mér íbúð og hófu að senda mér gylliboð um rafmagnsborvélar, eldhúsinnréttingar og klósettrúllustanda. Vinkona mín er vön svoddan brellum. Á fimm ára afmælinu fékk hún fallegt afmæliskort frá bankanum sínum þar sem henni og foreldrum hennar var boðið að koma í næsta útibú og fá blöðrur, servíettur og hatta fyrir afmælisveisluna skreytt nafni bankans. Það er ekki amalegt fyrir fimm ára börn að geta haldið Glitnis-afmælisveislu eða Landsbanka-partí. Ég sakna þess tíma þegar fyrirtækin réðu ekki öllu. Þegar Reykjavíkurmaraþon hét bara Reykjavíkurmaraþon en ekki Reykjavíkurmaraþon Glitnis og þegar blöðrurnar sem maður fékk á 17. júní voru ekki merktar einu einasta fyrirtæki. Menn segja að markaðssetning sem þessi sé árangursrík. Mér þætti forvitnilegt að vita hversu margir sex ára fyrstu bekkingar hafa fært bankaviðskipti sín yfir í bankann sem splæsti í pennaveskin.
Strætisvagni ekið á 150 km hraða í gegnum íbúðarhverfi við grunnskóla - „Stórkostlegt sjónarspil“ Haukur Magnússon,Kristján Vigfússon,Margrét Manda Jónsdóttir Skoðun
Strætisvagni ekið á 150 km hraða í gegnum íbúðarhverfi við grunnskóla - „Stórkostlegt sjónarspil“ Haukur Magnússon,Kristján Vigfússon,Margrét Manda Jónsdóttir Skoðun